De naam Anja Huwe zal enkele bij de oudere kenners van de postpunk een belletje doen rinkelen. Deze Duitse zangeres was de frontvrouw van de legendarische band Xmal Deutschland. Die band bestond grofweg van 1980 tot 1990 en daarna deed Anja Huwe heel hard haar best om ver weg te blijven van de muziekindustrie.
Haar generatiegenote en oude vriendin Mona Mur kon haar toch overtuigen om opnieuw de studio in te duiken. Met Mona Mur als producer en leverancier van ritmes en beats en met Manuela Rickers, de voormalige gitariste van Xmal Deutschland. Mona Mur mag dan niet zo bekend zijn, de referenties op haar wikipedia-pagina zijn indrukwekkend: FM Einheit, leden van Einstürzende Neubauten en Yello, JJ Burnel van The Stranglers en En Esch (ex-KMFDM).
Mur en Huwe hebben samen het album ‘Codes’ gemaakt. De thema’s zijn niet vrolijk: angst, pijn, verlies, geweld en eenzaamheid. Maar ook schoonheid, verlangen, hoop en de wil om te overleven. De voorafgaande single is “Rabenschwarz” (pikzwart), een uitzinnig nummer dat met de hypnotiserende, apocalyptische gitaar van Rickers, de typische elektronische geluiden en beats van Mur en Huwe’s onmiskenbaar energieke en expressieve zang, je vol in het gezicht raakt. Het klinkt modern, maar alle ingrediënten moet je toch als oud en vertrouwd aanduiden.
Met de ietwat vertrouwde zang en gitaarklanken kunnen de oude fans van Xmal Deutschland zich eindelijk laven aan ‘nieuw werk’. Voor alle anderen is dit gewoon een topnummer die het beste van industrial electronics, gothic rock en synthwave combineert.
Nog meer goed nieuws is er voor de fans van Xmal Deutschland. Hetzelfde label dat voor Anja Huwe’s comeback tekende, brengt ook twee albums van Xmal Deutschland opnieuw uit, met bonustracks.
https://www.youtube.com/watch?v=kIM6K0XU3oQ
De Belgische neo-postpunkband Meltheads wist ons een tijd geleden reeds van onze sokken te blazen met de Nederlandstalige single “Naïef”. De volgende voltreffer in het bommentapijt van deze band is de nieuwe single “No One Is Innocent”. Dit is een knetterende, hitsige psychpunkparel die halverwege even inhoudt voor een leuke bass break en die dan openbarst in een wellustige gitaarorgie, zoals alleen Meltheads dat kan. The Hives meets Whispering Sons, zoiets dus.
Frontman Sietse Willems over No One Is Innocent: “Het nummer gaat over de buurt waar ik ben opgegroeid. Ik hou van die plek. Het is er divers, het is er warm, maar ook valsig en onevenwichtig. Het nummer gaat over deze sociaal-economische ongelijkheid en hoe wij als samenleving dit corrupte systeem in stand blijven houden.” Zo komt hij tot het besluit dat niemand onschuldig is.
Debuutalbum ‘Decent Sex’ van Meltheads (in een productie van Bert Vliegen) komt uit op 9 februari, gevolgd door releaseshows in België en de buurlanden.
https://www.youtube.com/watch?v=9vd8Arj-R3c
Het gaat hard bij de Nederlandstalige hardcoreband Asermoietuitkomt. We waren nog maar net bekomen van de single “Mijn Zin” eind vorig jaar of daar zijn ze al met de volgende. Deze band staat bekend om zijn luchtige en humoristische nummers, maar met de nieuwe single "Duisternis" probeerden ze het over een andere boeg te gooien.
Frontman Ronny vertelt: "Mensen zeggen dat onze lolbroek-liedjes soms platte teksten hebben, dus wilden we een duister nummer maken. We kozen daarom “Duisternis” als titel en begonnen zo aan de nieuwe song."
Misschien werden ze daarbij geïnspireerd door Helmut Lotti die “Darkness” als enige zelfgeschreven nummer opnam voor zijn Lotti goes metal-live-album.
U mag vooral zelf oordelen of Asermoietuitkomt geslaagd zijn in hun missie. We kunnen alvast verklappen dat er – met een knipoog naar de bandnaam – inderdaad ‘iets’ ergens uitkomt, maar dat het misschien niet is waar u op gehoopt had.
Deze “Duisternis” staat net als “Mijn Zin” op het album ‘Miauw’.
De releaseshow is op 20 april in de Hnita Hoeve in Heist-op-den-Berg. De andere bands die avond zijn onder meer Belgian Asociality, Rudlon en Zombie Butterfly.
https://www.youtube.com/watch?v=DZJP4RtulZs
New beat met een hoog actualiteitsgehalte en een flinke dosis satire. Het doet ons denken aan “Qui …”, de legendarische single van Brussels Sound Revolution naar aanleiding van de ontvoering en bevrijding van oud-minister Vanden Boeynants in 1989.
Op ongeveer hetzelfde patroon tekent Satirical Beat, dat ons muzikaal een beetje doet denken aan de neo-new beat van Belgica Erotica, de single “Graaifried & Graaiman: Pension Plan”.
Je moet geen genie zijn om te begrijpen welke graaiende gepensioneerde politici bedoeld worden en wat het pensioenplan is dat door de mangel wordt gehaald.
Brussels Sound Revolution permitteerde het zich indertijd om (met of zonder toestemming) de stem van Vanden Boeynants te gebruiken. Dat missen we hier een beetje bij Satirical Beat, maar voorts is dit een heel leuke single met oldschool new beat. Meer van dit!
Dance/Elektro
Graaifried & Graaiman: Pension Plan -single-
Satirical Beat
https://satiricalbeat.bandcamp.com/track/graaifried-graaiman-pension-plan
"Overal en Nergens” is de nieuwe single van het Brugse Nederlandstalige hardrocktrio BEUK. Die is al digitaal beschikbaar en wordt op 19 januari voor het eerst live gespeeld tijdens de Europese muziekbeurs ESNS in Groningen.
De nieuwe single “Overal en Nergens” doet mij denken aan een vuile symbiose van De Kreuners en The Paranoiacs. Het nummer gaat volgens de band over zwerven, reizen en dromen.
De song en de video worden door het trio opgedragen aan iedereen die altijd onderweg is naar de liefde of naar een beter bestaan, zowel in kilometers als in gedachten.
BEUK werkte voor deze release opnieuw samen met producer Ace Zec, bekend van Spoil Engine en Cobra The Impaler. Het is niet meteen duidelijk of deze single de voorbode is van een nieuw album of EP.
Interessant voor de fans: op 2 maart is er het jubileumconcert voor 10 jaar BEUK in de Cactus Club in Brugge. Daar krijgt BEUK support van Mr Myst.
https://www.youtube.com/watch?v=rz69sblbPXM
De Belgische epic symphonic metalband Cathubodua bracht zopas zijn nieuwe single en video uit. “Foretelling” is de eerste single van het nieuwe album van de band. Dat nieuwe album werd ‘Interbellum’ gedoopt en wordt op 23 februari uitgebracht door Massacre Records. Dat is hetzelfde Duitse label dat in 2019 ook al ‘Continuum’ uitbracht, het vorige album van deze band.
De productie en mix van het nieuwe album waren in de bekwame handen van Yarne Heylen (van Carnation).
De intro is misschien een referentie naar de folkmetal-roots van debuutalbum ‘Opus I Dawn’. Daarna breekt deze nieuwe single open in zowat het hardste en ruigste dat we al van deze band gehoord hebben. Tegelijk klinkt het knisperend als vuurwerk op een taart. Zangeres Sara staat heel centraal in de sound, maar ze moet –virtueel - vechten voor haar plaats.
Cathubodua stelt Interbellum het hele jaar door voor aan het publiek met een club- en festivaltournee door België, Nederland, Frankrijk en Duitsland.
https://www.youtube.com/watch?v=sIRh5yELJkE
Het zag er even niet goed uit voor Neverlight Horizon. Na zowat 20 jaar ploeteren zag deze deathmetalband uit het Franstalige deel van België in 2022 zijn zanger en mede-oprichter Jean-Louis vertrekken. Maar kijk, met een nieuwe zanger achter de microfoon waait er ook een nieuwe wind door de band. Dat is Aubry André en die zou je kunnen kennen van Excavated, een Waalse genregenoot van Neverlight Horizon die als band zelfs nog twee jaar ouder is.
Het vernieuwde enthousiasme leverde in 2023 al twee puike supports op: voor Napalm Death in Duitsland en voor de Fransen van Pestifer in eigen regio. En vooral: er is een nieuwe EP.
‘Walxaz’ is een EP met vier nummers. De albumtitel is de eerste naam die de Germanen hadden voor de inwoners van Wallonië. Elk van de tracks is gebaseerd op een lokale en tegelijk duistere legende, al kan het ook zijn dat ze er misschien eentje zelf verzonnen hebben. Op zich is dit wel een interessant uitgangspunt, al zien we dat vaker in folk, pagan en horrormetal dan in oldschool/brutal death.
Muzikaal klinkt dit inderdaad heel oldschool, met hints naar Death, Exoto, Caducity en Bolt Thrower.
Originaliteitsprijzen zullen die van Neverlight Horizon alvast niet winnen met de eerste twee tracks van Walxaz. Heel degelijk, veel adrenaline en brutaliteit, heel technisch, … maar ook heel voorspelbaar en bijzonder repetitief in het drummen en in de riffs. Dat verandert met “Among The Caves”. Dat nummer heeft een interessante intro en bouwt leuk voort op die originaliteit door wat melodie toe te voegen aan de grote brok brutaliteit. Dat levert een meeslepende track op die voor geen minuut verveelt. “Mist and Darkness” bouwt voort op dat elan, met in het begin misschien iets minder aandacht voor melodie en meer voor de agressie van de gitaren en het brute van de vocalen, al zitten in deze track voor mij ook wel een paar Amon Amarth-momentjes. “Mist And Darkness” heeft een heel catchy drive en veel power.
Het concept van de lyrics van Walxaz is een goede vondst, want legendes uit de Waalse bossen en grotten hoorden we nog niet vaak langskomen. Maar zelfs zonder de lyrics te volgen kan Neverlight Horizon je als luisteraar vlot overtuigen. Het zou leuk zijn mocht deze Waalse band na Wallonië, Frankrijk en Duitsland ook nog meer deathmetal-fans in Vlaanderen kunnen bereiken.
https://neverlighthorizon.bandcamp.com/album/walxaz-2
De band maakte een transformatieve reis door tijdens het maken van hun laatste album. Het album is naar eigen zeggen introvert en erg persoonlijk geworden. Net zoals bij veel mensen hebben de voorbije coronaperiode en de nieuw ontstane oorlogen een grote indruk en invloed nagelaten op hen, wat zich reflecteert in hun nieuwe nummers en teksten.
Ook evolueerde hun opname- en schrijfproces waardoor ze nu anders dan voorheen klinken. Alles werd vrij live en zonder clicktrack opgenomen. De concentratie lag meer op de vibe en de groove. De productie lag in handen van Pieter Kloos @The Void Studio
“Lighter” opent met de zinsnede ‘I felt in a deep slumber in the dark and when i woke up i felt lighter’ dat meteen de toon van het album zet. Een beetje zoals Iron Maiden doet op “The Number of the Beast”. Daarna trekt “April Fire” het album echt op gang. Meteen een sterke song dat goed in elkaar steekt met een goede tekst en fijne ritmesectie. “Pigs” zit in hetzelfde straatje maar klinkt iets ruwer en minder verfijnd. “Sleeping Dogs” klinkt dan weer sterker. Beter nog: het is een uitstekend uitgesponnen track met heel mooi bas- en drumwerk die de rest omhoog trekt. De zang hier is ook top. Zowat het topnummer van de plaat. Ook “Suspended Animation” is van hetzelfde niveau en bezit een beetje dezelfde vibes. De wijd uitwaaiende zang ligt Tim Van De Plas wel.
Daarnaast zijn er ook nummers waar men meer neigt naar grunge en garage rock zoals op “No More Mistakes”. Iets minder verfijnd wat dan live misschien wat beter is om de boel op te fokken. “Mug” is ook vrij stevig maar iets complexer en genuanceerder.
In totaal vinden we hier tien songs terug waar elementen uit stoner, desert rock, grunge, garage rock en dergelijke meer met elkaar gemengd worden.
Ook dit album toont nog maar eens waar de band toe in staat is en we kijken er in elk geval naar uit hen met dit werk live aan het werk te zien.
Stoner rock/grunge
Lighter
Tangled Horns
Deze single is een voorloper op het nieuwe album ‘Interplay’ dat op 29 maart uitkomt. Een album waar ik na de meer dan uitstekende vorige plaat ‘This is Not A Safe Place’ reikhalzend naar uitkijk.
Deze single is terug een sterke song en sound dat typisch als Ride klinkt. Een stuwende bas en een vrij melodieus en catchy refrein dat een mens kan doen dromen en wegzeven van alle hedendaagse ellende op onze aardbol.
Ook de aanwezigheid van de typisch fijne galmende gitaarklanken en keysounds fleuren de track op. Als de rest op het nieuwe album van hetzelfde kaliber is dan zal het dik in orde zijn.
Indierock/Shoegaze
Peace Sign -single-
Ride
RIDE - Peace Sign (Official Visualiser) (youtube.com)
De nieuwe van Gamma Rave is een kopstoot van jewelste. De zang zit een beetje in hetzelfde straatje van Eminem. Muzikaal is het een crossover geworden van elementen/vibes van een band als Rage Against the Machine en elektronische toetsen die naar alternatieve dance zoals The Prodigy neigen. Maar dan op hun geheel eigen wijze.
Eén ding kan je zeker zeggen en dat is dat ze origineel klinken en een eigen sound hebben ontwikkeld.
Een heel sterke track van deze Gentenaars.
Dub/Cross-over/Punk/Rap
Crossroads -single-
Gamma Rave
Gamma Rave - Officiële Website
Trad Records staat garant voor traditionele, meestal instrumentale, folk/heimat muziek. De meeste releases bestaan uit Vlaamse bands, maar ‘Vision of Three’ van Northern Resonance is ditmaal een band van Scandinavische oorsprong. Het trio is afkomstig uit Zweden. Hun muziek is geworteld in de Scandinavische volksmuziekscene. Hun debuut uit 2020 werd bekroond met een Zweedse grammy. Intussen toerden ze reeds de wereld rond. In tegenstelling tot hun debuut dat heel basic, zonder overdubs en live, werd opgenomen zijn ze voor hun opvolger op een iets andere manier gaan schrijven en opnemen. Ze hebben er productiematig meer werk ingestoken en geluidstechnicus Jeroen Geerinck werd als het ware een extra bandlid gedurende het hele proces. Zo hebben ze op die manier proberen het beste uit hun instrumenten te halen.
Northern Resonance bestaat uit drie leden. Anna Ekborg Hans-Ers speelt viola d’ amore, Jerker Hans Ers op hardangerviool en Petrus Dillner op de nyckelharpa. Zo krijg je natuurlijk dat vrij typische geluid dat voor vele mensen exotisch klinkt. Ook wordt de vergelijking met kamermuziek en Zweedse volksmuziek gemaakt. De vergelijking met een kamerorkest is te begrijpen. Dat komt voornamelijk door de heel aanwezige strijkinstrumenten. Maar toch klinken ze iets moderner dan een kamerorkest.
Op dit album hoor je uptempo tracks zoals o.m. de opener “Fasterud” en ook meer ingetogen stukjes muziek zoals “Kansas City”. Je kan het vergelijken met verschillende soundscapes die passeren. De indruk is dat naast de muzikale opbouw de sfeer van elke track minstens even belangrijk is. Als geheel krijg je een heel kwalitatief album waarvan te begrijpen valt waarom ze internationaal bekend zijn en overal gevraagd worden om te spelen.
Met ‘Vision of Three’ zet Northern Resonance zich op muzikaal vlak nog een stapje hoger ten opzichte van hun debuut. Dat zal ongetwijfeld leiden tot uitverkochte zalen waarmee ze met hun aankomende tournee onder andere Australië, VS, Chili, Colombia, Groot-Brittannië, Duitsland en Zweden zullen aandoen.
Traditionele folk/volksmuziek
Vision of Three
Northern Resonance
Tonbruket bestaat uit leden die o.m. bij het Esbjörn Svensson Trio, Rebecka Törnqvist en Elvis Costello hebben gespeeld. Ook heeft de band gefungeerd als begeleidingsband van singer-songwriter Ane Brun. De groep speelt ingetogen, alsook uiterst expressief. Met hun album 'Light Wood, Dark Strings' verheffen ze intimiteit tot een kunstvorm, bijzonder uitgekiend en verfijnd.
Het zachte “Buckaroo” zet de toon; muzikaal strelende schoonheid in een zinnenprikkelend kader, waardoor je niet in slaap wordt gewiegd. Verder even mooi zijn “'Ostra Amtervik Revisited”, “Hermetic Boogey” en “Light wood, Dark Strings”. Er valt wat duisternis te noteren.
Op filmische wijze brengt Tonbruket je tot een vorm van absolute 'Zen', door de prachtige klankentapijtjes die absolute rust bieden. We lieten ons gewillig meevoeren naar een diepzinnige gedachte op “Stratopaus” en “Love in its Splendor”. Het sprankelende mooie “Exit Blurred” onderstreept het tot slot.
Ook hier is er sprake om de harde realiteit eens te vergeten, en wens je die verdiende gemoedsrust. Dit is een zachtmoedige plaat, die muzikaal verslavend inwerkt …
Tracklist: Buckaroo (7:24) O?stra A?mtervik Revisited (4:40) Hermetic Boogey (6:13) Light Wood, Dark Strings (5:44) Stratopaus (6:14) Va?stertorps Hja?rta (5:58) Love in Its Splendor (6:34) Exit Blurred (3:32)
We worden in het jazzgenre overspoeld van projecten en artiesten; omdat het begrip jazz nu echt breed is geworden door een soort fusion, free jazz en improvisatie met een culturele 'touch'. Neem nu Kin Gajo, een band geïnitieerd door de Brusselse accordeonist Stan Maris, die zijn krachten bundelde met saxofonist Werend Van den Bossche (Dishwasher, Green Mean Machine) en drummer Tom Peeters (Olga Jane). Een trio die sowieso weet hoe je de muzikale grenzen aftast.
Kin Gajo biedt dromerige soundscapes met een Oosterse tint. De warme sax botst zachtmoedig tegen de bedwelmende drums; de accordeon doet je zweven.
Een magische schoonheid door deze instrumentatie en aanpak.
De EP start met het mooie “Home of Nowhere”; gaandweg voegen ze er een klankkleur aan toe en is men niet vies van wat geexperimenteer met electronica. Op “Enter, Gajo!” worden alle registers open getrokken. Het is boeiend door de verrassende wendingen en het opzoeken van uitersten. Het sprankelende “Clan of three streets” en het lekker opzwepende “Whatever You Feel Like” met het vrij korte “Exit, Gajo!” onderstrepen dit.
Ze bieden een brede kijk op het jazzgenre aan, dat sprookjesachtig, avontuurlijk en veelzijdig klinkt. Dit smaakt naar meer … Interessante boeiende parel!
Tracklist: Home of Nowhere 05:19 Enter, Gajo! 06:07 First Encounter 03:42 Clan Of Three Streets 04:03 Whatever You Feel Like 02:36 Exit, Gajo! 01:26
Petrichor - Andreas Polyzogopoulos feat. Petros Klampanis & Wajdi Riahi
Trompettist en componist Andreas Polyzogopoulos stelt zijn vijfde album voor, ‘Petrichor’. Op ‘Petrichor’ speelt hij trompet en maakt hij gelegenheidseffecten met de begaafde partners Petros Klampanis (bas) en Wajdi Riahi (piano). 'Zonder drummer creëert het trio een intiem geluid, met spaarzame texturen maar ook een stevig en besluitvaardig ritmegevoel’, staat in de biografie te lezen.
We wentelen ons even in die sprookjesachtige wereld van muzikale intimiteit, die de harten weet te raken, op bijzonder speelse wijze
Het pad van ingetogenheid wordt wel eens verlaten zoals bij het sprankelende, groovy “Kountouri”, waaruit de uitzonderlijke virtuositeit van deze klasbakken nogmaals blijkt.
Doorgaans blijft het een intiem pad, pakkend, zoals het magisch mooie “CPH Melodrama”. Een twinkelende piano en een verbluffende trompet botsen zachtmoedig op die bedwelmende baslijnen op songs als "Barbas” of “First time in times square”, met een zekere speelsheid en improvisatie. Grenzen worden afgetast en de sound heeft een hypnotiserende invloed. Ze voelen elkaar sterk aan, wat het geheel ten goede komt.
Een adembenemende schoonheid creëren ze door hun instrumentatie, en er is weemoed en melancholie door deze aanpak. Sjiek.
Tracklist: Petrichor 08:07 The Coldest Summer 05:17 Kountouri 07:36 CPH Melodrama 05:36 Barbas 05:00 Kaiafas 06:19 First Time in Times Square 05:22 Ariadne's Scent 06:34 Petit Sablon 03:30
Nederlands 
Français 
