Dyscordia - We staan nu heel sterk in onze schoenen, ook al heeft het er moeilijk uit gezien.  De toekomst ziet e mooi uit, met de nieuwe plaat die eraan komt in 2027

Door de jaren heen heeft Dyscordia zijn plaats binnen de scene, zowel op plaat als live, meer dan verdiend. Na een moeilijke tijd, volgde vorig jaar een feest voor hun 15ste verjaardag en ook een tour in het buitenland.
Nu is Dyscordia een band geworden die alle moeilijkheden achter zich heeft gelaten en klaar is voor de volgende bladzijde. Op speelse, strakke, nietsontziende wijze daverden ze een klein uur lang over de hoofden heen op MENtal Fest in Roeselare. De lat lag erg hoog van begin tot eind.. Een epische knal van powermetal met twee charismatische zangers die elkaar aanvullen en aanvoelen. We werden compleet omvergeblazen.
We hadden een fijne babbel met de band over het 15 jarig bestaan, het buitenlands avontuur, de plannen en de ambities.

Een terugblik, 2025 was al bij al een succesvol jaar? Jullie speelden in het buitenland? Hoe was de ervaring?
We hebben inderdaad in het buitenland kunnen spelen, we hebben naar Spanje kunnen gaan. Ons buitenlands avontuur was eentje om in de annalen van de band te schrijven. Voor ons was dit een heel mooie ervaring. We hebben er veel uit geleerd en hebben ook een paar machtige shows gespeeld. En we hebben er zeker Spaanse fans bij.

Heeft die ervaring deuren geopend?
Voorlopig nog niet echt, hopelijk wel. Het blijft moeilijk om als ‘onafhankelijke’ band door te breken of kansen te krijgen. Ergens zouden we kunnen overwegen om bij een label te gaan. Met die nieuwe plaat die eraan komt misschien… we hebben nu wel een fanbase in Spanje bijvoorbeeld..

Op 3 oktober 2025 vierde de band hun 15-jarig bestaan met support acts At The Front en Aeveris in Kortrijk. Hoe is het verlopen; hoe waren de reacties? Inspiratie voldoende om door te gaan?
We hebben wat kunnen herbronnen, de laatste jaren hebben we heel toffe dingen gedaan. Intussen kunnen we melden: er komt dit jaar nog een live album uit van onze Anniversary Show op Grensrock, enkel op LP. Dit vooral voor de leden van de Dyscordia Army (onze fanbase) die al lang vragen naar live materiaal. We zijn ook volop aan het werken naar een vijfde album toe, en werken verder aan meer shows dit jaar. Als dat 15 jaar bestaan iets heeft geopend? Zijn het andere opties en mogelijkheden, na een tijd van herbronning. We gaan ons focussen daarop, en (hopelijk ) tegen eind 2027 een nieuwe plaat op de markt te brengen.

Zijn er zaken die je na 15 jaar anders zou aanpakken?
Niet perse , nee. Er zijn altijd dingen waarvan je denkt ‘dat hadden we anders kunnen doen’ maar we kunnen niet terugkeren in de tijd. Laat ons stellen, we staan nog steeds evenveel achter de eerste de plaat als achter de laatste die we na al die jaren hebben uitgebracht, dus spijt van iets? Nee.. soms gaat er wel eens iets verkeerd, soms botst het .. maar we staan nog steeds achter elke beslissing die we hebben genomen, ook na 15 jaar.

Heeft de personeelswissels een ‘stop’ gezet op de doorgroei of waren er andere elementen die speelden?
Eerder die COVID periode, de plaat is uitgekomen in januari toen we gingen een tour doen met Doro, doorheen heel Europa. Dat is toen allemaal in het water gevallen. Wellicht hadden we zonder die COVID periode nu wel wat verder gestaan.. of toch meer internationaal onze stempel kunnen drukken, waardoor we ook in het binnenland nog meer erkenning zouden hebben gekregen. Het is dus eerder DAT aspect geweest dat ‘de doorgroei’ een beetje heeft afgeremd.

Ik vind het subliem hoe jullie blijven doorgaan, want de twee personeelswissels waren niet eenvoudig in te plannen, en … ook tegenslag toen.
In een vorige babbel zei je ‘we doen het veel te graag’. Doe je het nog altijd graag? Wat is de drijfveer geweest om door te gaan?
We doen dit nog steeds extreem graag, ja. Metal zit in ons bloed en dat zien we niet meer veranderen eigenlijk. Dus wat er ook op ons pad komt, metal zal altijd deel blijven uitmaken van ons leven. Het is de kwestie van de juiste man, op de juiste plaats te vinden en als dat lukt.. dan ben je weer vertrokken. Eigenlijk hebben we twee keer enorm geluk gehad met de mensen die we gevonden hebben om deze kleppers te vervangen. Het is niet enkel gitaar en drum die je vervangt, het heeft zeker voor een uitdaging gezorgd. Maar we vinden dat dit in beide gevallen, zeer goed is gelukt.

Het is eigenlijk algemeen niet eenvoudig … Je hebt een overaanbod aan bands én steeds minder podia om te spelen?
Het is inderdaad moeilijker geworden om op locaties te geraken, er kruipt veel meer werk in dan vroeger, dat valt zeker op. Je moet steeds meer je grenzen verleggen, eruit springen, om kansen te krijgen om ergens te mogen optreden. Er kruipt dus zeker meer werk in …

Als je spotifiy bekijkt, heb je fans overal; is sociale media belangrijker geworden om deuren open te gooien?
Sociale media is zeker belangrijk geworden, maar het blijft toch zo dat het aanbod groot is en dat je als organisatie maar een paar bands op een affiche kunt zetten, terwijl er minder locaties zijn dan vroeger – zoals aangegeven – maar de inbreng op sociale media kan wel een zekere soelaas bieden, sowieso. Hoe meer je post hoe beter. Het belangrijkste blijft tijd steken in muziek, je passie volgen en plezier eraan beleven. Kortom: Wij blijven sowieso muziek spelen samen, we halen er ook veel uit als we niet op een podium staan. In die zin zien wij al die AI-bullshit niet echt als een bedreiging. Wij blijven ons ding doen; als we de kans krijgen laten we zoveel mogelijk mensen meegenieten van wat ons drijft; en al de rest is onbelangrijk.

Ik moet toegeven dat ik de laatste tijd een beetje ongerust was over de toekomst van Dyscordia …
Het voortbestaan van Dyscordia heeft inderdaad aan een zijden draadje gehangen. De combinatie van COVID met het verlies van 2 bandleden na elkaar, heeft er diep ingehakt. Maar nu kunnen we zeker zeggen dat we er sterker uit zijn gekomen. Met de 6 mensen die op vandaag Dyscordia zijn, hebben we onze tweede adem gevonden. En we laten ons niet zomaar meer uit elkaar spelen. Als we kunnen klimmen, zeer graag! Gebeurt dat niet, so what. Het belangrijkste is dat we er plezier aan beleven. Dit willen we delen met iedereen, als ze daar voor open staan. Met deze bende hebben we al bijzonder veel plezier gehad, en er ligt er ook nog veel in het verschiet!

Even terug naar de nakende nieuwe plaat … Ergens in de toekomst… Vertel ons er wat meer over?
We hebben vier nummers afgewerkt, gaan ons live nog een beetje toespitsen op de vorige LP. We gaan dus noest verder werken , maar zijn nog niet zeker wanneer .. het zal dus eerder voor eind jaar 2027, in 2026 komt er al die live LP uit. Dat wordt ook een pareltje. We blijven dus gewoon doorgaan…

We hadden het er in onze vorige babbel ook over van hoe de laatste plaat ‘The Road to Oblivion’ iets meer episch en power metal klonk. De inbreng van twee nieuwe muzikanten beïnvloedt ook de sound. In hoeverre nu, een jaar later…
In feite schrijven onze nummers een beetje zichzelf, door de inbreng van alle leden. Het is dus niet zo dat we op voorhand zeggen: “dit nummer of deze plaat moet zo of zo klinken”. De stroom aan nieuwe ideeën en riffs is bij ons eigenlijk nog nooit opgedroogd, en dus schrijven we nummer na nummer. Samen vormen die dan steeds een album.

Een soort ‘concept plaat’ zit er niet in? of wel ?
Het zal voor de komende plaat wel een beetje zo zijn , maar we kunnen er nog niet teveel over vertellen …maar dat epische komt zeker en vast meer naar boven, zonder meer. De combinaties van onze gekende zangstijlen, en klassieke manier van muziek spelen blijft sowieso in die formule zitten.

Jullie staan op MenTalfest, een fijn festival met een sterke line up, de eerste editie was zelfs uitverkocht. Hoe voelt het om terug in eigen land te zijn? Een erkenning?
Het is een heel mooi festival, en het is altijd leuk om voor een volle zaal te kunnen spelen en zoveel volk voor jou te zien. We zijn dus zeker heel tevreden dat we hier terug mogen staan! Bovendien is Mentalfest steeds een puike organisatie, en op deze uitverkochte editie zal het heerlijk spelen zijn!

Een live plaat dit jaar dus? En verder werken aan nieuw werk tegen 2027.
Wat zijn de verdere plannen in 2026?
Inderdaad, zoals eerder gezegd komt dit jaar nog een live LP uit, en werken we verder aan het komende album dat we hopen te releasen in 2027.

Na 15 jaar hoeven jullie niets meer te bewijzen, maar op de lauweren rusten hoeft nu ook niet. Zijn er ambities, doelen die je voor ogen hebt?
De ambities zijn nog hetzelfde gebleven, meer nog ze zijn de laatste maanden – door ons 15 jarige viering o.a. en Buitenlands avontuur – nog extra aangewakkerd eigenlijk. Zo een tour in het Buitenland willen we zeker nog doen, ook al wordt het allemaal moeilijker . we staan nu heel sterk in onze schoenen, ook al heeft het er – zoals aangegeven – even moeilijk uit gezien.  Maar de toekomst ziet er terug mooi uit, met die nieuwe plaat die eraan komt in 2027.

Wens je nog iets toe te voegen? Doe gerust
We willen graag nog even onze fans bedanken en de Dyscordia Army, zonder wie dit allemaal niet mogelijk was geweest. We beseffen heel goed wat we hebben! Steeds opnieuw zien we het bewijs dat metal verbindend werkt. Laat er in onze maatschappij, en de wereld, nu net steeds maar meer nood zijn aan verbinding…  Wij blijven alvast ons steentje bijdragen voor meer metal in de wereld! En merci dat jij dit ook doet, Erik!!!

Pics homepag @Hughes Vanhoucke

Graag gedaan, het is steeds geweldig jullie live te mogen zien en te mogen interviewen. Laten we dit nog meer doen in de verdere toekomst ?

Dyscordia - We doen het veel te graag. Muziek zit ons in het bloed, zonder muziek kunnen we niet leven. Dat is de voornaamste drijfveer om te blijven doorgaan

Opgericht in 2010 heeft Dyscordia in België en internationaal geen introductie meer nodig. Hun progressieve insteek op de metal zet hen sinds het debuut 'Twin Symbiosis' (2013) op de kaart in ons land en in het buitenland. Inmiddels is de groep aan zijn vierde album toe: 'The Road To Oblivion.' De band kende ondertussen ook enkele wissels, maar staat nog steeds stevig te spelen. Dat bewezen ze nog in het najaar van 2024 op Plutofest.
Lees gerust  https://www.musiczine.net/nl/festivals/item/96741-pluto-fest-2024-wat-een-nederlands-belgische-pletwals.html
We hadden naar aanleiding van dat live optreden en de release van ‘The Road To Oblivion’ een fijn gesprek met Martijn Debonnet. We spraken over de plannen, de ambities en over de toekomst, alsook de feestelijkheden rond hun 15 jarig bestaan …

Ons laatste interview was in 2021, toen stonden jullie op Alcatraz. Een mijlpaal … Hoe is het met de band de laatste jaren gegaan?
We stonden dat jaar inderdaad op Alcatraz met het album ‘Delete/Rewrite’. Toen de plaat echt uitgekomen was, was er COVID en vielen alle gemaakte plannen in het water. We hadden een tour gepland. Zo mochten we mee met DORO doorheen heel Europa. Dat is eerst uitgesteld geweest, en uiteindelijk is die tour gewoon niet doorgegaan. Dat was een streep door de rekening. Daarna is mijn broer Wouter gestopt als drummer. Dat was denk ik 2022. De zoektocht naar een nieuwe drummer was niet gemakkelijk, want het waren grote schoenen om te vullen. Maar uiteindelijk hebben we met Chevy Mahieu een perfecte opvolger gevonden. Een fantastische jonge getalenteerde drummer, die vol enthousiasme direct mee was in de vibe rond Dyscordia.

Zonder COVID hadden jullie wellicht veel verder gestaan… En dan zijn er ook de personeelswissels, want naast Wouter heeft nu ook Stefan Segers de band verlaten …
We hebben ondertussen wel nog op Alcatraz gestaan met ‘The Road to Oblivion’. Een album waar ik heel trots op ben. Leuk is dat veel nummers geschreven zijn met Wouter, maar ook Chevy er duidelijk zijn inbreng in heeft gehad. We hebben ook twee clips gemaakt ‘Hell’ en ‘The Passenger’. En toen hebben we dus vorige zomer wederom op Alcatraz gestaan. Alcatraz was het laatste optreden van Stefan Segers.

Stefan en Wouter waren toch steunpilaren binnen de band; sommige bands hadden er al de brui aan gegeven maar jullie blijven doorgaan, proficiat! Maar wat is de drijfveer om toch door te gaan dan?
We doen het veel te graag. Muziek zit ons in het bloed, zonder muziek kunnen we niet leven. Dat is de voornaamste drijfveer. Stefan uit de band zien vertrekken heeft wel enorm pijn gedaan, het was niet simpel om hem te vervangen. We zijn, redelijk recent, op Jens Novotni gebotst. Die heeft de rest van de concerten reeks in 2024 afgewerkt. Op korte tijd heeft hij heel wat nummers leren spelen. We zijn blij verrast van Jens, want hij staat er zowel op repetities als op het podium. Zijn grunts klinken anders dan die van Stefan, maar zeker ook goed. En zijn gitaarwerk is gewoonweg subliem.

We hebben een overaanbod aan top muzikanten, van wereldklasse. Maar wat ik steeds jammer vind, zowel voor een band als Dyscordia maar ook vele andere bands, is dat je als ‘Belg’ steeds op die muren blijft botsen. Ondervinden jullie dat probleem ook? En is het niet slechter geworden voor jullie sinds COVID?
Eigenlijk is het dubbel. Het landschap is heel veel veranderd sinds Corona. Er zijn gewoonweg erg veel heel goede bands, maar die willen ook allemaal optreden. Er is dus een overaanbod. Daartegenover staat dat organisatoren overkop gaan omdat ze hun tickets niet verkocht krijgen, waardoor zij die overblijven op veilig spelen. Om hun zaal vol te krijgen. Veel mensen kopen geen tickets meer in voorverkoop. Bovendien is een Belg niet echt chauvinistisch. Als het over eigen artiesten gaat is een Belg doorgaans heel sceptisch, mensen kopen liever een ticket voor een Amerikaanse of Scandinavische band dan een band van eigen kweek. Als je het als Belgische band echt wil maken in België, moet je dus eerst in het buitenland doorbreken. In de rest van de wereld is dat vaak net omgekeerd, krijgen eigen bands net méér kansen.

Het is opmerkelijk, want een band als jullie verdient dat gewoon. Neem nu ‘The Road to Oblivion’. Qua sound is er niet echt veel verschil met de vorige ‘Delete/Rewrite’ , het klinkt wat verfijnder.  En het epische neemt wat meer de bovenhand. Wat is volgens jou het grote verschil tussen de vorige en deze plaat?
We schrijven de muziek die we voelen, en dat is iedere keer wel een beetje anders. Een mens evolueert, en dat hoor je ook in onze muziek terug. Als band blijven we verder evolueren. Het is niet zo dat we op voorhand al weten welke richting het zal uitgaan, we gaan op ons buikgevoel af. Het zijn meestal Guy en ik die zoeken welke richting het eventueel kan uitgaan. Op die manier schrijven de nummers een beetje zichzelf. Een deel van ‘The Road to Oblivion’ hebben we geschreven net na Alcatraz 2023. We hadden zoveel inspiratie, direct na het festival en we hebben direct enkele nummers geschreven. En voor de rest blijft het verder groeien. Ik zeg wel ‘de nummers schrijven zichzelf’ maar er gaat gewoonweg heel erg veel energie naar het maken van een nummer om ervoor te zorgen dat het goed in elkaar zit , dat het goed klinkt, en dat het past bij waar Dyscordia echt voor staat.

Al 15 jaar slagen jullie erin de live sound op plaat perfect weer te geven. Mooi, hoe doe je dat toch?
Dat komt door waar we het net over hadden.. we steken enorm veel tijd in hoe songs  moeten klinken. We hebben daar veel aandacht voor. Soms hebben we een heel symfonisch orkest in een nummer zitten, soms enkel gitaareffecten. We zijn daar allemaal zeer intens mee bezig, met het schrijven en arrangeren van nieuwe nummers. Elk nummer moet echt af zijn, en heeft een eigen benadering. En dat brengen we ook live. Automatisch heeft het ene veel met het andere te maken. Veel klanken en toevoegingen zijn hetzelfde live als op cd. Maar op cd maken we het vaak toch nog “bigger than life” omdat je daar de kracht en volume niet hebt van een optreden. 

Hebben jullie nooit gedacht om een echt concept album uit te brengen, want deze leunt wel een beetje naar een concept plaat maar is het dan ook weer niet…
‘Twin Symbiosis ‘is een beetje een concept album. Het is uitgebracht in tijden toen alle bands concept albums maakten en wij wilden iets totaal anders doen. En wij wilden liever iets anders doen. Dus hebben we bewust geen concept album gemaakt (haha)

Ik heb het gevoel dat er in ‘The Road to Oblivion’ ‘een verhaal schuilt achter zit; is dat zo met de nieuwe plaat?
The Road to Oblivion is ook geen conceptalbum, alle nummers hebben afzonderlijk hun eigen identiteit. Het is aan de luisteraar of de lezer om er al dan niet zijn/haar eigen verhaal of fantasie in te herkennen.
Voor de ene lijkt het oppervlakkig, een ander vindt er dan een diepere laag in. Als er ook maar één iemand ons dan komt zeggen dat hij/zij zich in een nummer herkent of zich ermee kan identificeren dan geeft ons dat voldoening. En méér moet dat niet zijn.

De plaat werd dan ook sterk ontvangen?
We maken uiteraard geen muziek voor de pers, maar maken muziek die we graag horen uiteraard. Maar de reacties waren zeker positief.

Kan dit het moment van de grote doorbraak worden voor Dyscordia?
Wij hopen dat, het zou heel leuk zijn. We hebben er zeker wel plannen mee. 2025 is ook het jaar dat Dyscordia 15 jaar bestaat, daarrond gaan we ook wel dingen doen. Er zijn dus zeker plannen voor het nieuwe jaar. We staan alvast op MentalFest op 22 februari in Roeselare: https://mentalfest.be/  waar we zowel ouder als nieuwer werk zullen spelen. Aangezien Jens ondertussen helemaal ingewerkt is. De gehele bloemlezing van Dyscordia zal gebracht worden aldaar. En eigenlijk willen we dit jaar ons 15-jarig bestaan gewoon uitgebreid vieren. Dat is het grote plan voor 2025 eigenlijk. We zijn optredens aan het plannen in België maar ook in het buitenland. Zodra we kunnen, maken we alles bekend op de website en onze socials. En we zullen wel zien waar ons dat brengt…

Misschien eindelijk nog eens Graspop …
Dat zou prachtig zijn, we hebben ze alvast gecontacteerd…

Maar dan zit je weer met die muur … Hebben jullie de ambities, door o.a. COVID en niet steeds de erkenning te krijgen die jullie verdienen, moeten verleggen als band?
We vinden het gewoon plezant, zoals eerder al aangegeven. Zowel het muziek schrijven, samen repeteren als optreden is een passie voor ons allemaal. En of dat optreden nu kan in Spanje, Duitsland of onze thuisbasis Kortrijk, het is gewoon plezant .. ook na 15 jaar. We willen natuurlijk groter worden en ergens doorbreken, maar ook als dat niet gebeurt gaan we gewoon muziek blijven maken. Uit liefde voor de metal! Daar doen we het voor.

Hier in ons landje, kan het zijn afhankelijk van waar je bent, soms minder feedback krijgt? Ondervinden jullie dit onder Dyscordia?
Dat heeft volgens mij niet echt iets te maken met een afkeer, maar met het feit dat we bijvoorbeeld veel meer spelen in Kortrijk en omstreken, en mensen ons daar dus beter kennen. En doordat we in Antwerpen iets minder spelen, zijn we daar minder bekend en komt daar wat minder volk op af.

En anders, kan het zijn, indien een Amerikaan hoort dat het een Nederlandse band is,  zal hij de oren spitsen; bij een Belgische of Vlaamse band fronst men de wenkbrauwen. Ondervinden jullie dat ook, ‘zo’n muur’?
We zouden het fantastisch vinden wat meer erkenning te krijgen. Laat dat duidelijk zijn. Maar we laten ons er ook niet door ontmoedigen. Als dat voor ons wel kan, en we die kans kunnen krijgen om die muur af te breken? Dan zijn we direct vertrokken! Lukt dat niet? Dan is dat ook maar zo…

Er schuilt in de nieuwe plaat een streepje Powermetal, ervaar ik persoonlijk, een genre populair bij een groot publiek. Is het niet interessant in de toekomst eens andere wegen uit te proberen? Hoe sta je er tegenover?
We zijn al bezig met ideeën voor een nieuwe plaat. We gaan onszelf geen beperkingen opleggen, of bij voorbaat zeggen ‘we gaan nu die of die richting uit gaan’. Het moet een natuurlijk groeiproces blijven. Dat is altijd zo geweest bij Dyscordia. We gaan dus ook nu weer af op wat we voelen op het moment. We hebben nu twee nieuwe muzikanten in de band, en hun inbreng zal zeker zijn invloed hebben op de nieuwe sound van Dyscordia.  Jens en Chevy schrijven nu ook mee muziek, dus we zullen zien waar ons dat brengt.

De inbreng van nieuw bloed kan een sound drastische veranderen, bij jullie ook?
De drum van Chevy is al heel anders dan Wouter zijn drumwerk. Dat merk je ook op de optredens, en dat heeft zeker zijn invloed op de toekomst. Ook de inbreng van Jens zorgt voor andere invalswegen, nu al. Het zal zeker en vast Dyscordia zijn, en toch anders klinken dan deze plaat, dat is het enige wat zeker is.

Jullie zijn dus al aan nieuwe nummers bezig. Zijn er al concrete plannen wanneer een eventuele volgende plaat zou uitkomen dan?
Dit jaar is vooral zoveel mogelijk optreden in het oogpunt van ons 15 jarig bestaan. Het zal dus zeker niet voor dit jaar zijn, zelfs mogelijk nog niet voor 2026 denk ik. 

Wat ik zo indrukwekkend en uniek vind aan Dyscordia (we hadden het er al eens over in een vorig interview, is die Army op Facebook, dankzij Pascal). Uniek toch. Heeft die Army ook een invloed op jullie muziek of vormen ze een inspiratiebron?
We zijn zeer gelukkig en dol op die Army, zoveel is zeker. We kijken graag om eens iets speciaal te doen voor hen, zeker en vast. Ze beslissen niet mee welke richting we muzikaal uitgaan, dat dan weer niet. Maar een inspiratie zijn de Army zeker en vast voor ons, zoveel is zeker!

Past een speciaal feestje voor hen, naar aanleiding van jullie 15 jarig bestaan ook in de planning die jaar?
We gaan zeker iets doen voor de fans van de Army.. Maar daar kunnen we op dit moment nog niet over uitweiden. Hou zeker de socials en de website in het oog!

Ik zie er naar uit naar meer dit jaar … Tot op MentalFest alvast