Onder de noemer 'flits me terug naar de jaren '80' bracht de Vlaamse/Nederlandse band Frimout enkele voorstellingen in 30CC/Schouwburg in Leuven. De band had ook een speciale voorstelling op zondag omstreeks 16u, waarbij de nieuwste EP 'Ik Geloof In Jou' werd voorgesteld.
Wij waren erbij op deze laatste voorstelling. Het verslag daarvan kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/76327-frimout-ode-aan-het-vlaamse-nederlandse-lied.html  
De nieuwe EP 'Ik Geloof In Jou' is een vat boordevol emoties van vreugde, weemoed en melancholie binnen een feestelijke omkadering.
Dat laatste komt al tot uiting bij “Ik Geloof In Jou”. Deze song ademt de vele kanten uit waardoor wij enkele jaren geleden vielen voor Frimout. Net doordat de band zijn typische Nederlandstalige pop niet drenkt in een bad van een al te klef gedoe, maar echt meent wat ze zingen en componeren werden we toen over de streep getrokken. Je voelt dat ook in de songs op deze EP, die oprechtheid waarmee Frimout een mooie ode brengt aan “Marcel” of de feestelijke stemming naar een hoogtepunt drijft op “Copacabana”, een feestelijk duet tussen Stef en Eline, zonder al te veel de carnavaltoer op te gaan, waar op zich ook niets mee is, laat dat duidelijk zijn. Eline’s bijzondere stem horen we nog eens terug op “Ik Zie Je Graag”. Het bewijst dat deze band uit twee topvocalisten bestaat. Dat laatste mag ook eens in de verf worden gezet.
Frimout is trouwens een band die eerder ons rock/folk- en kleinkunsthart perfect weet te verbinden met Nederlandstalige pop. Door deze aanpak kan een ruim publiek worden aangesproken. Mensen die houden van een feestelijke stemming, zoals bij die song. Maar ook de fans van eerder melancholische songs, waarbij je een traan wegpinkt, komen op deze EP aan hun trekken. Afsluiter “Meisje (Ik Laat Je Los)”, een wondermooie song van Stef voor zijn dochter, is daar een mooi voorbeeld van. Op een eenvoudige manier raakt Frimout hier een gevoelig snaar, net omdat het gaat over eenieders dochter, eenieders kind. En vooral, de onvoorwaardelijke liefde voor zijn dochter is gemeend, je voelt gewoon dat de gehele band op deze EP trouwens geen toneeltje speelt. Elke gitaarlick, elke zanglijn, elke drumpartij. Het komt allemaal uit het hart van deze topmuzikanten die Stef rondom zich verzamelt. Je hoort trouwens meer dan ooit een groep vrienden, die elkaar blindelings vinden in het bouwen van een wild feest maar ook in emoties met elkaar en hun publiek delen.
Een EP met trouwens een extra emotionele waarde. We citeren: Frontman Stef Willems: ‘Het vijfjarige nichtje van onze toetsenist Jan heeft onlangs kanker gehad. We waren daar als band allemaal heel hard van geschrokken, maar gelukkig gaat het nu met haar beter. Toch willen we met dit album een bijdrage leveren om ervoor te zorgen dat kinderen met kinderkanker (en hun families) geholpen kunnen worden in de toekomst. We zijn onze eigen platenfirma en het plezier dat we kunnen schenken door onze bijdrage is vele malen groter dan dat we deze CD voor eigen profijt zouden verkopen.’
Dit laatste bewijst nog maar onze stelling. 'Ik Geloof In Jou' van Frimout is een schijf en band om te koesteren naar de toekomst toe. De muziek van Frimout is dan ook voer voor mensen die houden van Nederlandstalige popmuziek, waarbij buiten de lijntjes daarvan wordt gekleurd en de zin voor melancholie en avontuur voortdurend komt boven drijven.

Onder de noemer 'Flits me terug naar de jaren '80' bracht de Vlaamse/Nederlandse band Frimout enkele voorstellingen in 30CC/Schouwburg in Leuven. Dit op zaterdag 9 november en op zondagavond 10 november. De band had ook een speciale voorstelling op zondag omstreeks 16u, waarbij de nieuwste EP 'Ik geloof in jou' eveneens werd voorgesteld. Wij waren erbij op deze laatste voorstelling.  En zagen een bijzonder goed op dreef zijnde band, die alles in het werk zetten om zijn fans te bekoren. En daar, na een lange strijd, met brio in slaagde. Een overzicht van Frimout.

Deel 1 - Met aanstekelijke songs “Flits me terug naar de jaren '80”, “Ik leef voor jou” wordt de namiddag feestelijk ingezet. Het vieren van het leven, zal de rode draad vormen in het volledige concert. Zo zou later blijken. Bovendien is die een ware ode aan het Vlaamse en Nederlandse lied. Stef vertelt hoe, in tegenstelling tot in Vlaanderen, in de jaren '80 in Nederland de Nederlandstalige muziek begon te bomen. Mede dankzij het TV programma 'Op Volle Toeren'. En uiteraard was er Doe Maar die menig jong meisjes hart sneller deed slaan. Een band waarvan dan ook twee songs naar voor werden gebracht “Belle Hèlèna” en “Smoorverliefd”. Na een wervelend begin is de tijd gekomen voor een eerste intiem moment, waar Stef zingt over zijn dochter: “Meisje (ik laat je los)”, een moment waarbij we toch even een traantje wegpinkten.
Uiteraard is Frimout een band, dat werd ook duidelijk de verf gezet. Na de songs: “Het Huis waar ik woon” en “Marcel”, was het de beurt aan Elien Boermans om haar zangkunsten te tonen. Dit op “Samen zijn”. Daaruit blijkt dat deze zangeres over een zeer warme en soulvolle stem beschikt waarmee ze mening harten raakt, en ook de dansspieren aanspreekt. Want ze kan veel toonaarden aan. Dat zet ze meermaals in de verf. Ook waren we onder de indruk van de topmuzikanten binnen de groep, die zich ontpoppen tot klanktovenaars. Maar toch waren we vooral onder de indruk van de lekkere aanstekelijke gitaar riffs van Dave Elli die gitaarvirtuositeit naar voor bracht die meerdere keren aan de ribben blijft kleven. Zijn inbreng was dan ook een voortdurende streling voor het oor. Bij “Hotel Paradiso” mag Leuvens fenomeen Luk Vankessel de vocalen voor zijn rekening nemen, waarna de band afsluit met wederom een intiem moment tussen Stef en Jan Beyen die ons betoverde op zijn piano. Even gaat het mis, en de zong gaat compleet de mist in. Maar gelukkig herpakt het duo zich en sluit het eerste deel af met een wondermooi “Geef me nu je angst”, dat ons weer in tranen achterlaat.

Deel 2 - In deel 2 is er weer plaats voor Vlaamse of Nederlandse folklore. Zo krijgen we “Breek uit jezelf” van Wim De Craene  voorgeschoteld, en “Ik dans dus ik besta” van Het Goede Doel. Ook op het aanstekelijke “Copacabana”, een song uit de nieuwe EP is het moeilijk stil zitten.  En toch had Frimout het wat moeilijk om een apathisch publiek tot bewegen aan te zetten. Stef is echter een klasse entertainer en charismatische frontman die de strijd aangaat, en niet loslaat tot hij de oorlog heeft gewonnen. Na herhaaldelijke pogingen, lukt het toch de handen in de lucht te krijgen, of bij “Sterren zien” de lichtjes van de GSM's die zorgen voor een soort sterrenhemel in de zaal, magisch mooi moment was dat. “Toffer dan tof” is ondertussen een beetje uitgegroeid tot een Frimout klassieker en wordt gevolgd door 'het wondermooie “Ik geloof in jou”. “Mooie dagen” van Johan Verminnen is uiteindelijk een sluitstuk van een feestelijk tweede deel. Het publiek is eindelijk wakker geschud en vraagt om meer. Al gauw komt Frimout terug met een mooie ode aan Will Tura bij “Mooi 't leven is mooi” uiteindelijk door iedereen mee gebruld. En “Superman”.

Besluit: Frimout bewijst in Leuven van veel markten thuis te zijn. Ergens tussen troubadours, verhalenvertellers en kleinkunst gekruid met de nodige ballads en pop deuntjes; binnen een Nederlandstalige omkadering vinden we Frimout altijd terug. Van aanstekelijke songs gaat Frimout zonder moeite over naar songs die je hart diep raken. Bovendien bestaat de band uit top muzikanten en een frontman die dus niet los laat tot iedereen zingt, danst (ook al bleef men mooi in de stoelen zitten) en vooral geniet tot de toppen van de tenen. Als je ook een toch wat meer apathisch publiek daarmee uiteindelijk kunt inpakken, moet je als artiest of band uit het verdomd goede hout gesneden zijn. En dat laatste is bij Frimout zeker het geval. De band won deze thuismatch dan ook op de punten, en krijgt een extra pluim op de hoed voor het leveren van een niet aflatende inspanning, om iedereen met een brede glimlach naar huis te sturen.

Setlist: DEEL 1: Flits me terug naar de jaren '80 - Ik leef voor jou  - Belle Hèlène - smoorverliefd (Doe Maar) - Meisje (Ik laat je los) - Het huis waar ik woon - Marcel - Samen Zijn - De vrouw van mijn leven - Alleen met jou (Clouseau) - Hotel Paradiso (Luk Vankessel) - Geef me nu je angst
DEEL 2: Breek uit jezelf (Wim De Craene) - Ik dans dus ik besta (Het Goede Doel) -Copacabana - De muziek zit in mijn bloed - Kronenburg Park (Frank Boejien) - Sterren zien - Toffer dan tof - Lieve Loemoemba - Ik geloof in jou - Je hebt het mij beloofd - Mooie Dagen (Johan Verminnen)
BIS: Mooi, 't leven is mooi (Will Tura) - Superman

Organisatie: VZW Frimout - 30CC/Schouwburg Leuven