Vooraf … eventjes een korte schets van Jef Neve … Hij droomde al van kleinsaf om componist te worden. Hij volgde pianoles aan de stedelijke academie van Geel. Verder studeerde hij aan het Lemmensinstituut in Leuven, en volgde hij bijscholingen bij o.m. Jozef de Beenhouwer en Toots Thielemans. Naast zijn opleiding in klassieke muziek en jazz is hij ook geïnteresseerd in pop- en rockmuziek. Al vroeg was hij actief muzikant in plaatselijke bandjes waardoor hij ook in contact kwam met jazz en bluesmuziek.
Veelzijdig is hij in ieder geval, hij maakte deel uit van jazzbezettingen, klassieke formaties, showorkesten, popbandjes, theaterproducties en studiosessies. Buiten het musiceren zelf, componeerde hij ook voor klassieke bezettingen. Hij schreef tevens de soundtrack voor ‘Dagen zonder lief’ en ‘De helaasheid der dingen’. En er is ook de favoriete filmscore ‘Babel’ van Gustavo Santaolalla. Op Klara heeft hij een radioprogramma.
Begin 2009 toerde hij met het acteursechtpaar Antje de Boeck en Rony Verbiest voor ‘Tom Waits until Spring’, waarbij ze covers brachten uit het oeuvre van Tom Waits en wat later met Gabriel Rios. Tot slot toert hij tegenwoordig rond als het Jef Neve Trio.
’Imaginary Road’ is een album waarmee hij zijn trouwe aanhangers veel plezier doet. Mierzoete ballades zoals "SayingGoobye on a Small Old Ugly White Piano" en "Sofia" wisselen af met stukken als "Colours and shades" waarin hij zijn klassieke scholing verraadt.
De soundscapes van de Zweedse componist Esbjorn Svensson is merkbaar in de korte nummers, waaronder "Atlas" en ""She came from the east". Luister ook eens naar het einde van "Endless DC".
Puristen zullen misnoegd zijn met de crossover van Neve, maar voor de fans is het weer genieten geblazen.

Een aangename kennismaking gebeurde met de dertigjarige pianist Jef Neve, die al toe is aan de derde cd ‘Nobody is illegal’, de eerste op een major label, Universal. Z’n vaste muzikanten Piet Verbist (bas) en Teun Verbruggen (drums), hebben al een pak aardige projecten op hun cv: Piet speelde samen met zowat de heel Belgische jazz scene, en Teun speelt in allerlei projecten als Othin’ Spake met Mauro en Flat Earth Society.
Het zijn drie meesters in jazz die met durf en avontuur een brug vormen tussen pop, jazz en klassiek; ze vullen elkaar aan en zijn sterk op elkaar ingespeeld. Hun virtuositeit dwingt respect af.
De songs vloeien in elkaar over door enkele interludes. Per beluistering wint de cd aan zeggingskracht; swing, dynamiek, ontlading en ingetogenheid zijn op hun plaats en doen de cd balanceren tussen subtiliteit (o.a. “Second love”) en  complexiteit (“Nothing but a Casablanca Turtle Slideshow Diner”). Sfeermakers zijn een stel koperblazers, die het geheel een bombastisch tintje geven.
‘Nobody is illegal’ is een spannend, broeierige jazzpopplaat van een beloftevolle jazzgeneratie.

Info: www.jefneve.com of www.jazztronaut.be