De bandleden van Little Dragon zijn geen nobele onbekenden in de AB. In 2007 mocht de Zweedse electropopband aantreden als opener voor José González en in 2011 maakten ze indruk als hoofdact in een uitverkochte Club. Deze week mochten ze met hun kersverse album ‘Nabuma Rubberband’, de Grote Zaal komen plat spelen. Waar Little Dragon zijn eclectische elektro pop sound haalt? Misschien uit talrijke samenwerkingen met uiteenlopende grootheden als Gorillaz, SBTRKT (Wildfire), DJ Shadow, Big Boi en Raphael Saadiq.

De Zweden hebben een uitmuntend gevoel voor excentrieke stijl, altijd balancerend op de rand, maar er nooit over. Dat is bij Little Dragon niet alleen een samenvatting van hun muziek, maar ook zichtbaar in de ingetogen belichting, de fantastische one print outfits van de mannelijke bandleden en het futuristisch aandoend jurkje van zangeres Yukimi Nagano. Het hele optreden lang zal het de Zweeds-Japanse zijn die het publiek in de ban houdt. Gedurende anderhalf uur danste, dartelde en schreed Nagano over het podium. Als een Duracellkonijn dat nooit opgeladen hoeft te worden.
Ook op de prachtige, kenmerkende tremorstem van Nagano is niets aan te merken. Ze liet geen enkele steek vallen, maar daarmee is ook gezegd wat dit optreden aan peper miste. Geen gedurfde uithalen en geen experimentele uitgebreide versies van veilige cd-versies. Maar een vreemdsoortige en bij momenten duistere mix van beats, triphop, house, techno en een vleugje postdubstep. Zonder ooit partij te kiezen. Interessant, maar geen ideale grond om een dansje op te placeren. Niet dat het uiteenlopende publiek zich liet tegenhouden. Op, onder of rond de beat, de AB sloot de ogen en liet zich gaan op “Pretty Girls”, “Shuffle a Dream”, oldie en meezinger “Ritual Union”, en “Precious”, een uitgesponnen synthsong voorzien van bonkende bassen.
De langverwachte finale luidde de band in met de kletterende technosong “Only One” en hitje “Klapp Klapp”. Om het publiek –dat intussen zachtjesaan de zaal uit druppelde- daarna in slaap te wiegen met de zeemzoeterige sound van “Twice”. In één tedere ruk zowel een anticlimax als een synthese van de volledige set.

De band is goed in het creëren van een bevreemdend psychedelische atmosfeer, maar ontbreekt het aan hoogtepunten om het muzikaal anderhalf uur boeiend te houden. Gelukkig kon de kritische luisteraar zich vergapen aan de fantastisch aanstekelijke moves van de fragiele frontvrouw.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/nao-01-12-2014/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/little-dragon-01-12-2014/
Organisatie: Live Nation ism Ancienne Belgique, Brussel