De uit Las Vegas afkomstige Imagine Dragons kwamen hun derde plaat ‘EVOLVE ‘ voorstellen in Antwerpen. Amper 10 jaar zijn ze bezig en ze slagen er al in om op een half uur tijd het Sportpaleis uit te verkopen. Grijsgedraaide singles als “Whatever it takes”, “Believer” en “Thunder” , het gebruik van nummers voor spots van tv- reclames en de uitstekende passage op Werchter vorige zomer, tekenden al voor een stadionstatus .

De avond begon met de Amerikaanse zangeres K. Flay. Eerder een flets optreden … Zingend als een hese kip ; stampend en headbangend rappen deed het driekwart gevuld Sportpaleis niet opwarmen. Toen het zelfs neigde naar een mislukte Bjork hadden we er genoeg van. Chapeau dat ze nog eens mocht opdraven tijdens de set van Imagine Dragons. Gewikt en Gewogen … Te licht bevonden als support.

Precies 15 min later dan voorzien ging de zaalverlichting uit en verscheen op de grote podiumschermen de regenboog van het ‘EVOLVE’-album van Imagine Dragons . Luttele seconden later verschenen aan de bron van de regenboog de vier ‘dragons’: Dan Reynolds (zang), Ben McKee (bas), Wayne Sermon (gitaar) en Dan Paltsman (drums) . Ze werden ongelofelijk sterk onthaald. Een spektakel van wel een uur en driekwart werd geserveerd!
Muzikaal bombastisch , groots, meeslepend , spannend; en oorverdovend; het slagwerk en de bas zorgen voor een volumineus geluid . ‘Rock an sich’ konden we dit niet noemen , gezien de gitaar op het achterplan werd geduwd en dus te weinig te horen was. Qua stijl kun je hen in één adem noemen met Bastille. Je wordt getrakteerd op een reeks onschuldige , leuke , aangename , vrolijke , aanstekelijke en sfeervolle songs.
Karrevrachten aan confetti werden het publiek in geblazen en reuzeballonnen daalden neer . Gretig werd er mee omgesprongen. Wat een gejoel! De jongeren brulden de herkenbare nummers vol overgave mee. De akoestische set in het midden en de toepasselijke videoprojecties op de grote schermen waren smaak- en sfeermakers . Dit optreden had alles wat de band aantrekkelijk maakte bij de jeugd.
Dan is een rasperformer, een uitbundig danser , een prima zanger en een echte volksmenner. Het enthousiasme droop er van af. De band liet zich meedrijven op de uiterst positieve respons. Ze gingen ervoor en van routineus spelen was geen sprake. Een staande ovatie was het gevolg. De gevoelig- en kwetsbaarheid van spil Dan kwam ter sprake . Zonder echt op z’n Bono’s prekerig en storend te worden, legt hij z’n ziel bloot van de doorgemaakte depressie en de frustratie over de zoveelste schietpartij in de VS .
Het overwegend jeugdig publiek omarmt de sympathieke Amerikanen. En wanneer de finale begint met kleppers als “Thunder” , “Believer” en “Walking the wire” gaat het dak eraf. Het volume gaat de hoogte in en de kelen worden schor geschreeuwd.

De muzikale Imagine Dragons spuwt vuur , een pletwals zijn ze door het Sportpaleis. Een dampend optreden dat nazindert . Jawel , hier was iedereen tevreden  over het uiterst professionele, sympathieke viertal. Chapeau dit op zo’n korte tijd te verwezenlijken  …

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/imagine-dragons-16-02-2018/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/k.flay-16-02-2018/

Organisatie: Live Nation