Heerlijk bollend setje hoorden we van Best Coast,  indie/surf zomerpop , draaiend rond het Amerikaanse duo Bobb Bruno en Bethany Cosentino. Lekker rocken, genieten, wegdromen en zich soms een wereld wanen van de old fifties – sixties van de Shangri-La’s en de Pipettes. Ze maken de brug naar ‘the coast’ van de Beach Boys , de rammelpop van Pavement en de rock’n’roll van The Ramones .
Best Coast , live met vier, rolde en holde langs de kustlijn van de Bota . ‘On the road songs’ maar toch deels op een hobbelig parcours. Bijna twintig in totaal zelfs, in hun uur durende set. De broeierige , zweverige song kregen  een ‘garage’ rockend vestje aangemeten,  huppelden soms of hadden een meer directe , krachtige aanpak, zeker in het begin, om de aandacht te trekken,  met “When the sun don’t shine” , “Crazy for you” en “Goodbye” . Zeemzoeterigheid werd niet uitgesloten zoals op  “No one like you” en “How they want me to be” . Moeiteloos balanceerden ze tussen de twee, wat de variëteit onderstreepte , maar niet deze formule klikte niet steeds en klonk af en toe minder spannend. Duidelijk was wel dat de heldere , indringende , soms verbeten prachtzang van Bethani een vooraanstaande rol speelt in de sound!
Ze wilden het leuk houden , met een leuke conversatie-tje of grapje tussenin, en ze hadden dancehits van hier op de radio gehoord, als Duck Sauce met “Big bad wolf”. Het was de tweede keer dat ze hier in België waren, na Gent vorig jaar. “When I cry” , “Do you love me like you used”, “Up all night” en “Boy friend” voelden aan als een windbries tijdens een zomerwandeling aan het strand.
We kregen nog een verrassend toemaatje, “About a girl” van Nirvana, tussen droom en dynamiek .

Aanstekelijk , fris , ontspannend allemaal, Best Coast heeft duidelijk z’n naam niet gestolen …

Organisatie: Botanique, Brussel

Twee jaar kwam het Amerikaanse duo Bobb Bruno en Bethany Cosentino aandraven met een leuke , ontspannende , fijnzinnige indie/surf zomerpopplaat ‘Crazy for you’ . Het duo gaf de songs een behoorlijke ‘jaren ’50 – jaren ’60 vibe en ademde een soort kustgevoel, met een meezingbaar, neuriënd en fluitend gehalte. We voelden zo de windbries en ervaarden een Zon - Zee - Lucht gevoel.
De opvolger behoudt hetzelfde gevoel , maar de songs klinken nog subtieler, helderder en melodieuzer . De eerste songs “Why I cry”, “Last year” en de titelsong zijn eerder uptempo en fris, de andere balanceren tussen een spring in ‘t veld en een dromerige  aanpak . Kortom , Aanstekelijk materiaal dat in een mum van tijd is beluisterd. De indringende , zuivere prachtzang van Bethany is alvast een meerwaarde en refereert aan de 60s en het te vroeg heen gegane Pipettes .