Na een kleine time out tussen 2004 – 2008  zijn de broers Phil & Paul Hartnoll terug van de partij ; de twee broers gaan eenvoudig weg verder, waar ze de vorige keer eindigden . Op die manier horen we kenmerkende ambienttechno, van zalvende, bedwelmende , hypnotiserende  klanken en pulserende , aanzwellende en krachtiger wordende beats. Het comeback album ‘Wonky’ voert ons mee in een vredig intergalactisch stelsel, “Intergalactic mutants, we are your friends”, wat live ondersteund wordt door allerhande visuals van kleurrijke kristalstructuren en ruimtewezens gerichte boodschappen op een groot scherm .
Het emotionele klankenspectrum van de openers “One big moment” en “Straight sun” brengt je in trance .
Af en toe weten de twee techneuten het tempo op te drijven , komen er wat dubstepinvloeden voorbij, word je stelselmatig ingepalmd , voel je sprankelende bubbels en aanstekelijke beats zoals “Stringy acid” en “Beelzedub”. Een tweetal nummers worden vocaal lichtjes gesteund , “New France” met Zola Jesus en de titelsong  met Lady Leshurt, die trouwens gekenmerkt wordt van een pak verrassende wendingen .  
Algemeen niks nieuws , maar Orbital biedt nog steeds muzikale werkstukken om trots op te zijn …

Na een kleine time out tussen 2004 – 2008  zijn de broers Phil & Paul Hartnoll terug van de partij en kunnen we hen bewonderen met die typische lasbril dito zoeklichtjes aan. Achter hen een groots projectiescherm en rond hen allerhande constructies die ons doen baden in hun kenmerkende ambienttechno, van zalvende, bedwelmende , hypnotiserende  klanken en pulserende , aanzwellende en krachtiger wordende beats. 

Ze maken er werk van, net als de huidige dance acts, het podium vol elektronica en visuals te stoppen.  Met het comeback album ‘Wonky’ en tekstvellen als “Intergalactic mutants, we are your friends” waanden we ons in een vredig intergalactisch stelsel met o.m. allerhande kleurrijke kristalstructuren en ruimtewezens gerichte boodschappen op het grote scherm . Straf spul van die twee!
Muzikaal groeven de broers diep in de tijd en werd  hun recente cd voorop geplaatst. Geen “Satan” of “The box” - toestanden , zoals bij het vorig optreden op de Lokerse Feesten (2009); die nummers werden met de mantel der liefde bedekt, door het feit dat de broers de boel met de juiste vibe konden opzwepen .
Het publiek in trance krijgen en de AB omtoveren tot een broeierige Club was de opdracht waarin ze ‘en verve’ in slaagden . Van het  trancegericht web “One big moment” en “Straight sun”, ging het naar een meer aanstekelijk geluid …’faster, harder, better en stronger’ op z’n Daft Punks! Al vroeg zat het oudje “Halcyon + On + On” verweven , waarin ze Belinda Carlisles “Heaven is a place on earth” mixten . Songs als “Beelzedub” en “Belfast” nodigen uit tot een ‘smiley’ op het aangezicht.
De techneuten dreven het tempo op en palmden stelselmatig het publiek in; meer en meer zweterige lichamen op songs als “Wonky” en “Stringy acid”; hier werd je gedwongen te dansen . Wat een clubby sfeertje! We voelden sprankelende bubbels om ons heen . Een sterke act trouwens, die dan met “Where is it going” en “Chime “ de perfecte apotheose vormde. 

Een beleven van Ruimte , Sterrenstelsels en ons aller Moeder Aarde zijn Orbital fans niet vreemd ; hun roemrijke roots lopen moeiteloos door het nieuwe materiaal. De 45 + rs  toonden nog eens hoe sterk hun invloed wel was op de huidige dance!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/orbital-12-04-12/

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel