‘Doro is anno 2019 nog steeds gewoon Doro' , zei ik bij het verlaten van de Kreun in Kortrijk waar Doro (****), in een lang op voorhand uitverkochte zaal, weer zorgde voor een potje nostalgie uit die jaren '80 waar je, ondanks het voortdurend uit datzelfde vaatje tappen, eigenlijk nooit genoeg van krijgt. Als AC/DC daarmee weg komt, waarom Doro dan niet? 

Uiteraard gaat tijdens een concert van Doro de aandacht naar de op haar 55ste nog steeds stem zeer goed bij stem zijnde frontvrouw. Dat Doro daarbij steeds gebruik maakt van diezelfde soort bindteksten? Het stoort allerminst. Want eens de bevallige frontvrouw songs als “All We Are” , ”Breakin the law” (Judas Priest) tot “Blood Sweat and Rock'n'Roll” , “All For Metal” en de zoveel andere Warlock of solo metal Anthems op het publiek afschiet, gaat het dak er prompt compleet af. Meer nog, het verwondert ons dat na al die wervelstormen van metal anthems en meezingers dat het dak van de Kreun er nog op ligt eigenlijk. We hebben het bij het buiten gaan toch even gecheckt moeten we toegeven.
We willen bovendien ook een pluim op de hoed steken van de enorm strak spelende muzikanten binnen de band. Er viel nergens een speld tussen te krijgen, als de gitaristen Bas Maas, Luca Princoitta en bassist Nick Douglas magistrale riffs uit hun instrumenten toveren die aan de ribben kleven. Ook al weet je op voorhand wat er gaat gebeuren, hierbij krijg je als heavy metal fan gewoon een krop in de keel, en gaan de haren op je armen recht staan van puur genot. Drummer Johnny Dee kreeg eveneens de gelegenheid om een lekker lang uitgesponnen, old school solo uit zijn mouw schudden die op heel veel bijval kon rekenen. Doro stond aan de zijlijn even hard mee te headbangen als de aanwezigen in de zaal. En ook dit siert haar.
Ondanks dat iconische status van deze levende legende is Doro altijd de eenvoud zelf gebleven. Geen sterallures te bespeuren dus bij Doro, maar gewoon pure onversneden rock-'n-roll brengen bij voorkeur met die vuist in de lucht, en het publiek de songs uit volle borst laten meebrullen van vooraan tot ver naar achter.
Besluit: De zaal ontplofte vanaf de eerste noot, en hield niet op met headbangen, vuisten in de lucht steken en meebrullen - bij voorkeur bij het bespelen van een potje luchtgitaar- tot de lichten in de zaal weer werden aangestoken. Met schorre kelen, hoofdpijn en een goed gevoel vanbinnen strompelden de fans  naar buiten. Het publiek was namelijk gekomen voor een old school heavy metal feest, met alle gerstenat daarbovenop. Niets meer of minder, ik vermoed zelfs dat er sommige deze ochtend met een kater zijn opgestaan en vergeten welk concert ze nu eigenlijk hebben bijgewoond. Daarvoor bestaan nu eenmaal smartphones om die concerten op te nemen, en later in de zetel nog eens te bekijken. Of we daar voor of tegenstander van zijn? We laten dat in het midden.

Wat wel een feit is. De fans krijgen met Doro gewoon altijd waar ze voor gekomen zijn. Dat was circa dertig jaar geleden als zo, dat is anno 2019 nog steeds het geval!

Organisatie: Alcatraz Music - Rock Tribune

Doro - Doro kwam, zong, charmeerde en overwon
Doro
Kreun
Kortrijk
2017-11-14
Stijn Raepsaet

Dat Kortrijk tot over de taalgrens heen steeds meer geassocieerd wordt met rock en metal, bewees een bijna uitverkochte Kreun, en dat op een doordeweekse dinsdagavond. De Alcatraz organisatie had immers de Duitse Doro (Pesch) uitgenodigd, die enkele maanden geleden nog op hun eigenste metal festival stond.

Opener van de avond was het Duitse Oversense dat de drie Beneluxconcerten van Doro op gang mocht trekken. De band die sinds 2012 het levenslicht zag in Wolfsburg, heeft dit jaar met ‘The Storyteller’ (2017) zijn eerste langspeler uit en stelt die met het nodige enthousiasme voor aan een even enthousiaste zaal. De mix van power metal en rock was goed verteerbaar en deed bij momenten denken aan Edguy en Sonata Arctica.  De stem van zanger en bezieler Danny Meyer leverde een belangrijke bijdrage hiertoe. Oversense, een beginnende band waar we zeker nog van zullen horen.

Omstreeks negen uur was het dan tijd voor Doro om de bühne te bestijgen. Het metalicoon startte ooit haar internationale carrière als zangeres van Warlock in de jaren 80, een periode waarin vrouwelijke metalzangers even zeldzaam waren als een open overheidsdienst op de Dag van de Dynastie. Desalniettemin heeft ze doorheen de jaren een succesvolle solocarrière opgebouwd wat haar een stevige fanbase en de titel metal queen opleverde. Voor deze tour beloofde ze alle registers open te trekken en haar fans te trakteren op haar vele muzikale hoogtepunten. Kortrijk werd alvast bediend op zijn wenken!
“Raise your Fist in the Air” werd als eerste op het publiek afgevuurd en de oproep werd onmiddellijk beantwoord door een zee van vuisten en metal horns. Een betere opener kon niet gekozen worden. Samen met de temperatuur steeg de sfeerbarometer tot het maximum. Onmiddellijk viel ook de energie en amicaliteit op waarvoor Doro bekend staat: tijdens het optreden liep de blondine de ziel uit het lijf om geen moment ongelegen te laten om haar fans de hand te schudden. Even later werd “Burning The Witches” ingeluid. Pure nostalgie aangezien dit de titeltrack is van het debuutalbum van Warlock.
Muzikaal gezien stelde die Metalkönigin allesbehalve teleur. Haar stem hield doorheen de set goed toon en de subtiele heesheid gaf haar gezang een rauw tintje. Samen met de vlekkeloze omlijsting gebracht door stuk voor stuk topmuzikanten, was dit een optreden dat we ons graag zullen herinneren. Doro kwam, zong, charmeerde en overwon! Verder op de setlist stonden o.a. nog “Fight For Rock”, “Warlock”, “Für Immer”, “Metalheads”, “Burn it Up”, “All we Are”.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/doro-14-11-2017/
Organisatie: Alcatraz Music – Rock Tribune