Van dit Canadese gezelschap verscheen al een EP ‘Cassette’ en daaruit bleek dat ze een boeiende indiewave rockende sound hadden , en niet meteen in één hokje te plaatsen waren. De zeven songs op de titelloze cd variëren voldoende in het genre , klinken tegendraads , complex als toegankelijk en poppy . Viet Cong rammelt , postpunkt, garagerockt , klinkt beetje lofi en schuwt de sixties psychedelica niet. Viet Cong bruist , sprankelt, is messcherp en behoudt een donkere dreiging en een galmend geluid ten allen tijde!
In Viet Cong komen heel wat bands tesamen hoor , beetje Interpol , Shellac, Bloc Party, Temples , Savages, V.U. en ga zo maar door.
Een mooi gegeven dus in deze plaat die met “Newspaper spoon” , “Larch of progress”, “Continental shelf” en “Silhouettes” al vier prachtsongs klaarheeft . De andere zijn even interessant. Het lang uitgesponnen “Death” duurt  ruim elf minuten en laat van alles horen, stuwt , is driftig, jachtig , aanstekelijk als intens , broeierig, sfeervol.
Al meteen één van die voorjaarsplaten!