Sharon Van Etten - Zalvende en gelukmakende groepstherapie

Ondanks vele samenwerkingen en haar zes albums, waarvan de nieuwste ‘We've Been Going About This All Wrong’ (2022) nog maar enkele weken oud is, blijft Sharon Van Etten nog steeds een goed bewaard geheim. Haar coronaplaat met onzekerheden angsten en menselijke onvolmaaktheden, deed ze dan ook met de nodige beklijvende sérieux en charme uit de doeken in OLT Rivierenhof.

De band gevolgd door Sharon Van Etten, ging tijdens audiofragment, van wat bleek een laatste therapiesessie te zijn, geruisloos het podium op. De zwaarwichtige toon werd zo gezet en met “Headspace” verder doorgezet. In dit duister quasi versmachtend begin was Van Etten al sterk van zang. In “No One's Easy to Love” zocht ze de interactie op met haar bandleden wat ze de hele avond meermaals deed. Een allesbehalve statig begin dus waar “Comeback Kid” mooi op aansloot.
Met het verraderlijke traag beginnende “Anything” en “Save Yourself” nam Van Etten wat gas terug. Toch bleven die songs als een huis staan doordat ze enig in duet ging met Heather Woods Broderick (toetseniste/gitariste) wat voor een rustgevende chemie zorgde.
Sharon weet zich trouwens te omringen met steengoede muzikanten. “Porta”, een nieuwe single, was een waar speelveld voor Devin Hoff (bassist) die hele avond lang secuur speelde, terwijl Charley Damski onder andere “Darkish” en “Mistakes” doorkliefde met splijtende gitaarsolo’s. Niets minder kan gezegd worden van Jorge Balbi die het geheel en vooral bij “Born” bijeen drumde.
Dat ze zo goed kon rekenen op haar bandleden, die ze als haar tourfamilie beschouwde, gaf haar de vrijheid om op haar eigen straffe manier haar nummers kracht bij te zetten. In “I’ll Try” en “Darkish” blies ze ons zo omver met haar indrukwekkende zang. Al zagen we het tijdens “Beaten Down” dat ze geregeld het publiek nadrukkelijk aankeek, maar in het ijzersterke “Seventeen” nam ze zowat elke toeschouwer met haar indringende blik en ongegeneerd vingerwijzen mee in haar denkwereld. “Hands” was tussenin door de onweerachtige beukende sound zowat het beste wat zij en haar band voortbrachten.
De technische mankementen en een vreemde herwerking van “Every Time the Sun Comes Up” in de bisronde konden alvast de beleving niet bederven.

Sharon Van Etten bezorgde ons alweer kippenvel en tussen de zwaarmoedigheid toch enige hoop met een set waarin haar nieuw materiaal onopmerkelijk perfect past bij haar ander werk. Met dit optreden namen we allemaal een stukje gelukzaligheid mee als blijvende herinnering.

Setlist: Headspace - No One's Easy to Love - Comeback Kid - Anything - Save Yourself - I’ll Try - Beaten Down - Come Back - Darkish - Porta - Hands - Darkness Fades - Mistakes - Seventeen - Born - Every Time the Sun Comes Up

Organisatie: OLT Rivierenhof, Deurne ism Live Nation

Even de pauzeknop induwen, velen denken er aan, maar er zijn er maar weinig die het doen. Sharon Van Etten deed het: na ‘Are we there’ uit 2014 en de bijbehorende tour die haar naar Les Nuits bracht, gaf ze het artiestenbestaan voor even op: ze ging psychologie studeren, begon te acteren (onder meer in ‘Twin Peaks The Return’) en beviel van een zoontje. Maar de muzikale drang kwam toch weer naar boven, met als resultaat de nieuwe plaat ‘Remind me tomorrow’, die net als de vorige plaat ‘Are we there’ vooral op keyboards steunt en veel minder op gitaren zoals haar doorbraakplaat ‘Tramp’. Van Etten staat tegenwoordig heel zelfzeker op het podium, de leren broek en de podiumprésence gaven het weg, hier was een frontvrouw in de traditie van Joan Jett (die pikzwarte haren) en PJ Harvey opgestaan die met de ervaring van de jaren het podium inpalmde, waar ze bij de vorige passage in de Salon van de Botanique, toch nog timide overkwam in haar bindteksten, en toen eigenlijk vooral in haar nummers moest overtuigen.

Sharon Van Etten - Net zoals in 2014 werd ze begeleid door onder meer Heather Woods Broderick, met wie ze mooie harmonieën opbouwde. Van Etten heeft een meesterlijke stem, die ze laat slepen, die is heel bepalend voor de melodie, ze kan grandeur en tristesse oproepen, en al haalt ze dan niet de hoogste noten zoals een Florence Welch, ze mijdt wel de pathos van die laatste. De keyboards kleurden volledig de klank, dreigend in “Comeback kid” bijvoorbeeld en in combinatie met de drums klonk het toch heel erg rockend, ondanks de afwezigheid van gitaren. Van Etten speelde haar volledige nieuwe album, met hier en daar een oudje zoals “Tarifa”.  Een eind weg in de set omgordde ze toch haar gitaar, en toen ging het even de countryrock toer op. Maar de synths kregen snel weer de bovenhand, zo werd “You Shadow” gedomineerd door de orgelklank. Het hoogtepunt van de set? Een trio bestaande uit een solo gespeelde, aan haar zoontje opgedragen “Black boys on mopeds” van Sinéad O’Connor, de moordsong , absolute meezinger en toekomstige klassieker “Seventeen”, Springsteen meets The National, en het melodieuze “ Everytime the sun comes up”, waarin Van Etten zo heerlijk haar stem liet slepen.  De bis had nog een topper in petto, een werkelijk furieus “Serpents”, dat de innerlijke demonen aan flarden reet.

Sharon Van Etten bewees vanavond dat een sabbatical je kan toelaten om veel sterker terug te komen, haar stem is haar grote troef, en met de nieuwe sterke songs die ze op haar konto heeft staan ziet de toekomst er veelbelovend uit voor de 38-jarige New-Yorkse.

Setlist: Jupiter 4 - Comeback kid - No one’s easy to love - One day - Tarifa - Memorial Day - You shadow - Malibu - Hands - Black boys on mopeds (Sinéad O’Connor-cover) - Seventeen - Everytime the sun comes up - Stay
Bis: I told you everything - Serpents - Love more

Organisatie: Botanique, Brussel