Na een ‘Best of’ - reünie tour is het er dan toch van gekomen … Blur is herenigd en heeft na twaalf jaar een nieuwe plaat , die ‘Think tank’ van 2003 opvolgt . ‘The magic whip’ is een even uiterst stemmig , sfeervol album die een melanchool, desolaat gevoel uitstraalt . De songs zijn broos , kwetsbaar , intiem , of meer rijkelijk gearrangeerd . Per beluistering wint deze plaat aan sterkte , intensiteit en zeggingskracht door zijn subtiele geluidjes en spannend broeierige aanpak , geruggensteund door die kenmerkende dromerige zang van Albarn . Invloeden van zijn projecten Gorillaz, The Good , The Bad & The Queen en zijn solowerk vinden hier hun weerslag . Oosterse elementen worden toegevoegd .
De eerste songs , met de singles “Lonesome street” en “Ice cream man” en verder “Ong ong” , zijn dan ook ongelofelijk pakkend door de sobere en bredere (orkestrale) omlijsting en de (elektronica) grooves .
Eén voor één nemen de nummers ons in . De Britpop sound van weleer is wat vervlogen, maar verliest nergens zijn melodieus karakter en overtuigt door de gevoeligheid die het geheel zo mooi omkadert . Schitterende comeback en plaat!