Nee, de lente is nog niet in het land!  Au contraire, in Brussel had het zaterdag zelfs gesneeuwd.  En toch was er  ’s avonds enorm veel volk op de been en liep de Ancienne Belgique moeiteloos  vol voor de bekendste bloemensoort uit Nederland.  Wat? Tulpen? Bijlange niet!  Heiderozen! De Heideroosjes!
Toen de band er 7 jaar geleden mee ophield, speelde het ook al voor een uitverkochte zaal en viel het doek definitief na het nummer “United Scum”.  Precies met dat nummer werd, na intro en kort citaat van Urbanus, het reünieconcert met veel overgave en bakken energie afgetrapt!
Gezien de band dit jaar 30 kaarsjes mocht uitblazen werd het idee gelanceerd om een paar verjaardags/reünieconcerten te geven, in de hoop dat er nog voldoende mensen interesse zouden hebben.  De respons  was verbluffend!  In een paar uur verkocht de AB uit, net als de Melkweg in Amsterdam.  Bijgevolg werd intussen (gelukkig) beslist om deze zomer nog een beperkt aantal zomerfestivals aan te doen in België en Nederland.

Het voorprogramma werd met lef en enthousiasme gebracht door March.  Een Nederlandse punkrockband met vrouwelijke zang en gitaar.  Ze speelden een vinnige set met goed in het gehoor liggende songs en met een frontvrouw die een heerlijke korrel in de stem had.  Ideale opwarmer voor de hoofdact van de avond!

De Heideroosjes - De 4 jeugdvrienden uit Horst hadden er duidelijk zin in en kwamen even enthousiast het podium op als in de vroegere hoogdagen.  Frontman Marco had verrassend een ferm buikje ontwikkeld (+12 kg gaf hij zelf toe) terwijl bassist Fred  net zijn oude speklaagje was kwijt geraakt door te gaan sporten.  Verder weinig nieuws onder de zon, Fred in knotsgek maatpak, drummer Igor na enkele nummers in bloot bovenlijf en gitarist Frank de vestimentaire soberheid zelve.
Opener “United Scum” werd gevolgd door “Scapegoat Revolution” en zoals te verwachten stond de menigte van bij het begin in lichte laaie en werd elk woord meegebruld alsof de band nooit afwezig was geweest uit het rockcircuit der lage landen.
De hele show was niets minder dan een zalige uitgerekte ‘best of’.  Zonder poeha of special effects op het podium maar met een des te fijne interactie tussen fans en bandleden.  En met een zanger die het niet kan laten als een gek over het podium te hossen en zich geregeld tot het publiek wendt.  “Break the Public Peace” en “Lekker Belangrijk” zijn 2 toppers!  Bij het nummer “We’re all fucked up” deelt Marco een sneer uit aan ‘the white monkey’ of The White House en bij heel wat songs moet de frontman vaststellen dat zijn kritische teksten (helaas) bijna allemaal nog actueel zijn.  “Klapvee” krijgt een geüpdatete tekst mee en met “Listen to the Pope” haalde men een heel oud nummer vanonder het stof dat vroeger maar zelden de setlist haalde.  Het trio “Fistfuck Party at 701”, “P.C.P.O.S”  en “Iedereen is gek” wervelde door de zaal en bleek een geslaagde inleiding te zijn voor een reuze circle pit die op vraag van Marco werd ingezet tijdens “Fistfull of Ideals”.
Met “Ik zie je later” nam de band heel even wat gas terug door een meeslepende ode te brengen aan dierbaren die hen zijn ontnomen.  Bij het  donkere “Regular Day in Bosnia” werd meermaals “Syria” gedebiteerd in plaats van “Bosnia”…Andere plaats, zelfde gruwel…
Wanneer de zanger over zijn lievelingslimonade begint te vertellen weten alle fans dat “Punica” aan de beurt is.  Kort maar krachtig!  Net als opvolger “Ik wil niks”, nog zo’n typische Heideroosjes uitbarsting die de band toch wel uniek maakte in zijn soort.
“A Bag full of Stories” gunt het publiek een kort moment van rust.  Het nummer wordt akoestisch gebracht met accordeon en klassieke gitaar en heeft daardoor zelfs een lichte country en levenslied inslag.  De rust is van korte duur want het is tijd voor een “Ode to The Ramones” en voor een onvermijdbare ode aan “Sjonnie & Anita”.
“Time is ticking away” mogen we letterlijk nemen want intussen is de band ongeveer een uur aan het feesten en zaten al  25 songs in de setlist.  Het zal de menigte worst wezen!  Meer van dat aub!  Even wat New Beat uitproberen?  “Ze smelten de paashaas” was ooit als grap bedoeld om de populaire new beat stroming in de zeik te nemen maar groeide uit tot een hilarisch Heideroosjes epos.  “Tering Tyfus Takketrut” met de Urbanus intro “Madammen met een bontjas” en “Since 1989” sluiten het concert met brio af.  Bandleden en fans zweetten zich een pleuris in de ‘warme’ zaal maar hebben alsnog behoefte aan een stevige toegift.
Het bis-gedeelte wordt aandoenlijk ingezet met een onverwachte verschijning op het podium.  Dhr. Roelofs bedisselde namelijk achter de rug van bassist en compaan Fred Houben , dat diens dochter samen met de band en op mondharmonica “A Hippie Sing Along” mag begeleiden.  De gekke bassist was voor één keer sprakeloos en zonder absurde opmerking, maar ook merkbaar trots op zijn dochter.  Hij genoot overduidelijk van dit unieke moment, net als de dochter zelf trouwens.
Tijd voor het absolute slot en tevens zoveelste hoogtepunt van de avond.  De volledige zaal, incluis balkonnen en zitplaatsen gaat een laatste keer helemaal overstag bij “I’m not deaf…” en zelfs nog een graad meer als afsluiter “Damclub Hooligan” uit de boxen knalt.

Marco had het eerder op de avond over het zwarte gat waarin hij viel zo’n 7 jaar geleden.  Het maakt hem de dag van vandaag des te dankbaar voor momenten en optredens als deze en het besef dat dergelijke avonden niet zo vanzelfsprekend zijn als ze lijken, dixit de kale spreekbuis zelf.
Wij zijn alvast even dankbaar als hem voor het fantastische concert en stellen het zwarte gat graag nog even uit tot minstens deze zomer na Paaspop, Gladiolen, Jera on Air en De Lokerse Feesten!

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

De Nederlandse punkrockers De Heideroosjes nemen na 23 jaar afscheid van hun Belgische fans met twee uitverkochte concerten in de Ancienne Belgique. Vóór we de zaal betraden, troffen we in de inkomhal een bandje aan die Heideroosjes-nummers coverden.

Omstreeks 20u30 gingen de lichten uit in de zaal en kregen we een filmpje te zien met Urbanus in de hoofdrol. Zo zagen we hem van Tollembeek naar Horst stappen waar De Heideroosjes begraven lagen. Daar wou hij voor een laatste keer een cd van de Heideroosjes opleggen, maar omdat hij geen stroom had, trapte hij het kwaad af. De plaat startte zelf en we zagen dan de band het podium op verschijnen.

De sympathieke Nederlanders vlogen er meteen stevig in met “Tot Hier”, een nummer dat op hun recentste album ‘Cease-Fire’ te vinden is. Na enkele nummers haalde frontman Marco Roelofs aan waarom ze er mee stopten; tijdens de show hoorden we alvast volgende weerkerende woorden:  “It's better to burn out than to fade away".
De Heideroosjes weten als geen ander hoe hun publiek te bespelen, naar hun kant te krijgen, er een leuk feestje van te maken en ‘het kot’ af te breken. In geen tijd zagen we pinten door de lucht vliegen en ontstonden spontane mosh- en circle pits.
Anderhalf uur lang gaven ze het beste van zichzelf, een strakke set van een fijn repertoire. Nummers als “We smelten de paashaas” en “Sjonnie en Anita” , die ze anders bijna nooit live spelen, haalden ze van onder het stof. Sjiek.
Halverwege de set verrasten ze ons, toen links en rechts van het podium een mannenkoor verscheen. De heren brachten hun versie van ” Lekker belangrijk”, knap en origineel, …  alleen was de zaal onvoldoende stil om het geheel écht goed tot zijn recht te laten komen.
Na dit intermezzo viel het doek , waar ‘De Heideroosjes’ opstond, achter de band naar beneden en kwam er ‘Ramroosjes’ tevoorschijn. Ramroosjes had als doel enkele  covernummers te spelen van hun muzikale helden.
Net vóór de bisronde maakten ze nog even reclame voor hun fotoboek en de live dvd die ‘s anderendaags zou worden opgenomen in de AB. Muzikaal sloten ze af met “Damclub Hooligan”. Natuurlijk kwamen ze terug en begonnen ze  met een akoestisch nummer , waarbij bassist Fred Houben even de zang op zich nam. Toen volgde “I'm not Deaf, I'm just ignoring you” , het nummer dat op vele t-shirts van de fans is te vinden . En “United Scum” trok definitief de stekker uit het Heideroosjes avontuur ; een dolenthousiast publiek kon voor een laatste keer nog eens uit z’n dak gaan …

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/heideroosjes-afscheidsshow-28-09-2012/

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel