Vikingmetalband Amon Amarth bracht zopas de digitale EP ‘Heidrun’ uit. Dat nummer stond al op het album ‘The Great Heathen Army’ van vorig jaar. Voor deze EP kreeg het een 2023-remix die op het eerste gehoor weinig verschilt van die van het album. Goed dat de band met deze EP dit nummer nog eens onder de aandacht brengt.
Het leuke aan deze digitale EP zijn de extra’s: we krijgen ook nog eens “Heidrun” zoals Amon Amarth dat op Graspop van dit jaar speelde. En van “Put Your Back In To The Oar” krijgen we de live-versie van op Hellfest van dit jaar. Dit nummer staat op geen enkel regulier album van de band, maar werd vorig jaar op vinyl verkocht (picture disc met enkel een A-kant) en stond vorig jaar op de verzamelaar ‘Heathen Hammer’. Twee knappe liveversies, maar dat Amon Amarth een band is die live zeker overeind blijft, wisten we eigenlijk al.
Als vierde nummer op deze digitale EP is er de Goat Remix van “Heidrun”. In een poging tot humor hebben ze alle zangstukken vervangen door het blaten van enkele geiten (Heidrun is de geit van Odin in de Noordse mythologie). Goh. Nog voor het nummer halfweg was, had ik al een gigantische aandrang om het te skippen. Humor of niet, dit is niet het niveau dat we associëren met Amon Amarth, maar eerder bij de lolbroeken van Alestorm. Helemaal op het einde zitten er nog wat ‘menselijke’ vocalen, maar dat kan de zaak niet redden. Ook in de zopas uitgebrachte video bij “Heidrun” doet de band een niet bijzonder geslaagde poging tot humor, met een intro waarin een nieuwslezer aankondigt dat de band dood is door een ongeval met de pyro op het podium. Als je humor gebruikt, zorg dan dat de grap geslaagd is.

Een fysieke uitgave van deze EP lijkt op het eerste zicht niet beschikbaar. Voor mij hoeft het niet, ook al hadden de Belgische fans dat misschien graag gehad vanwege de Graspop-versie van Heidrun. We eindigen met een positieve noot: er bestaan dus professionele opnames van het concert van Amon Amarth op Graspop. Misschien komt daar ooit nog wel een volwaardig live-album van uit.

Amon Amarth – Als een feest in Walhalla …
Amon Amarth en Testament
Vorst Nationaal
Brussel
2016-10-30

Zondag, de dag dat Onzen Heer besloot een rustdag in te lassen. Een beslissing waar op het eerste gezicht niemand bezwaar tegen heeft. Niemand? Welja, behalve een bende ruige vikings en hun consorten dan. Amon Amarth lapt even de religieuze regels aan zijn Scandinavische laars en besluit Vorst Nationaal stevig te doen daveren.

De eerste opwarmer van de avond is Grand Magus, een driekoppige heavy metalband uit Stockholm. De  Zweden, die een achttal albums op hun naam hebben waarvan ‘Sword Songs’ (2016) de recentste is, verwelkomen het gestaag vullende middenplein van Vorst Nationaal met hun aardig te pruimen set. Op de playlist staan o.a. “Sword of the Ocean”, “Varangian”, “Iron Will” en “Hammer of the North”.

Nu de toon gezet is en de eerste horns de zaal vulden, besluit Testament dat het tijd is om ‘een serieuze reke pret uit te rijden’ (lees: het vuur aan de lont te steken). De Amerikaanse trashband die in de jaren ’80 het levenslicht zag, opent hard en blijft knallen tot op het einde. Opener van de avond is “Brotherhood of the Snake” uit het kakelverse album met de gelijknamige titel (28 oktober 2016). Chuck Billy, van oorsprong Pomo-indiaan,  huppelt als een duracellkonijn dat te veel spinazie gegeten heeft over het podium en tilt het optreden met zijn forse stem naar een hoger niveau. Songs die de revue nog passeren zijn o.a. “Rise Up”, “Stronghold”, “Over the Wall” en “The Formation of Damnation”.

Iets na 21 uur is het tijd om de druk van de metalen ketel te halen en de verwachtingen van het publiek in te lossen. Een grote vikinghelm, waarop het drumstel staat, licht op en een vikingdeuntje vult de zaal. Een man van de security fluistert me in dat, als het zo blijft, deze band wel te verteren is. Helaas wordt de man enkele minuten later ontgoocheld en breekt zijn persoonlijke hel los. Amon Amarth opent sterk met “The Pursuit of Vikings” en het vertrouwde gebrul van zanger Johan Hegg vult voor de eerste maal de zaal. De man die met lange baard en hoorn aan de broek zowat het prototype van een doorwinterde viking moet zijn, grijnst het publiek toe en wordt onthaald op luid gejuich. Na “As Loke Falls” deelt Hegg mee dat Amon Amarth blij is dat ze Brussel nog eens onveilig kunnen maken (in de muzikale zin van het woord). Bulderend lanceert hij daarop “First Kill”.
Amon Amarth speelt technisch erg sterk en levert een totaalspektakel: nu en dan betreden enkele ‘ware’ Noormannen het podium om een robbertje te vechten of komen een vlag vasthouden.

Als een snek op een ruisloze zee wordt Vorst meermaals in vervoering gebracht en worden de pinten als verse honingmede tot de lippen gebracht.  Als een feest in Walhalla er ook zo uitziet, zou men voor minder met een lach op het gezicht de dood in de ogen kijken.
Verder op de playlist o.a.: “Cry of the Black Birds”, “Deceiver of the Gods”, “Death in Fire”, “Guardians of Asgaard” en “Twilight of the Thunder God”.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/amon-amarth-30-10-2016/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/testament-30-10-2016/

Organisatie: Rocklive