De dromerige indie/americana/rootspop van Fleet Foxes zit duidelijk verweven in Father John Misty alsook de 60s pop en psychedelica . Geen wonder , hij was de ex-drummer van Fleet Foxes. Daarnaast bracht hij al wat solowerk uit onder Josh Tillman (J. Tillman) , waarbij we vooral integere, warme melancholische pop horen .
Onder Father John Misty komt hij dichtst bij de vroegere Fleet Foxes door de bredere opzet en de  meerstemminge backing vocals . Ook Calexico , Beck ervaren we als invloed .
We hebben elf mooie , sfeervolle nummers die balanceren tussen dromerig- en uitbundigheid, mooi uitgewerkt zijn, niet vies zijn wat arty pop , pathos en barok door de instrumentatie en orkestratie , maar nergens buiten de lijntjes kleurt .
De zang is meer dan ok , luister maar eens naar “When you’re smiling, …” . Hij houdt het aardser en straalt geen verheven gevoel uit. “The ideal husband” toont een rockende  artiest. Of hij houdt het sober , gevoelig op songs als “Bored in the Usa”, “Holy shit” en “I went tot the store one day”. De afwisseling zorgt voor een uiterst aangename plaat en op “True affection” wordt zelfs een lekker beatje aan toegevoegd .
Father John Misty brengt een reeks meeslepende songs en is dus een interessant talent …