De in LA residerende jonge dame Julia Holter heeft een nieuwe plaat uit, ‘Loud City Song’ . Ze is niet aan haar proefstuk toe . Ze beweegt in een avant-garde geluid, met haar eigenzinnige, compromisloze, maar even sterk lichtvoetige, schone nummers.
We horen een klassiek patroon, geïnjecteerd van een gezonde dosis experiment . Haar ‘dreamchamber’ muziek hangt  in een waas van een folky intimiteit door haar indringende, dromerige , etherische zang en haar keys/piano . De toevoeging van cello , viool, saxofoon en drums zijn muzikale weerhaken en zorgen voor weerbarstige nummers, die grimmig , grillig, onheilspellend kunnen zijn en verrassende wendingen ondergaan.
We worden ondergedompeld in twee muzikale werelden , waarbij ze haar inspiratie haalt uit novelles, o.m. bij het recente album hebben we ‘Gigi’  uit ‘44 van de Franse schrijfster Coilette, het verhaal van een jong meiske die in een vorige eeuw werd voorbereid tot hofdame, en alles wat dat met zich meebrengt, positief als negatief  . 
Muzikaal balanceert ze ergens tussen Laurie Anderson , Clannad , Nico, Joni Mitchell, Kate Bush en Joanna Newsom , aangevuld met  spannende jazzy experimental loops en arrangementen .
Julia Holter houdt van klassieke ‘poetry’ en weeft een eigen muzikaal universum, dat somber, breed en extravert klinkt en best boeiend blijft door de subtiliteit , de finesse en de gewaagde stukjes. Een druilerige schoonheid noteren we door songs als “World” , “Horns surrounding me” , “He’s running thru my eyes” en de twee “Maxim’s” nummers .