Het hing al een beetje in de lucht hoe dit beloftevolle Britse trio kon evolueren . Een EP van onbesuisde garagerock’n’rollers , dan het debuut ‘Grin’ , beheerst omlijst in gruizige , intens broeierige,  spannende rocksongs met een repetitief aanstekelijke, intrigerende ritmiek en voorzien van een rauw tintje; hier eigenen ze zich een plaatsje toe tussen Parquet courts en Mazes in; een aanpak die aan de vroegere sound van Pavement, Feelies en CYHSY refereert . Zeker op de nieuwe is er een mooi evenwicht tussen de dromerige , broeierige  arty indie pop en die rauwere lofi rock’n’roll/postpunk , van CYHSY tot Libertines .
Wij zijn het meest geraakt van die intrigerende arty indie van “Costner”,  “A & 8745;b”, “Sister” , “Neckbrace”, “Bite mark” en de titelsong . Maar ook de  uptempo’s van die andere nummers zijn meer dan de moeite , wat ons doet concluderen dat Traams verdomd een heel sterk plaatje uit heeft . Elf keer raak dus!