In de boeken van de underground kan je lezen dat dit trio uit Roseville, Californië bekend staat als een zooitje herriemakers die maar al te graag rock, jazz en experimentele ambient willen vermengen. Na jaren te hebben geploeterd op diverse piepkleine labeltjes waar talloze EP’s op uitgebracht werden, mochten ze onlangs op Sargent House hun debuut uitbrengen.

Meteen bij opener “So occult” dat welgeteld 35 seconden duurt hoor je meteen dat je hier te maken hebt met wat we op zijn minst zouden kunnen omschrijven als een niet alledaagse groep.
Ook al zijn de eerste nummers noisenummertjes met een psychedelische inslag wordt deze cd gaandeweg het midden een ware kakafonie waar fans van pakweg No Means No nog zoet met zullen blijven  maar waarbij andere muziekliefhebbers reeds lang zullen afgehaakt hebben.
Inderdaad, ‘Patagonian Rats’ is wat men in de wandelgangen wel eens een moeilijk plaatje durft te noemen maar moest Zappa ooit een noiseplaat uitgebracht hebben dan zou het waarschijnlijk als deze ‘Patagonian Rats’ geklonken hebben, en zoiets noemt men een compliment.