Wat me bij Black Metal het meest aanspreekt is de occulte aankleding. Waarbij verhalen over legende en sage, uit vervlogen tijden worden verteld zodanig dat u zich prompt waant in die mythische omgeving waar die verhalen zijn ontsproten. Het meest houden we dan nog van het soort sterke verhalen over het land of stad van waaruit de band zelf komt. Daarmee gooide Kludde, ontstaan in de Aalsterse Valleien, in 2008 met het debuut 'In den vergetelheid' al heel hoge ogen. Mede doordat alles in de eigen vervlaamste taal werd gebracht, bleek Kludde een uniek project te zijn. Helaas hield de band er reeds in 2009 mee op, maar in 2014 herrees de Black Metal band gelukkig uit zijn as. Met 'In de Kwelm' wordt een nieuwe bladzijde omgedraaid. En deze keer blijkt Kludde meer dan ooit klaar om de Folkloristische Black Metal wereld volledig te veroveren.
Review - http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/74901-in-de-kwelm.html
We hadden ook een fijn gesprek met Mario en Wim over verleden, heden en toekomst van de band:

Mijn eerste vraag, Kludde bestaat circa 19 jaar. Maar het is al elf jaar geleden dat jullie iets nieuws uitbrachten? Wat is er gebeurd?
Snoodaert: We waren bepaalde dingen een beetje beu. Bij ons label Sandstorm was van in het begin, bij de release van onze eerste cd 'In den vergetelheid', serieus wat mis gelopen. Wij hebben niks van promotie of distributie gehad. Uiteindelijk hebben we alles moeten regelen, zijn we zelf onze eigen cd's bij de drukker gaan ophalen en hebben we zelf alles moeten bekostigen. We hoorden van het label niets meer. We wilden bijvoorbeeld bellen van hoe het zat, en kregen we niemand meer aan de lijn. Zo van die dingen die mis liepen.
Basstaerd: Wat die promotie betreft trouwens, Sandstorm had ook een ambitieuze show in Kuurne geboekt, met zelfs wat redelijk grote bands. Men had daar enorm veel volk verwacht. Op datzelfde moment was er ook een groot evenement in TRIX. Daardoor kwam er waarschijnlijk wat minder volk af naar Kuurne dan verwacht. We zijn er zeker van dat bepaalde bands daar nooit hun geld hebben gezien. Die organisatie is dus over kop gegaan. Het zijn zo allemaal dingen die ervoor zorgden dat Kludde nooit echt van de grond kwam.
Snoodaert: Maar de hoofdreden dat we indertijd gestopt zijn, is eigenlijk omdat we muzikaal niet meer op dezelfde golflengte zaten. De nieuwe nummers die we toen hadden , kregen we maar niet afgewerkt op een niveau dat iedereen er tevreden mee was. We waren het jaar van de release van ‘In den Vergetelheid’ heel actief als live band waardoor we het meeste van onze repetitie tijd gewoon de setlist aframmelden. We bleven maar aanmodderen. Het bleef dus allemaal wat duren, en ondertussen waren sommige leden van de band ook met andere projecten bezig. Omdat het maar niet van de grond kwam met Kludde hebben we de stekker uitgetrokken.

De nieuwste plaat 'In de Kwelm' bevat over het algemeen songs uit Aalsterse Folkore, is daar bewust voor gekozen?
Snoodaert: Ook onze vorige cd's waren eigenlijk al vooral rond locale Folklore opgebouwd. Daarom wilden we ook met deze plaat die richting uitgaan, en zijn we ons nog iets meer gaan verdiepen in de Folklore rond Aalst. Zo kwamen we toch best interessante verhalen tegen zoals 'Bloesdkoesj' of 'Kasteelke van Verdoemenis', een plaats waar ik als kind vaak vertoefde. Toch wel opmerkelijk. Gaandeweg hebben we dan zo een plaatje vol gekregen met songs over de Folklore in Aalst maar ook andere verhalen zoals het tragische “De Laatste Reis” over een kindermoord in een hotel aan het station in Aalst. 

Vanwaar de interesse voor die Folklore?
Snoodaert: Bij mij is die interesse er altijd geweest. Al vanaf jonge leeftijd ging ik in de bib bewust dingen opzoeken over allerlei Folklore. Het heeft me dus altijd wel aangesproken lang voor het ontstaan van de band. Medeoprichter en vorige zanger Uglúk, had dezelfde interesses als ik wat dat betrof, daaruit ontstond ook het idee om dat in muziek om te gieten. Uglúk is er niet meer bij, in 2014 bleek dat we niet meer op dezelfde golflengte zaten toen we de band terug op de rails wilden zetten. Maar de gezamenlijke interesse voor Folklore en black metal dat heeft dus wel gezorgd voor het ontstaan van Kludde als band.
Basstaerd: Bij mij ligt die interesse toch meer in de sfeer daar rond, niet echt de teksten of Folklore zelf eerlijk gezegd. Maar het is een bijzonder interessant concept om aan deel te nemen. Net daardoor. Ik zing soms wel eens een stukje, maar ik concentreer me eerder op de instrumentale omkadering. Omdat het net die sfeer daar rond is dat me het meest aanspreekt.

Heeft Aalst als Stad al interesse getoond om via jullie muziek promotie te maken rond de stad Aalst?
Basstaerd: Ze weten wat we aan het doen zijn. Maar ik denk dat die mannen wel wekelijks zo iemand zien binnen komen in het stadhuis die iets rond Aalst doet of wil doen. Zo hebben we gevraagd of we een filmpje konden gebruiken voor onze video clip van “Schramoeille” over de brand van de Sint Martinuskerk in 1947, dat werd aangevraagd en goed gekeurd. Geen enkel probleem, maar ook niets meer of minder. Maar om daardoor support van het Stad zelf te verkrijgen? Ik denk het niet, daarvoor krijgt Stad wel teveel van dat soort aanvragen denken we.

Als ik aan Aalst denk, denk ik direct aan Carnaval. Hoe beleven jullie Carnaval?
Basstaerd: We zijn daar niet mee bezig in die zin dat we in een carnavals vereniging of groep zitten, daar kruipt enorm veel tijd in. En daar hebben we gezien onze drukke agenda's dus geen tijd en interesse voor. Uiteraard is Carnaval wel voor ons drie dagen gewoon uit de bol gaan, en pinten pakken en ons uitleven. Op die manier 'beleven' we Carnaval dus wel.

Wat de nieuwe plaat betreft vind ik het feit dat jullie meer dan ooit dezelfde richting uitkijken enorm positief. Maar wat zijn eigenlijk de algemene reacties op 'In de kwelm'
Basstaerd: Tot nu toe zijn de reacties over het algemeen zeer positief moeten we zeggen. Recent was er echter één minder positieve recensie. De recensent viel over het feit dat hij de taal niet begreep of zo, vermoedelijk heeft hij er maar één keer naar geluisterd. Nochtans hebben we wat internationale pers betreft de nodige uitleg in het Engels verstuurd waar de muziek over gaat. Het is belangrijk om die verhalen te begrijpen, om de muziek van deze plaat ook te begrijpen. En daar ging hij toch in de mist denk ik.
Snoodaert: Wat me ook opvalt, is dat we met veel andere stijlen en bands vergeleken worden waar we eigenlijk toch niet rechtstreeks, of zelfs in de verste verte niet, de mosterd bij vandaan gehaald hebben. Voor ons klinken de meeste nummers gewoon als black metal, maar dan in onze geheel eigen stijl. Het is wel fijn om te horen dat mensen er meer dingen uithalen dan enkel black metal. Voor de ene is dat goed, voor de andere zijn we dan weer te afwijkend. Ik denk dat het grootste verschil onze sound is. Die is veel heavier dan bij de meeste black metal bands.

Het is me zelf ook opgevallen, ik moest toch ook even wat opzoekwerk doen om het 'echt te begrijpen'. De link tussen folklore en black metal is namelijk heel belangrijk. Daarom dat ook ik toch enkele luisterbeurten nodig had
Basstaerd: Het is inderdaad zo, als mensen dat beluisteren is het logisch dat ze zich afvragen wat is bijvoorbeeld die song “De laatste reis”. Het gaat over een kindermoord, wat toch zeer confronterend is. En het was belangrijk om dat in muziek te gieten, die spanning weer te geven die aansluit op die tekst.
Snoodaert: Muzikaal zitten er geen folk invloeden meer in, hoewel ik vind dat onze teksten en de nummers wel perfect aansluiten. Een nummer zoals “Poesjkapelle” heeft een vuile black 'n roll vibe die volledig past bij die twee chaotische low-lifes waarover dat nummer gaat, terwijl “Kasteelke van Verdoemenis” dan weer een heel duister verhaal is die dan over een meer slepend nummer geplaatst is.

Volgens ik heb vernomen zijn jullie zelfs al met een nieuwe plaat bezig? Vertel er eens wat meer over?
Snoodaert: Welja echt veel willen we daar nog niet over vertellen. Het zal dus een concept album worden, over wat het zal gaan , houden we nog even geheim. Het zal in elk geval terug iets meer experimenteel zijn, zonder dat het minder black zal klinken. We willen er bewust voor zorgen dat we niet worden vast gezet als Aalsterse gimmick band, die enkel in het dialect teksten schrijft. Dat gevaar bestaat. Om niet in die val te trappen, moeten we vooruit gaan en onszelf opnieuw uitvinden, andere richtingen uitkijken en iets anders proberen. Evolueren. Een nieuwe Kludde plaat zal altijd een beetje anders klinken dan de plaat ervoor, wij zullen nooit tweemaal hetzelfde doen.

Zijn er ondertussen optredens gepland?
Basstaerd: We staan o.a. op de Gentse Feesten in de Kinky Star op 22 juli, enfin 21 juli maar op middernacht. Wat dat gaat geven weten we nog niet. Maar goed. Ook op 20 juli in Ninove. We spelen ook in Zottegem 20 september. En spelen op 9 november op Unholy Congregation 2 - Oudenaarde. - https://www.facebook.com/events/2182699108482169/  - Enfin, onze agenda blijft vol lopen. Buitenlandse concerten voorlopig niet.

Wat zijn jullie eindelijk ambities eigenlijk?
Basstaerd: We hopen dat we nog lang kunnen doorgaan op de manier waarop we nu bezig zijn, platen uitbrengen, optreden en dergelijke meer, graag eens in het buitenland geraken deze keer. Zo lang we er maar plezier in beleven.

Blijft dit allemaal combineerbaar met gezin en werk. Want jullie spelen ook bij andere projecten?
Basstaerd: Ik denk dat het belangrijk is om steeds, op alle vlakken de juiste afspraken te maken. Zowel wat gezin als werk betreft. Zeker als je meerdere keren in de week gaat repeteren, en dan in het weekend vaak optreden, is dat echt nodig. Maar dat lukt dus zeer goed bij iedereen.

Vergeleken met de beginperiode, wat is het grootste verschil?
Snoodaert: Wellicht toch dat we ons minder met imago bezighouden, we zijn daar niet meer mee bezig en laten dergelijke details over ons gaan. We beleven daardoor meer plezier in ons samen spelen. Wat kledij en zo betreft, vroeger waren we daar echt mee bezig, pinnenbanden, enkel black metal T-shirts dragen... Maar op dat vlak zijn we toch ook - laat maar stellen - volwassen geworden. Zo kwam in onze beginperiode onze gitarist met korte broek aanzetten voor een live show, en spraken we hem daar over aan. Corpsepaint en korte broek? Haha, zoiets is dus nu niet meer aan de orde. We zijn daar allemaal niet meer mee bezig met die belachelijke details

Bedankt voor dit fijne gesprek, en uiteraard enorm veel succes

Wat me bij blackmetal het meest aanspreekt, is de occulte aankleding waarbij verhalen over legendes en sagen uit vervlogen tijden worden verteld zodanig dat u zich prompt waant in die mythische omgeving waar die verhalen zijn ontsproten. Het meest houden we dan nog van het soort sterke verhalen over het land of stad van waaruit de band zelf komt. Daarmee gooide Kludde, ontstaan in de Aalsterse Valleien, in 2008 met het debuut 'In Den Vergetelheid' al heel hoge ogen. Mede doordat alles in de eigen vervlaamste taal werd gebracht, bleek Kludde een uniek project te zijn. Helaas hield de band er reeds in 2009 mee op, maar in 2014 herrees deze blackmetalband gelukkig uit zijn as. Met 'In de Kwelm' wordt een nieuwe bladzijde omgedraaid. En deze keer blijkt Kludde meer dan ooit klaar om de folkloristische blackmetalwereld volledig te veroveren.
Wat de band naam betreft, we hebben het trouwens eens opgezocht op www.volksverhalen.be/Kludde : ''Kludde is een kwelgeest die zich vaak onder bruggen of in holle bomen schuilhoudt en enkel 's nachts tevoorschijn komt. Wandelaars kunnen zijn komst enkel afleiden aan het geluid dat hij maakt. Kludde rammelt namelijk met een ketting die hij verplicht is aan zijn linkerenkel te dragen. Als hij eenmaal zijn komst heeft laten merken, springt hij de nietsvermoedende voorbijganger in zijn of haar nek. Deze is dan verplicht hem de rest van de nacht op zijn of haar rug te dragen. Als de dag weer aanbreekt of de voorbijganger zijn bestemming bereikt verdwijnt Kludde weer.'' De Schelde en mysteries rond die streek spreekt dan ook tot de verbeelding en wij wilden vooral dat gevoel, waarbij gruwelijke klauwen u de strot dicht knijpen, letterlijk voelen tijdens het beluisteren van deze schijf. Nu, dat heeft toch wat tijd nodig gehad. Want Kludde laat niet zomaar in zijn kaarten kijken. Maar eens vertrokken naar de streken uit die legende en sage is geen terugweg meer mogelijk.
“Schabouwelijke Praktijken I: De Rabauwen” is een schoolvoorbeeld van hoe de band anno 2019 tewerk gaat. De aanhoorder meesleuren in een, letterlijk, Hels verhaal. Een verhaal waarbij je het liefst je fantasie de vrije loop laat, zo intens gebracht dat je eens in datzelfde afgrijselijk verhaal aanbelandt. De rauwe vocale aankleding voelt aan als een traag gif dat je hersenpan binnendringt tot de ziel is vermorzeld en het hart uit je vege lijf is gerukt. “Kludde IV” en “Bloedkoesj” voelen dan weer aan alsof een bloederige, kolkende hete lava op jou afkomt. Waarbij je versteend van angst je lot tegemoet ziet en eens de hitte je de adem heeft ontnomen, je de demonische wezens uit je donkere fantasie strak in de ogen kijkt. Niet het soort blackmetal dat je beluistert voor het slapengaan, we raden dat ten stelligste af. Want dankzij Kludde komen de meest weerzinwekkende nachtmerries naar boven, die je tot waanzin zullen drijven. Een tendens die Kludde ook aanhoudt bij “Kasteelke Van Verdoemenis” - een titel die genoeg zegt. Ook “Poesjkapelle” is zo een typisch Aalsterse dialect-term die iedereen uit die streek kent. Tot de “Laatste Reis”- waarbij je uiteindelijk je lot in eigen handen neemt en de waanzin compleet in de ogen staat. Nu dat is dus wat mij betreft het soort folkloristische blackmetal, over het Vlaamse land en waterlopen, waarvoor ik graag uit mijn comfort zone treed.
We gaan u niet vervelen met verhalen uit de Aalsterse legendes, zoek die gerust eens op. Een sprookjeachtige wereld, boordevol duisternis en verschroeiende aarde die je ziel doet branden, dat is wat Kludde ons voorschotelt met “In de Kwelm”. Folkloristische verhalen worden verteld op een zodanige wijze dat uw fantasie trouwens - zoals eerder aangegeven - voortdurend wordt geprikkeld. Zo intensief, dat je daadwerkelijk terugkeert naar het verleden. De legendes die toen leefden zorgden voor angst. Angst die eveneens terugkomt in de duivelse vocalen en instrumentale perfectie die klieft als een botte bijl doorheen je vege lijf.

Kortom: in huis halen dus die handel, als je houdt van donkere verhalen over legende en sage uit eigen streek. Puurder dan dit kan occulte black metal namelijk niet zijn. Dat het is gebracht in de eigen Vlaamse taal, is bovendien een extra pluspunt. Trouwens slaagt Kludde erin je te prikkelen om al die legende en sage, en de achtergrond daarvan, eens op te zoeken. Een betere wijze om het toerisme rondom Aalst te promoten, zullen we niet snel vinden. Toch?