Succesvolle deelnames aan Humo’s Rock Rally en een goed onthaalde debuut resulteerden voor Geppetto & The Whales in o.a. optredens op grote festivals als Pukkelpop. Het leek de band medio 2012-2014 voor de wind te gaan. De band was aan een opmars naar boven toe en ook wij waren daar enkele keren getuige van. In 2015 zagen we Geppetto & The Whales aan het werk in Concertzaal De Casino in Sint-Niklaas en schreven daarover: ‘De lont was bij dezen aan het vuur gestoken en Geppetto & The Whales konden de rest van de avond niets meer verkeerd doen. Niet alleen zijn er de wondermooie songs als “Maxburg”, “Jonathan” of “Bright Star” die allen schipperen tussen hartverscheurend, intiem en meeslepend. Ze werden met een soort vurigheid en gretigheid gebracht die ons en de aanwezigen heel diep raakte. De ene keer kon je een speld horen vallen in de zaal, het volgende moment scheurden de gitaren heel diep door je vege lijf heen, als een scherp mes. Kortom: Nergens werden geluidsmuren afgebroken, maar de set zat boordevol heel uiteenlopende variaties en tempowisselingen. Die aan de ribben bleven kleven"
Toen werd het plots stil rond deze veelbelovende Belgische band, tot recent hun nieuwste schijf op de markt kwam: 'Passages'. Alsof ze nooit echt weg zijn geweest, zo klinkt openingssong “Faust”. Diezelfde melancholische en weemoedige aankleding als voorheen, waardoor we als aanhoorder in diepzinnige gedachten vertoeven binnen intieme sferen en ons gewillige lieten hypnotiseren. Het is ook op deze nieuwe schijf overeind gebleven. Ook bij de daaropvolgende pareltjes als “Tall Leaves”, “Nunki” en “How We Got Here” worden nog steeds geen geluidsmuren afgebroken, maar wel die uiterst gevoelige snaren geraakt. Is er dan niets veranderd? Meer dan ooit hoor je duidelijk een band die volwassen is geworden en vooral een band waarin iedereen dezelfde kant uitkijkt. Tijd uittrekken voor herbronning in je leven. Het kan ervoor zorgen dat je, eens een nieuwe adem gevonden, sterker dan ooit de toekomst met een brede glimlach tegemoet kan zien. Ook Geppetto & The Whales heeft dankzij deze herbronning zichzelf letterlijk teruggevonden, zoveel is duidelijk.
Songs die één voor één niet moeten onderdoen voor songs die de band in het verleden uitbracht, maar eveneens laten zien en horen dat de toekomst voor wat eens toch was uitgegroeid tot één van onze favoriete Belgische bands binnen weemoedige muziek, er wederom heel rooskleurig uitziet. Dat is vooral wat Geppetto & The whales ons met deze klasseplaat voorschotelt.
We hopen alleen stilletjes dat ze weer geen vijf jaar moeten wachten om ons te verblijden met aan de ribben klevende songs als “Man From Porlock”, “Ruts” of “Rites Of Passage”. Echter, het was het wachten meer dan waard.

Tracklist: 1. Faust; 2. Tall Leaves; 3. Nunki; 4. How We Got Here; 5. Man From Porlock; 6. I Know Who You Were; 7. Ruts; 8. Thirteen Lovers; 9. Stuck In Reverse; 10. Rites Of Passage; 11. At Little Bay; 12. Jigsaw; 13. Dusseldorf.

Sferische pop , daar stonden Geppetto & The Whales en support And they spoke in Anthems
garant voor !

And they spoke in Anthems
De eer om de avond te openen lag bij Arne Leurentop. Dit one-man band project wist de zaal in te palmen met zijn impressionante stem en meer dromerige rock. Leurentop neemt je mee in een sferische wereld gecreëerd door zijn stem, gitaar en opname apparatuur. Denk bij zijn muziek zeker aan The Beatles maar vooral ook aan Bob Dylan, zijn cover van “Stuck inside of Mobile with the Memphis Blues Again” is zeker de moeite waard!

Geppetto & The Whales - De mannen van Geppetto & The Whales openden de avond sterk met het nummer “Esther You”. Het rustige begin en de sterke opbouw in het nummer trokken de zaal mee in wat een zeer sfeervolle avond ging worden. De song past in het rijtje van “Jonathan” en “For the Black Hand of Dawn”, die erg ingenieus zijn uitgewerkt en zowel in ritme als in stijl noteren we boeiende, spannende variaties.  De band staat met zes op het podium en dat creëert een unieke sound.
Doorheen de avond lieten ze verschillende kanten van zichzelf zien, toch blijft de samenzang een wederkerig kenmerk. Ze namen ons mee doorheen hun cd ‘Heads of Woe’, een geheel van rustige en meer rockgetinte nummers, o.m. “Heads”, “Animals” en “Bright Star in the Morrow” gaven dan weer de ruigere toets aan het concert.
Ook hun nieuwe song kon de zaal zeker bekoren en belooft alvast veel voor volgend materiaal! Met “Maxburg” nam het concert een nieuwe wending, dit instrumentale nummer werd begeleid door een projectie op een scherm van keukenhanddoeken.

Geppetto & The Whales dompelden ons onder in een Sigur Rós achtige wereld, de afsluiter “Time” was de perfecte afsluiter van de avond. Bombast is niet aan hen besteed, maar hun sfeerschepping zorgt voor de nodige emotionaliteit, wat ons doet besluiten dat we van deze jonge knapen nog veel kunnen verwachten.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/and-they-spoke-in-anthems-8-03-2014/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/geppetto-the-whales-08-03-2014/
Organisatie: Cactus Club, Brugge