J. Bernardt – Volwaardig alternatief voor Balthazar
Jinte Deprez en zijn 3-koppige band sloten hun clubtournee als support van de nieuwe tweede plaat ‘Contigo’ af in de Gentse Vooruit. Dit optreden had blijkbaar aan een zijden draadje gehangen … Jinte was even uit de bocht gegaan bij zijn hobbybesteding karten. Het management had hem het optreden met gekneusde ribben afgeraden , maar de ex-Gentenaar zelf, lapte het aan zijn laars en stond op het podium … korset aan en onder de pijnstillers.
We kregen anderhalf uur klassenwerk van deze Balthazarman onder J. Bernardt. Zweverige, dansbare poprock met wereldlijke invloeden die moeilijk bepaald in een hokje is te duwen. Naast Jinte, zelf meestal met gitaar, was er een zeer bedrijvige jonge percussionist , een bassist die met zijn aanslagen ons er regelmatig aan herinnerde dat deze groep uit Balthazar was ontstaan, verder nog een sterke synthesizer die bij de meeste nummers zowel qua toetsenwerk als qua zang de groep naar een hoger niveau tilde.
Jinte en C° schitterde. Zo kalm hij is bij Balthazar, zo uitgelaten en energiek is hij bij zijn eigen project; o.m. op en af van de kleine verhoogjes van het podium springen, dansen als een slangenmens, het publiek veelvuldig aanporren, we hadden hem nog niet veel op die manier gezien.
En zijn stem leed zeker niet onder zijn gekneusde ribben. Hij kon de uiterst lage als hoge tonen vlot aan. In bepaalde nummers deed hij denken aan Prince, en bij andere was er de link naar Tamino. Schitterend in vocals dus .
Het was ook de afwisseling tussen de integere, ingetogen en de meer uitbundige, dansbare nummers die het optreden boeiend , spannend, aangenaam maakten.
Bij de ingetogen nummers, “Contigo”, “The other man”, “Taxi, “The last waltz” was het publiek dankbaar, muisstil; op de dansbare (meezing)nummers, “Don’t get me wrong”, “Wicked streets”, “Calm down”, was het publiek enthousiast en ging het zelfs uit de bol. Heerlijk die afwisseling.
Hier bewijst Jinte dat hij geen tandem moet vormen met Maarten Devoldere om tot de top van de Belgische scene te horen. Af en toe je eigen gang gaan levert hier mooie dingen op. Deprez en co krijgt meer dan ooit het licht op groen in z’n project!
Als support hadden we Michiel Balcaen , drummer bij Balthazar en Warhaus. Helaas een miscasting. De zang ging verloren in het ongeïnteresseerde pratende publiek en naarmate zijn set vorderde kreeg hij de handen nog nauwelijks op elkaar. Pijnlijk eerder voor dit duo.
Neem gerust een kijkje naar de pics @Dieter Boone
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/7303-j-bernardt-2025-02-26?Itemid=0
Organisatie: Democrazy, Gent
J. Bernardt – Great Gigs in The Park 2024 - De regen werd prompt vergeten door deze sterke emotionele trip
Al maanden worden we geconfronteerd met druilerige avonden …Het hield ons niet tegen om met J. Bernardt een fijne avond te beleven, die na Postmen het pittoreske festivalletje mag inzetten …. In een try-out kwam J. Bernardt (****1/2) zijn nieuwste plaat 'Contigo' voorstellen.
Als opwarmer Lézard, die funky stijlen in aanstekelijke soundscapes brengt, niet vies van een terugblik naar de 80ies. Op de finale van Humo's Rock Rally konden ze ons al bekoren:
“Muzikaal aanstekelijk en dansbaar, met wulpse danspassen, surplus het combineren van mannelijke en vrouwelijke vocals, wist te ontroeren. Lézard overtuigt en heeft een eigen identiteit '', schreven we.
Lézard (****) is een combo jonge, talentvolle muzikanten die echt veel warmte in hun songs stoppen. Het klinkt leuk, groovy, dansbaar; lekker heupwiegen op de catchy refreinen en zangpartijen. Ze deden de temperatuur stijgen. Een erg beloftevolle band die kan doorgroeien. In het oog te houden dus!
J. Bernardt kennen we natuurlijk van Balthazar, maar ook van zijn knap solowerk. De man heeft een belangvolle inbreng in ons muzieklandje. Vanaf de eerste song, waarbij de regen uit de lucht viel, voelde je een warme, lieflijke, melancholische sound. Heerlijk.
Hij is goed omringd en weet een pak emoties in z’n songmateriaal te stoppen. Intiem breekbaar als bezwerend, opzwepend klonk het.
Hij wist ons persoonlijk te raken met die wisselende sound en hij kreeg moeiteloos het publiek mee, zelfs de nieuwere songs “Taxi'”, “Contigo” of het hemelse “I'm the ghost you forgot” werden op evenveel enthousiasme onthaald , als de wat oudere kleppers.
Hij balanceert tussen toegankelijkheid en alternatief, net als Balthazar. Het klinkt doorleefd, maar solo maakt hij het persoonlijker.
Het was heerlijk genieten en luisteren. We kregen een wondermooi slot met “Our low was easy” en “Last Waltz” . J.. Bernardt bood ons anderhalf uur lang een bijzonder emotionele trip, die de regen prompt deed vergeten!
Setlist: Don't Get Me Wrong – Taxi - Contigo - I'm the Ghost You Forgot - The Other Man -Calm Down - Matter of Time - Left Bathroom Sink - Running Days - Wicked Streets - Mayday Call - Free
Encore: Our Love Was Easy - Last Waltz
Pics homepag @Sven Dullaert
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Boomtown 2017 – van 17 t/m 22 juli 2017 - J. Bernardt + Gabriël Rios - Broeierig en intiem
Boomtown 2017
Handelsbeurs + Opera
Gent
2017-07-19
Stan Vanhecke en Astrid De Maertelaere
Op Boomtown staan altijd heel wat sterke namen op het programma. Wij pikten er onmiddellijk twee in één mee, en daar hadden we achteraf zeker geen spijt van!
Beginnen deden we met J. Bernardt. De nieuwe band van Jinte Deprez schoot stevig uit de startblokken dit jaar. Een nieuw album en aanwezig op zo goed als elk festival deze zomer. Terecht zo blijkt, want ook in de Handelsbeurs speelden ze een set van formaat. We kregen het allereerst “On Fire”, en ondanks de intieme intro van het nummer was het de voorbode van een hete set (vergeef ons het woordgrapje). Met een zalige grijns in de aanslag begroette hij daarna het publiek. Als een man die weet hoe hij zijn toehoorders moet bespelen, maar ook als een man die weet dat hij weer iets prachtigs in elkaar heeft geflanst.
De sound doet, hoe kan het ook anders, natuurlijk denken aan Balthazar. Maar Deprez maakte er wel zijn eigen ding van. Met “Calm Down” heeft hij natuurlijk een hit van formaat te pakken, die nog eens perfect werd gebracht. Onmiddellijk daarna ging J. Bernardt op z’n berbers in een leuk intermezzo met het steeds versnellende “The Question”. We kregen er “Running Days” achter geplakt, het nummer waarin de vergelijkingen met Chet Faker nog het meest opgaan. Een zwaar dreunende bas, traag je kop binnendringend en met genoeg leegte in de begeleiding om die fantastische stem te laten uitkomen. De subtiele gitaarstrelingen voor de hoge noten maken dit één van de hoogvliegers van de set. Maar geen tijd om er bij stil te staan, want we gingen al verder met een schitterende muzikale interlude, “Motel”. Een volwaardige aanvulling en rustmoment in de set, gelijkaardig aan de interludes die Alt-J brengt in hun optredens.
Dat er onmiddellijk daarna al in zwijm wordt gevallen bij de eerste tonen van “Wicked Streets”, bewijst de kracht van het soloproject van Jinte Deprez. De slenterende Jinte Deprez ontvlamde, wierp zijn armen in de lucht en deed de zaal genieten. Jammer genoeg zat het er toen al bijna op. Maar niet voor meneer Deprez nog eens zijn toer tussen het publiek ging gaan doen tijdens “The Other Man”. Het ritme kreeg ondertussen zelfs de meest hardnekkige stilstaander te pakken. En na bisnummer “My Own Game” moest J. Bernardt ons al verlaten. Logisch, meer songs staan er niet meer op het album. Maar stuk voor stuk hebben ze ons kunnen bekoren. Telkens schoot Jinte Deprez raak. Zweterig maar voldaan konden we de Handelsbeurs buiten stappen.
Van de Handelsbeurs naar de Opera. Van J. Bernardt naar Gabriël Rios. Een kleine stap voor een mens, maar een grote voor de muziekrecensent. De broeierige sfeer maakte plaats voor een intieme in de prachtige operazaal. Toen we binnenkwamen had Gabriël net de intro achter de rug, maar gelukkig waren we op tijd om “Straight Song” te horen. Blij dat we er waren, want we zagen onmiddellijk dat dit een ‘Rios Special’ ging worden. Niet alleen, niet met een echte band, wel met een contrabassist en celliste in de begeleiding. In “Straight Song” was het echt een spel tussen de bas en de gitaar van Gabriël Rios, en werden we in snelheid gepakt. Daarna kregen we zeer toepasselijk “Skip the Intro”, een heel ‘happy’ nummer, bijna weggelopen uit een Disney prinsessenfilm. Dat sprookjesachtige gaat trouwens nooit helemaal uit de intieme set van Rios. Hij vermijdt de totale stilte niet, zoals in “Madstone”, tot op het moment dat mensen zelfs al schuchter gaan klappen voor het nummer gedaan is. En dat maakt het net zo mooi om naar te luisteren: het klinkt heel eenvoudig, maar is het uiteraard niet. Breekbaar, heel gelijkaardig aan vele van de songs van Jack Johnson. Al moet gezegd, tussen de nummers door is Gabriël Rios een echte babbelkont. Voor sommigen komt het waarschijnlijk arrogant over, voor anderen gewoon ludiek en grappig.
Maar gelukkig blijft de muziek - uiteraard - centraal staan. We kregen een ‘uptempo’ “Broad Daylight”, tot op het punt dat het heel jazzy overkwam en hielden van de leuke deuntjes in “Song N°7”, begeleid door perfect fluitspel van de contrabassist. Met “Gold” en “Police Sounds” zaten er trouwens nog enkele oudere, maar steengoede songs in de set. Ook één nieuw nummer: “Hopelijk vinden jullie het goed, want ik heb er nog maar één gemaakt. Anders stop ik er beter mee”, vertelde Rios bij aanvang. Gelukkig is dat niet nodig, want met “Let the Gods Grow Jealous” heeft hij een topnummer vast. Het hoekige gitaarspel zorgde vreemd genoeg ook voor een zalig kabbelend liedje. Op het einde van de set kregen we nog een leuke extra met 3(!) bisnummers, waaronder twee in het Spaans. Eentje van Puerto Rico, “El Raton”, en eentje van Cuba, “El Carretero”. Perfect in de stijl van Rios. We waanden ons onmiddellijk in een rokerige bar daar, met een dikke sigaar en een glas rum in onze hand. We verlieten de zaal dus met een fantastisch gevoel, en een schitterend avondje Boomtown achter de rug.
Set J. Bernardt: On Fire - Lapse of Reason - The Direction - Calm Down - The Question - Running Days - Motel - Wicked Streets - The Other Man - My Own Game
Set Gabriël Rios: Intro - Straight Song - Skip the Intro - City Song - Madstone - Burning Son - Broad Daylight - Song N°7 - Let the Gods Grow Jealous - Gold - Work Song - Swing Low - Police Sounds - Young Gods - El Raton - El Carretero
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/gabriel-rios-3/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/j.-bernard-2/
Organisatie: Boomtown, Gent
More Music 2017- Marble sounds/ J.Bernardt (Jong) Belgisch Talent
More Music 2017
Concertgebouw
Brugge
2017-04-14
Elien De Cock
Het More Music festival in Brugge dat doorgaat van 12 tot 15 april staat garant voor een prachtige samensmelting van een klassiekere sfeer en hedendaagse muziek. Het festival brengt jong en oud samen om verschillende kunststijlen te ontdekken, met succes! Een mooie versmelting!
Voor ons begon de avond met een voor ons niet onbekende band, Marble Sounds. Ditmaal wel bijgestaan door het Casco Phil ensemble. De combinatie van de twee past perfect binnen het concept van het festival, het klassieke ensemble samen met een indie band op één podium was zeker en vast een meerwaarde. Het concert werd al meteen geopend met een nummer uit hun nieuwste plaat, “Present continuous”. Dit nummer begon heel ingetogen, waarna telkens meer instrumenten/muzikanten het nummer lieten openbloeien. Ook de zangeres, Renée Sys, was met haar engelenstem van de partij. Gedurende het concert kregen we zo goed als de volledige plaat, ‘Tautou”, te horen. De aanwezigheid van het ensemble, zorgde doorheen het concert voor een extra dimensie aan de plaat. De diepgang die het ensemble creëerde in de live uitvoering kwam nog beter over dan op plaat en zorgde geregeld voor kippenvelmomenten. Het contrast tussen de ‘breekbare’ momenten en de eerder ‘explosieve’ uitspattingen was een mooi schouwspel om te aanhoren. Dit alles werd ondersteund door prachtige visuals gebaseerd op het artwork van ‘Tautou’.
Uiteraard kregen we ook een aantal ‘klassiekers’ te horen zoals “Leave a light on”, “A new Breeze” en “Sky High”.
Marble Sounds is duidelijk gegroeid in hun totaalconcept, het volledige plaatje klopt. Voor mijn part mogen ze altijd optreden met een ensemble!
Set list: Present Continuous- These paintings never dry- The first try- Sky High- Slide- No One Ever Gave Us The Right- A New Breeze- Ten Seconds To Count Down- The Ins and Outs- K.V.-Intro+ Leave a Light on- Tout et Partout- How It’s Going To End--- If you Stay- Evenings
We wachten al met veel enthousiasme op de plaat van J. Bernardt (16 juni 2017) (zie pics homepag). Eindelijk, horen we sommige mensen zuchten. Maar na dit optreden kunnen we alvast zeggen dat het wachten beloond zal worden. De muziekstijl van het alter ego van Jinte Deprez ligt (mijlenver) van wat hij doet bij Balthazar. Een unieke, stevige beat gecombineerd met een sexy (dans)groove en zoals we wel gewend zijn van hem, sterke vocale prestaties. Het is even wennen aan de nieuwe muzikale richting, maar ondanks de onbekende nummers was het publiek meteen mee en werd hier en daar zelfs lustig met de heupen geschud. Ondanks dat ze maar met drie op het podium staan hebben we nooit het gevoel dat we iets misten. De live gecreërde loops, het R&B drumgeluid van Klaas De Somer aangevuld met originele Synth sounds van Adriaan Van de Velde resulteerde in een zeer gewaagde maar succesvolle sound. Dit smaakt naar meer!
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/marble-sounds-14-04-2017/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/j.-bernardt-14-04-2017/
Organisatie Cactus Club, Brugge (ikv More Music)
J. Bernardt - ‘Calm down’ was geen optie
J. Bernardt – Pomrad
Ancienne Belgique (AB Club)
Brussel
2017-03-24
Cis Vliegen
Jinte Deprez, beter bekend als de co-frontman van de Belgische band Balthazar, staat vanavond in de AB Club met zijn nieuw project J. Bernardt. Een nieuw muzikaal verhaal waar hij in het genre treedt van artiesten als Chet Faker en Ry X. Jinte krijgt hierbij de hulp van Adriaan Van de Velde en Klaas De Somer, ook gekend als bandleden van Pomrad.
J. Bernardt had aan één radiohit genoeg om de hele Club uit te verkopen en plande als kers op de taart zelfs een show in de grote zaal. Over succes gesproken en dat als je nog niet eens een album uit hebt!
Het voorprogramma wordt verzorgd door Pomrad, een driekoppige band die 80’s funk ter plaatse opnieuw uitvindt. Het retro hemd van frontman en geboren entertainer, Adriaan Van de Velde, past dan ook helemaal binnen het disco-funk plaatje. Pomrad brengt een energieke show waar de ritmes van alle instrumenten continu een verrassende wending nemen. Een top voorprogramma die goed dient als opwarmer, én ook de moeite is om te gaan kijken.
Het concert opent met een zachte synth-sound van Adriaan Van de Velde en een chill drum ritme van Klaas De Somer. Deze combinatie lokt Jinte op het podium die inpikt met zijn stem. Een opbouwende intro die ze plots moeten hernemen omdat er ergens een kabeltje niet ingestoken is. Hup, poging 2 en daar klinkt niet veel later de bass die zowel mijn dansbare vriend als vijand is voor de rest van de avond. Deze staat gewoon oorverdovend hard. Zeer onaangenaam aangezien de kwaliteit van de muziek in mijn oren daalt. Dit gezegd zijnde, hebben we de enkele puntjes van mogelijke kritiek al opgesomd.
J. Bernardt heeft misschien nog geen album maar weet het publiek te boeien met zijn onbekende nummers. Ze klinken direct ‘catchy’ en zeer dansbaar. Maar ook de uitstraling van Jinte speelt zeker een rol. Hij neemt het voortouw en boeit op een leuke simpele manier. Enkel op het einde doet hij even zot door het publiek in te stormen en achteraan de club op een tafel te klimmen terwijl hij blijft zingen. Werkelijk een zalig moment!
Een ander hoogtepunt is de hit waarmee het allemaal begon “Calm Down”. In plaats van kalmte schoot het publiek echt wakker en behoudt deze euforie tot het einde van de show. Ook een groot compliment aan J. Bernardt voor de manier waarop ze hun nummers live brengen. Zo spelen ze geen klakkeloze kopieën van het originele, maar geven ze er telkens een extra ‘touch’ aan.
Ondanks het kleine gamma aan songs heeft J. Bernardt toch een uur gespeeld en een uur geboeid! Ik vermoed dat een groot deel van het publiek dat er vanavond bij was, er in oktober - in de grote zaal - ook zal zijn en dat raad ik ook aan. Jinte, Adriaan en Klaas brachten voor een eerste show als headliner in België een top prestatie!
Setlist: On Fire, Lapse Of Reason, Ooh, Calm Down, India/The Question, Running Days, Interlude/High Low, Wicked Streets, The Other Man; Biss: My Own Game
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/j.-bernardt-24-03-2017/
organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Nederlands 
Français 
