De eerste keer Major Lazer, daar kijk je naar uit. Na lovende recensies na hun passages op Pukkelpop en Rock Werchter de voorbije jaren, geloof je dat dit een feestje is dat je niet mag missen. Tel daarbij het publiek dat deze avond enkel en alleen voor Diplo en co naar Paleis 12 is afgezakt en je krijgt de perfecte basis voor een topavond.

Al bij de eerste beats die de groep loslaat op het publiek merk je dat de sfeer goed zit. Uitzinnig en klaar voor een feestje gaat het publiek mee op de bassen van Major Lazer. Bijna leek het erop dat ze meteen een grote hit “Bumayé” op de pompende massa zouden vrijgeven, met luid gejuich tot gevolg. Maar daar beslisten de mannen even anders over – “Hier zijn jullie nog niet klaar voor” was de boodschap.
Maar àlles werkte: de avond werd gevuld met een mix van eigen nummers en andere toppers van Martin Solveig, Macklemore en House of Pain. Het trio weet bovendien als geen ander hoe ze op het publiek moeten inspelen. Confettikanonnen, papiersnippers, occasioneel een “put your hands up!” – het publiek antwoordde op alles dankbaar met luid gejuich. Onuitputtelijke danseressen inclusief, volgens de band ook de beste danseressen ter wereld.
Op de tonen van Swedish House Mafia liet dj Diplo zich in een gigantische luchtbal opblazen, om zo over het publiek gerold te worden. Leuk idee, zij het dat het leek alsof hij gehaast was om zo snel mogelijk naar zijn podiumstek terug te keren. Een gemiste kans om een groter deel van het publiek te bereiken – de zaal was wel degelijk uitverkocht.
Misschien wou hij op tijd terug zijn om te genieten van de dames die nadien op zijn dj-booth de ziel uit hun lijf werkten. Begrijpelijk.
Tijd voor het vervolg op de echte Major Lazer Sound met “Roll the Bass” en “Jah No Partial”. In ontbloot bovenlijf – wij klagen niet - riep het brein van de groep op om zich van t-shirts te ontdoen. Wanneer hij erom vroeg, mochten de t-shirts in het rond gezwierd worden en zelfs in de lucht gegooid worden. Dat leverde vooral leuke beelden op vooraan in het publiek, waar verbazingwekkend veel t-shirts de lucht in gingen. De temperatuur in de zaal was intussen gestegen naar een niveau waarop het niet meer nodig is om die t-shirts terug aan te doen. Met een mix van Tove Lo en Diplo’s eigenste Bieber-product “Where Are Ü Now” werd daar verder op ingespeeld.
Diplo had duidelijk als missie om zijn jongste album te promoten. “Wie heeft Peace is the Mission al?”, luidde het. Misschien dat “Blaze Up the Fire” de twijfelaars wel nog kon overtuigen. En als dat niet hielp, moesten de vlaggen met “Peace is the Mission” erop hulp bieden. Al vlaggenzwaaiend liet hij het publiek even tot rust komen op het prachtige “Get Free” - ironisch genoeg een nummer dat niet op dat album staat.
Het tempo werd terug opgedreven met Sean Paul, Eva Simons – wiens nummer schaamteloos gepersonaliseerd werd tot “Hey Major Lazer” – en Dr Dre’s “Next Episode”. Opwarmers voor het kontenschuddende “Bubble Butt” én de megahit van House of Pain, “Jump”. Wie toen nog altijd stil stond, deed dat zeker niet meer toen – eindelijk!- “Watch out for this” uit de boxen schalde, met bijpassende glitterslierten. Niks werd gespaard om de springende massa op zijn wenken te bedienen. Jammer genoeg bleek ook hiermee het hoogtepunt van de avond bereikt te zijn.
Eventjes gingen de mannen het podium af voor een kledingwissel en nadien leek het alsof ze niet meer van plan waren om zich in het zweet te werken. Het recente en prachtige “Powerful” bracht geen hysterie teweeg, hier en daar werd het eerder binnensmonds meegezongen. Om terug wat beweging in het publiek te krijgen roepten de MC’s op om zich van links naar rechts te begeven. Op het reggae-achtige “Sound Bang” leek dat toch maar voor de helft van de zaal te lukken.
Na de vrouwelijke live-interventie op “Too Original” werd alles gehuld in een zwart-witte sfeer. In een zee van mist kregen we de melodie van dé megahit van 2015 te horen. “Lean On” deed de mist nog één keer optrekken en werd van begin tot einde meegezongen. De mannen van Major Lazer gaven nog even mee hoezeer ze van België hielden en bombardeerden ons land tot hun tweede thuis. Als dank werd nog een foto genomen en met het toepasselijke “All My Love” namen ze afscheid van hun fans.

Major Lazer toonde in Paleis 12 dat ze weten welke ingrediënten nodig zijn voor een feestje. Toch misten we nog een kers op de taart. Misschien waren het de hoge verwachtingen of de tempodalingen op het einde, maar we gingen niet naar huis met een ‘wow’-gevoel.
Major Lazer kon rekenen op een héél dankbaar publiek dat zich gemakkelijk liet meeslepen. Deze mensen waren gekomen voor een feestje, niet voor minder. De megahits konden onze honger stillen, maar een verlangen naar meer zat er voorlopig niet in.

Organisatie: Live Nation