Het verhaal van dirk. is stilaan wel bekend. Ze wonnen in 2016 de bronzen medaille van Humo’s Rock Rally. In 2018 brachten ze hun debuut uit genaamd ‘Album’ en ze zijn intussen ook bekend om hun goeie live reputatie. Gestaag bouwen ze aan hun weg omhoog.
Hun vooruitgeschoven singles “Hit”, “Artline” en “Stay Indoors” deden het goed in de Afrekening van StuBru. Die eerste twee, catchy en ad-rem, vinden we ook terug op hun tweede album. Maar er staan nog fijne en catchy nummers op zoals “Small Life” dat naast een goede tekst ook muzikaal goed in elkaar steekt en doet denken aan bands zoals Weezer, Nemo of Millionaire. Het bezit tevens een beetje gekte en daar houden we wel van. Ook “Golly” heeft ook een beetje gekte in zich en dat hoor je al meteen in de intro. Maar aanstekelijke zanglijnen zijn ook nooit ver weg zoals op “My Dog’s Dead”. Een nummer dat ook wel wat ‘Afrekening’-potentie heeft.  “Come on Tv!” is meer een statement dan een song. “Komrad Shoes” heeft een mooie bridge dat het nummer naar een hoger niveau tilt. “Toulouse” is ook een heel sterke song geworden.
Het fijne aan dirk. is dat ze ferm rocken maar niet vergeten om dat in een nummer te gieten. Tevens weten ze ook wanneer ze moeten inhouden zodat we ook wel wat andere kanten van hen te zien krijgen. “Pastime” begint bijvoorbeeld vrij gevoelig en eindigt met een genadeloze noise-sound dat voortgetrokken wordt door de drums. Er wordt geëindigd met het “Mother”, een ingetogen liedje waarin iemand probeert de ander te overtuigen dat hij zijn moeder niet heeft vermoord. Het gaat ook over vertrouwen en geloof in iemand.
Na twaalf tracks en 33 minuten is de plaat ten einde. Dat heb je met songs die tussen de twee en drie minuten lang zijn. Is dat erg? Helemaal niet want ze weten het nodige te vertellen in die tijd. En dat is het voornaamste lijkt mij. Wie houdt van de laatste golf garage rock/indie rock (met bands als Sons, The Glücks, Equal Idiots…) zal deze schijf ongetwijfeld erg waarderen want ze rocken en zijn tevens catchy ook.
Bovendien zijn ze net iets subtieler dan de doorsnee bands uit het genre. Een goeie plaat waar alleen rake nummers op staan.