Muziek kan wel eens helpen om je demonen te verdrijven. Dat lijkt Jon Wolf op de nieuwste van YLOH te doen. Waren zijn voorganger al geen zon overgoten liedjes zoals een Milow ze maakt, dan is deze dit zeker niet. Maar muzikaal, dat moeten we toegeven, vinden we er ook enkele opzwepende tracks op terug zoals de opener “Anywhere out there” dat wat donker begint maar eenmaal dat de volledige band meespeelt , krijgen we een song dat met zijn speels gitaarspel vrij opzwepend en catchy klinkt. Dat vinden we ook terug in de tekst waar uitgekeken wordt om iemand terug te zien zoals een lichtje in het donker. Heel rake opener. Ook op “Nowhere Train” krijgen we een uptempo nummer met een donkere, heavy gitaar; een beetje zoals op “Vision Thing” van The Sisters of Mercy. Ook hier weerklinkt een sprankeltje hoop in een uitzichtloze situatie. Op “I Can Feel Every Part” wordt het tempo teruggeschroefd en krijgt het donkere de bovenhand. De vocals klinken diep en donker, de intro is een sfeer neergezet met synths. De zeven minuten durende track wordt opgebouwd naar een climax om dan uit te deinen in de outro. “Let’s Start a War” is van meet af aan knallen. Het klinkt haast als black metal of industrial.
Persoonlijk hoor ik Wolf liever iets cleaner zingen maar toch past het hier wel bij de muziek en de tekst. Met “Stuck in the Bardo” bezingt Wolf boeddhisten die tussen dood en reïncarnatie zweven. Seth Arthaud ( zanger van Merciful Nuns en hoofd van Solar Lodge) tekent hier present voor de vocals na een uitgestrekte intro dat sfeervolle synths en opvallend baswerk van Augustijn Vermandere bevat. Het nummer doet wel wat aan The Merciful Nuns denken vanwege Arthaud en de opbouw van het nummer maar het is wel een beregoed nummer. “Erase Me” gaat een beetje op dezelfde weg op zoals het vorig nummer. Lange intro, donkere zang, stevige uithalen en onderliggend gevuld met sfeervolle synth sounds. “Imprisoned” sluit muzikaal dan weer eerder aan met de twee openingsnummers. Iets lichter en radiovriendelijker, voor wat het waard is natuurlijk. Een meer klassiek goth rock nummer dus. Dat geldt eveneens voor “Save Me For The Void”. Het album eindigt met de meer dan acht minuten durende opus “Let’s Start A Fire”. Hier terug een heel mooie opbouw met fijn gitaarwerk en drumwerk. Werkelijk een fantastische song.
Op ‘Echoes From the Bardo’ horen we een band dat gegroeid is en heel volwassen klinkt. Naast de meer traditionele goth rock, zoals ze die in het begin maakten, krijgen we hier ook tracks die dieper gaan. Een geslaagde evolutie als je het mij vraagt.

Goth rock
Echoes From The Bardo
Your Life On Hold