Turpentine Valley stelde zijn debuutalbum voor in de knusse kelderverdieping van JeugdHuis Knipperlicht in Zulte. Misschien niet de meest indrukwekkende concertzaal, maar wel eentje waarin de instrumentale postmetal van dit trio uitstekend tot z’n recht komt.

Eerst mochten twee bevriende bands het publiek opwarmen. Lewis bracht catchy punkrock doorspekt met wat in de jaren ’80 en ’90 met indie-gitaarrock werd aangeduid.  Puik gebracht, maar misschien een beetje te smooth voor deze avond.

The Lotus Tree zit dan meer in het straatje van Turpentine Valley, maar zet wel twee gitaristen en een zanger-toetsenist in. De gitaristen Alex Dierickx en Thomas Hauttekeete spelen een intrigerend spel van volgen en botsen en zijn zonder meer de creatieve spil van deze band, al kunnen ze ook niet zonder de basis van drum en bas. Bassist Thomas Maes dubbelt deze avond overigens, want hij speelt behalve in The Lotus Tree ook nog in Turpentine Valley.

… En dat was uiteraard de band waarvoor iedereen opgedaagd was. De bijna huiskamer-setting laat de instrumentale postmetal goed tot zijn recht komen. Zo dicht op elkaar gepakt in die kleine ruimte voel je die bassen en drums tot in je middenrif en dat is ook de bedoeling. De band zet die sfeer nog kracht bij door de klassieke spots weg te laten en te kiezen voor een paar strategisch geplaatste gloeilampen. Nog net genoeg om te zien hoe Thomas en drummer Roel helemaal opgaan in hun spel, terwijl Kristof onverstoorbaar en supergeconcentreerd zijn riffjes spuit.
Live hebben de tracks nog meer punch en power dan op het album.  Op de studio-opnames heeft het  trio er goed over gewaakt dat er veel ‘opgekropte’ energie is, maar live wordt die meer losgelaten.
De set van de albumvoorstelling volgde letterlijk de volgorde van het album.  Opener was “Abrupt”. Daarna volgden “Compromis”, “Onweer”, “Vergeten” en het lang uitgesponnen “Trauma”. Enkel Ballast werd ‘overboord’ gegooid. De keuze om dit nummer niet te brengen, is begrijpbaar. Als je het album in één ruk beluistert (of met een pauze om de cassette om te draaien), is het korte “Ballast” een welgekomen rustpunt. Live zou het de minutieus opgebouwde spanningsboog naar beneden doorprikken.
Helemaal in de lijn van het album miste je live geen zanger. Bij de opnames zorgen de afwezige zanglijnen voor een extra dimensie en live is dat niet anders. De band trekt dat nog door op het podium.
Niemand van de band heette het publiek in Zulte welkom en nummers werden niet aan- of afgekondigd. De bandleden zwegen volledig eens de versterkers opengedraaid werden. Wat werkt op de cassette, werkt ook op een podium.

Organisatie: Turpentine Valley ism JH Knipperlicht, Zulte