De Nederlandstalige hardrockband BEUK uit Brugge bracht het nieuwe album ‘BEUK Live!’ uit. Zoals de albumtitel al laat vermoeden is dat de registratie van één van hun concerten.
In 2024 jaar vierde BEUK zijn tiende verjaardag met een concert in de uitverkochte Cactus in hun thuisstad. Dat concert liet de band op een vinyl-lp persen. Het is meteen hun eerste release op vinyl.
Het Brugse trio koos voor de tijdloze aanpak van de live-albums in hun eigen platenkast. Wat je op de plaat hoort, is wat we live gehoord hebben. Geen correcties in de studio, geen extra muzikanten, niks bijgestuurd of bijgeknipt. Alleen de pure energie tussen de drie bandleden en hun fans. De artistieke en technische productie was in de handen van Ace Zec (Cobra The Impaler, Diablo Blvd, Spoil Engine, …).
De twaalf songs op BEUK Live! komen van de albums en mini-albums ‘Strak Plan’ (2017), ‘Dynamiet’ (2019), ‘Beuker’ (2021), ‘Niemand Zonder Jou’ (2022) en losse singles. Er staat één cover op: “Poep in je hoofd” van Raggende Manne. Op de akoestische song “Geniale Gypsy” zingt Piet Overstijns van metalband Dyscordia mee.
Niets dan lof voor dit live-album van BEUK. Het weet de geest van die avond perfect te vatten, met telkens ook de enthousiaste reacties van het publiek er netjes bij. Het zijn wel slechts twaalf tracks van de achttien die er toen gespeeld werden. Dat is natuurlijk altijd een delicate afweging. Met nog zes extra tracks moet je naar een dubbele vinyl en dan wordt de kostprijs misschien een issue voor de fans aan de merch-stand. Als je voor een live-album een selectie maakt, zal je altijd wel een paar fans moeten teleurstellen. De track “Delfine Klopt Er Op”, nochtans een favoriet bij het publiek, haalde dit live-album niet. Daar bestaat een oplossing voor, want een eerdere live-versie van dat nummer staat al op het album ‘Beuker’ uit 2021, samen met onder meer de live-versie van “Strak Plan Jacky”, het nummer dat volgens ons concertverslag ontbrak op het concert in de Cactus vorig jaar. Mijn favorieten op deze ‘BEUK Live!’ zijn “Monster”, “Tijdbom” en “Hel Van De Planeet”.
https://musiczine.net/index.php/nl/item/93776-beuk-viert-tiende-verjaardag-met-groot-feest-in-de-cactus-club
BEUK viert tiende verjaardag met groot feest in de Cactus Club
BEUK + Mr Myst
De Nederlandstalige hardrockband BEUK bestaat tien jaar en dat werd op zaterdag 2 maart gevierd met een groot feest voor alle fans in hun thuisstad Brugge. Met ruim meer dan 400 waren ze in de Cactus om hun favoriete band aan te moedigen en een feest is het geworden.
Het gaat goed met BEUK. In tien jaar tijd speelden ze 240 concerten. Dat is meer dan het lijkt. Dat betekent bijna één concert om de andere week, en dat dan tien jaar lang. Dat palmares kan zeker niet elke band in Vlaanderen voorleggen. Hoogtepunten zijn er genoeg: Alcatraz, een twintigtal shows in de UK en dan nog tientallen shows in onder meer Frankrijk en Nederland. Daarnaast bracht dit trio tal van albums en EP’s uit en hebben ze een reputatie opgebouwd met leuke clips bij hun singles. Ondanks hun groeiende populariteit behoudt deze band zijn liefde voor de kleinste clubs en zaaltjes.
De support voor het verjaardagsconcert kwam van Mr Myst. Vorig jaar bracht deze Oostendse glam- en sleazerockband het prachtige album ‘7 Deadly Sins’ uit, maar het lijkt alsof hun live-promo-machine pas dit jaar echt op kruissnelheid komt.
De setlist van Mr Myst in de Cactus was zowat dat volledige nieuwe album (en ook nog eens in de volgorde), met puike versies van titeltrack “7 Deadly Sins”, “This Is What Women Do” en “Vanity”. Hun nochtans prima cover van Michel Sembello’s “Maniac” (uit de film Flashdance), die ook op dat album staat, lieten ze op stal staan. Wel hun klassieke afsluiter: “2FU4U”. Waarbij het refrein (Too fucked up for you) zowel door de band als het publiek op de eerste rijen wordt uitgebeeld met handgebaren.
Om maar te zeggen dat het visuele belangrijk is bij Mr Myst. En dat weet zanger JSD maar al te goed. Het wringt wat met de Vlaamse aard die zegt ‘doe maar gewoon, da’s al gek genoeg’. Dat doet JSD dus niet. Hij vult de emmer met glamrock-clichés tot aan het randje, met vuurwerk, een megafoon, een hele verkleedkoffer (inclusief roze jas, bandana en zonnebril, een legerpet, verschillende cowboyhoeden, sjaaltjes en noem het maar op) en met het volledige arsenaal aan stoere en coole poses dat glam en sleaze ooit al gebracht heeft. En hij komt er mooi mee weg. Op geen enkel moment lijkt het ‘erover’, al flirt hij met overtuiging met die grens. En vooral, als je dat allemaal wil en kan, en je hebt er dan ook nog eens de stem voor, dan is al dat visuele gewoon een leuke extra.
Mr Myst is natuurlijk meer dan de frontman. Ook band-oprichter en gitarist Atticus Myst is op het podium een aandachtsmagneet. Cool en tegelijk heel trefzeker de juiste akkoorden aanslaan: you’re doing it right. De hele show is een lust voor het oog. Mr Myst stak in Brugge het vuur aan de lont voor BEUK, zoals dat de bedoeling was.
De drie mannen van BEUK kwamen beheerst en rustig het podium van de Cactus opgewandeld en gaven mekaar nog een vuistje voor het eerste akkoord werd aangeslagen. Dat ze deze concertzaal zo makkelijk hebben doen vollopen, heeft hen inzake zelfvertrouwen een extra zetje gegeven. De openingszin van zanger Roel kan tellen. “Wij zijn BEUK en wij spelen rock ’n roll”. Is dat niet bijna de vertaling van de zin waarmee Lemmy elk optreden van Motörhead opende?
BEUK heeft een mooie evolutie gemaakt, zowel in de lyrics als muzikaal. Het meest recente werk klinkt bijvoorbeeld net wat steviger dan dat van de eerste releases en concerten. Op de setlist voor hun tiende verjaardag stond vooral nieuw werk. Ze zetten de beuk erin met “Woord Voor Woord”, van hun recentste EP, waarvan alle tracks gespeeld worden. De drie singles die ze dit jaar al uitbrachten, en die mogelijk de basis vormen van alweer een nieuwe EP of album, komen in Brugge allemaal voorbij: “Barst”, “Loop Naar De Hel” en “Overal En Nergens”.
Van hun debuutalbum ‘Strak Plan’, uit 2016, speelden ze op hun eigen feestje in de reguliere set enkel “Station Dementia”, hoewel een paar mensen in het publiek ook graag nog “Strak Plan Jacky” gehoord zouden hebben. De Jimi Hendrix-cover Voodoo Child kan op extra veel applaus rekenen Voor “Geniale Gipsy” mag Piet Overstijns van Dyscordia mee komen zingen en die doet dat met verve. Het nummer wordt in een akoestische versie gebracht en zo leren we dat drummer Laurent zelfs met enkel een tamboerijn toch een publieksmenner kan zijn. Een klein beetje jammer is het dat Piet enkel bij BEUK komt meezingen, want op het recentste album van Mr Myst leverde hij eveneens een gesmaakte gastbijdrage.
De set is netjes opgebouwd en het enthousiasme van het publiek wordt met elke track een beetje groter. Bij “Beuker” beginnen honderden mensen spontaan het ritme mee te klappen en bij “Monster”, de afsluiter van de reguliere set, is er een stagediver die na zijn sprong voor een moshpit zorgt.
De bisronde volgt snel en daarin krijgen de fans dan toch een extra nummer uit het debuutalbum: “Delfine Klopt Erop”, de ode van BEUK aan de lokale heldin die zowaar wereldkampioene boksen werd. De uitsmijter wordt aangekondigd als een ‘slow’ maar het wordt een cover ib overdrive: “Poep In Je Hoofd” van De Raggende Mannen. Fantastisch hoe dit nummer in ere wordt gehouden! Op die twee nummers gaat het Brugse publiek nog een laatste keer helemaal uit z’n dak.
Tien jaar BEUK was een leuk verjaardagsfeestje. Wil iemand al de Cactus reserveren voor volgend jaar?
Organisatie: Cactus Club, Brugge
"Overal en Nergens” is de nieuwe single van het Brugse Nederlandstalige hardrocktrio BEUK. Die is al digitaal beschikbaar en wordt op 19 januari voor het eerst live gespeeld tijdens de Europese muziekbeurs ESNS in Groningen.
De nieuwe single “Overal en Nergens” doet mij denken aan een vuile symbiose van De Kreuners en The Paranoiacs. Het nummer gaat volgens de band over zwerven, reizen en dromen.
De song en de video worden door het trio opgedragen aan iedereen die altijd onderweg is naar de liefde of naar een beter bestaan, zowel in kilometers als in gedachten.
BEUK werkte voor deze release opnieuw samen met producer Ace Zec, bekend van Spoil Engine en Cobra The Impaler. Het is niet meteen duidelijk of deze single de voorbode is van een nieuw album of EP.
Interessant voor de fans: op 2 maart is er het jubileumconcert voor 10 jaar BEUK in de Cactus Club in Brugge. Daar krijgt BEUK support van Mr Myst.
https://www.youtube.com/watch?v=rz69sblbPXM
In aanloop naar 2023 lanceert het Brugse hardrocktrio BEUK de EP ‘Niemand Zonder Jou’. Die bevat vier nieuwe Nederlandstalige rocksongs ingeblikt door producer Ace Zec, bekend van o.m. King Hiss, Spoil Engine, Cobra The Impaler en Customs.
Over de eerste single “Woord Voor Woord” vertelden we eerder reeds dat het etiket ‘een beetje braaf’ nu wel definitief opgeborgen kan worden. Op deze EP hoor je de sound en de toon in de lyrics waar het trio al van het begin naar op zoek was. “Allerlaatste Keer” is bedoeld als een party-anthem dat live op het einde van de set telkens een bisronde zal weten af te dwingen.
Het pompende en knallende “Alles Gaat Voorbij” heeft een leuk gitaargeluid. Beetje The Edge van U2 of anders wel een referentie naar een uptempo Echo & The Bunnymen. Ook de lyrics zijn niet banaal.
Titelsong “Niemand Zonder Jou” heeft een intro die mij wat doet denken aan het volle gebrom en gebrul van Motörhead maar gaat dan nog een versnelling hoger. De break halverwege komt dan wat vroeg en onverwacht, maar tilt – samen met de gitaarsolo die erop volgt - deze song wel netjes naar epische proporties.
‘Niemand Zonder Jou’ is de eerste release zonder de kenmerkende BEUK-vuist in het artwork en dat staat misschien ook symbool voor een periode die afgesloten wordt.
Met deze EP mag BEUK opnieuw een trede klimmen.
De Brugse hardrockers van BEUK slaan nog eens onverbiddelijk toe. Er komt van hen een nieuwe EP aan en daarvan kregen we al het snedige “Woord Voor Woord” als single op ons bord.
Bij “Woord Voor Woord” waren we blij dat BEUK eindelijk het ‘brave’ van zich afgeschud had. Dat blijkt hier opnieuw, met in de tekst onder meer een rolletje voor een ‘vochtige Vera’.
De nieuwe single heeft in de lyrics – in tegenstelling tot Vera - misschien iets minder ‘diepgang’, maar het is wel een knaller van een party-anthem en dat had BEUK nog niet in het repertoire.
Live wordt dit waarschijnlijk de track waarmee op het einde van de set een bisnummer wordt afgedwongen.
De lyric video is een compilatie van beelden van hun concert op Alcatraz Open Air eerder deze zomer.
https://www.youtube.com/watch?v=-_XIQHbeoiM
Het Brugse hardrocktrio BEUK brengt eind dit jaar een nieuwe EP uit en daarvan krijgen we al een eerste single te horen. “Woord Voor Woord” is een uppercut van jewelste. Band en producer Ace Zec (Cobra The Impaler, Customs, King Hiss, …) hebben hard hun best gedaan om de wall of sound van ‘Beuker’, het vorige album, naar de kroon te steken. Dat album werd opgenomen met de beroemde producer Romesh Dodangoda (Motörhead, Bring Me The Horizon, Bleed From Within, Monuments, Sylosis, ..). Dat zijn grote schoenen om te vullen.
BEUK heeft al eerder sterke singles uitgebracht, maar misschien voor het eerst hoor je hier een band met het mes tussen de tanden. Een donderende drum-intro, vlijmscherpe gitaren en een ‘giftige’ tekst over roddel en achterklap. Het brave van ‘Strak Plan’ lijkt hiermee definitief afgeschud en ingeruild voor adjectieven als ‘gemeen’ en ‘smerig’. En dat jasje past de Bruggelingen misschien nog het beste.
Brent Beukelaer is als Brent Buckler de stem en songschrijver van The Radar Station. Met die band won hij Stu Bru’s Nieuwe Lichting in 2020 en bracht hij het prachtige debuutalbum ‘Life Inside A Tornado’ uit. Zo snel na dat album een solo-uitstap in het Nederlands lijkt een ietwat vreemde zet in zijn carrière, maar je voelt dat deze songs al lang zaten te broeien in Brent’s brein.
Brent Beukelaer brengt op ‘Heen Zonder Weer’ kleine verhalen uit een alternatief universum dat net om de hoek ligt of maar één dag geleden lijkt. Als een diaprojector die vanonder het stof wordt gehaald. Brent Beulelaer geeft aan dat hij voor dit solo-werk werd geïnspireerd door artiesten als Nick Drake, Spinvis, Boudewijn De Groot, The National en in het bijzonder Lieven Coppieters (met zijn legendarische, onlangs heruitgebracht album ‘Jus d’Orange’ uit 1976). Wij gaven bij de singles voorafgaand aan dit album ook al enkele referenties op waar we na het horen van dit album nog steeds achter staan: Zjef Vanuytsel en Augustijn. De geest van een Dimitri Van Toren waart ook rond, op “Klein Maar Gigantisch“. En we vullen aan met Bram Vermeulen, voor het spelen met taal en het verbeeldende vermogen.
Dat spelen met taal is mooi. Fragmenten als ‘samen een verleden opbouwen’ (ipv een toekomst) en een songtitel als “De Verwelkoning“ zijn het peper en zout van dit album. Tegelijk moet je als luisteraar wel goed bij de les blijven. Beukelaer’s stem is van dik velours en bij The Radar Station heb je vaak al genoeg aan wat tekstflarden om de richting te ontwaren. In het Nederlands struikel je wel eens over hetzelfde mompelende zingen en mis je de leukste zinnen. Maar elk vogeltje zingt zoals hij gebekt is. Die herkenbare diepwarme stem is tegelijk zijn handelsmerk en de ploeg achter dit album heeft netjes alle wit ingekleurd dat overblijft als Beukelaer zingt.
De hoekige, stuiterende rock van “Kunst Der Keuze“s doet denken aan TC Matic en Aroma Di Amore. In het mysterieuze “Oerwoud Van Niks“ klinkt de echo van ‘Bij Nacht En Ontij’ van Boudewijn De Groot en Zjef Vanuytsel’s “Zotte Morgen“. De mooiste momenten – bovenop de eerder uitgebracht singles – zijn “Het Blinker Meisje“ en “De Schemering“.
Benieuwd of Vlaanderen dit solowerk van Brent Beukelaer net zo zal omarmen als dat van The Radar Station. Ook als dat niet gebeurt, blijft dit een fijne ontdekking.
“Opperhoofden Der Onnozelheid' is de tweede single van het debuutalbum ‘Heen Zonder Weer’ van Brent Beukelaer (van The Radar Station) dat zal uitkomen op 27 augustus. Met zijn bijna 6 minuten is het eerder een albumtrack dan een single. Deze song ligt dichter bij zijn werk met The Radar Station dan de eerste single “De Uitgelezen Man”. De zachte, herkenbare stem van Beukelaer staat hier mooi centraal. Goeie lyrics, maar wel geen hapklare brok.
De contrabas werd ingespeeld door jazzrevelatie Nathan Wouters. De andere bandleden zijn Sander Cliquet (The Radar Station, percussieve synths, piano en strijkersarrangement) en David Broeders (Yuko, Pauwel/ drums). Brent speelt zelf gitaar, omnichord, synths en deed de productie en mix.
Deze song laat je zacht wegdromen in het leven van twee mensen die weigeren om nuchtere volwassenen te worden in een saaie en kleurloze wereld. Deze Nederlandstalige indie-muziek doet denken aan artiesten als Nick Drake, Spinvis, Sufjan Stevens en Aafke Romeijn.
https://www.youtube.com/watch?v=NRvBqR06dfE
Brent Beukelaer ken je vooral als zanger van The Radar Station. “De Uitgelezen Man” is een single onder zijn eigen naam en in het Nederlands. Je herkent zijn stem van bij The Radar Station, maar de muziek klinkt heel anders. Ergens tussen pop en wat we vroeger kleinkunst noemden. Brent’s stem gaat - zeker in het Nederlands - een beetje in de richting van Zjef Vanuytsel. Het gaat op deze single ook wat in de richting van een Augustijn en een Kobe Sercu.
Het is vooral een heel intrigerende single. Zowel in de muziek als in de lyrics ontdekken we facetten die we nog niet kenden. Benieuwd naar het vervolg hierop.
https://www.youtube.com/watch?v=kUqBqyfZkg8
‘Beuker’ is het nieuwe album van de Nederlandstalige hardrockband BEUK. De eerste helft van het album zijn nieuwe songs en op de B-kant staan live-versies van ouder materiaal.
Het ‘nieuwe’ van de A-kant mag je met een kleine korrel zout nemen. “Voodoo Child” van Jimi Hendrix is natuurlijk al stokoud. “Station Dementia” is de heropgenomen versie van een track van ‘Strak Plan’. Met beide songs doen ze wel iets moois. Van de Jimi Hendrix-cover kunnen we misschien moeilijk zeggen dat hij beter is dan het origineel, maar van “Station Dementia” kunnen we dat wel.
De drie echt nieuwe tracks zijn “Monster”, “Beuker” en “Konijn Met Wijn”. Zeker de eerste twee kunnen vlot overtuigen. Daarop hoor je hoe het voor BEUK loont om met een producer als Romesh Dodangoda in de UK te gaan opnemen. Dodangoda werkte eerder met Motörhead, Bring Me The Horizon, Bullet For My Valentine, Funeral For A Friend, Sylosis en Bleed From Within. Zo hard als die Dodangoda-referenties klinkt BEUK nu ook weer niet, maar hun sound klinkt hier wel voller, massiever en gelaagder. Meer punch of grinta, of hoe je het ook wil noemen, dan op het vorige album. Meer de nadruk op de rocksound en iets minder op de lyrics, al blijven die netjes te volgen.
De B-kant bevat live-versies van wat we intussen BEUK-klassiekers mogen noemen: “Zo Mooi”, “Strak Plan Jacky”, “Gevaarlijke Hond” en “Delfine Klopt Erop”. De selectie komt uit een livestreamingconcert tijdens de coronazomer van vorig jaar. Ook deze opnames werden door Dodangoda gemixt en gemastered en sluiten inzake sound en grinta perfect aan op hoe BEUK live klinkt.
Er is misschien wat tijd over gegaan, maar BEUK wandelt steeds nadrukkelijker op de weg die ze voor zichzelf uitgestippeld hebben.’Beuker’ is een nieuw hoogtepunt, terwijl je aan alles aanvoelt dat er nog wel meer van die hoogtepunten zullen volgen.
https://www.youtube.com/watch?v=KAfiBF6fsFY
https://youtu.be/tEYeCL_f7xk
BEUK brengt zijn hardrock doorgaans in het Nederlands, maar voor hun cover van “Voodoo Child” van Jimi Hendrix schakelen ze toch eens over op het Engels. Daar komen ze prima mee weg, alsof ze nooit anders gedaan hebben. “Voodoo Child” coveren is wel een risico. Hendrix en zijn songs zijn zowat heilig voor de fans en dan moet je zien dat je niet de mist ingaat. Dat doet BEUK hier niet. De gitaarstukken zijn degelijk en missen misschien enkel de nonchalance waarmee Hendrix ze uit zijn mouw schudde. We hoorden BEUK eerder ook al Motörhead coveren, maar met dit Hendrix-verhaal kunnen we ons makkelijk verzoenen.
Sinds de hoogdagen van Gorki, De Mens, Tröckener Kecks en Noordkaap zijn we wel gewoon geworden dat rock ook gewoon in het Nederlands kan. Voor hardrock en punkrock in het Nederlands zijn er minder referenties, maar daar brengen Fleddy Melculy en BEUK uit het Brugse verandering in. Twee jaar geleden kwam BEUK met het album ‘Strak Plan’ zowat uit het niets op het voorplan. Een aantal muziekliefhebbers trokken hun wenkbrauwen op, maar de meesten houden wel van dit powerrocktrio. Tot in de UK en Frankrijk toe.
Het vele touren en spelen sinds ‘Strak Plan’ heeft wat opgeleverd voor BEUK. Klonken ze op hun debuutalbum nog wat gereserveerd en braaf, dan klinken ze op ‘Dynamiet’ een heel stuk dynamischer en gevatter. Als songschrijver en componist is de band sterk gegroeid. Het klinkt allemaal wat vlotter en catchy, wat vast te maken heeft met het inschakelen van producer Ace Zec (King Hiss, Diablo Blvd). Er wordt nog altijd stevig, snel en hard gerockt. Motörhead klinkt hier nog steeds wel door, maar als geheel misschien net iets minder dan op ‘Strak Plan’, terwijl er meer echo’s van De Kreuners, The Hives en The Dirty Denims te horen zijn.
Opener en derde single “Dynamiet” is een ode aan vinyl, met muzikaal een stevige knipoog naar Lemmy. BEUK is muzikaal en in de teksten een stuk directer en gemener. Het sarcasme is er nog steeds. Voorts krijgen we met “Hel van de Planeet” nog een track over de Eerste Wereldoorlog met knappe riffs en solo’s. Een beetje ondanks het vrouwelijke koortje is dit veruit de zwaarste track op deze EP. BEUK heeft de ballen om goed weg te komen met toch een ‘zwaar” onderwerp als de ellende van de oorlog. Dit had zo makkelijk melig of overdreven episch kunnen zijn, maar deze band wist die valkuilen vlot te omzeilen.
Het punky “Turbotine” is opgedragen aan BEUK’s persoonlijke muze, een Venitiaans blonde schone met een vurig karakter. “Alles Wat Je Wil” beschrijft hoe de Vlaamse wielrenner Jelle Wallays vijf jaar geleden de klassieker Parijs-Tours won.
Op ‘Strak Plan” was titeltrack ‘Strak Plan Jacky” reeds opgedragen aan Fransman Jacky Durand (winnaar van de Ronde van Vlaanderen), terwijl een “Delfine Klop Erop” opgedragen was aan bokskampioene Delfine Persoon. Benieuwd welke sportmannen en -vrouwen op volgend studiowerk van deze band te bewonderen zullen zijn. Met hun voorliefde voor bescheiden en noest-doorwerkende sportmensen gokken wij erop dat Jan Ceulemans één van de volgende kandidaten zou kunnen zijn.
De liefde voor de muziekkroegen in Londen kreeg vorm in het grappige “Geniale Gypsy”. Deze leuke track vertelt hoe in die legendarische clubs nog steeds de geesten van Jimi Hendrix, Amy Winehouse en Bon Scott rondwaren. Afsluiter “Tijdbom” is een protestsong tegen de toenemende chaos en geweld in de wereld. Op deze track kreeg BEUK versterking van Frank Dubbe, die hier voor het eerst in het Nederlands zingt. De Oostendse oerpunkrocker is een vriend van Arno, Marcel Vanthilt en wijlen Willy Willy.
Op ‘Dynamiet’ toont BEUK dat ze geen gebrek hebben aan ideeën, zowel muzikaal als inhoudelijk. We zullen nog lang kunnen genieten van dit zootje ongeregeld.
BEUK verraste in 2016 Vlaanderen met Nederlandstalige hardrock. Rock in het Vlaams hadden we al langer, maar hardrock in onze moedertaal, dat is toch eerder uitzonderlijk.
De band uit Brugge krijgt met elk optreden een grotere aanhang en het in eigen beheer uitgebrachte ‘Strak Plan’ werd een succes. BEUK speelt zelfs regelmatig in de UK. Daar begrijpen ze de teksten niet, maar dat doen ze ook niet als ze daar Rammstein op bezoek krijgen.
Na twee jaar werd het tijd om een nieuw album te maken en de single “Hel Van De Planeet” moet ons daar alvast warm voor maken, een nummer over de eerste Wereldoorlog. De productie van Ace Zec is merkbaar beter dan die op ‘Strak Plan’, die ook al niet slecht was. Deze single knalt echt uit de boxen. De backing vocals van Ines Defurne (Monopole) voegen een leuke vibe toe en inzake teksten schrijven heeft de band nog twee stappen vooruit gezet. Enkele nummers van ‘Strak Plan’ kleefden misschien nog teveel aan het papier, terwijl “Hel Van De Planeet” eerder klinkt alsof het nummer op het podium bedacht werd.
Muzikaal wordt voortgebouwd op het beste van ‘Strak Plan’: Motörhead meets The Darkness
BEUK + Fire Down Below
BEUK
Kinky Star
Gent
2017-11-22
Erik Vandamme
Een concert organiseren, midden in een school/werkweek? We hebben dat eigenlijk nooit zo goed begrepen. Maar toch was er aardig wat publiek komen opdagen voor twee acts die in ons land Rock muziek en aanverwante, in kaart proberen te zetten. De lekker aanstekelijke stoner rock van Fire Down Below en stevige rock muziek van BEUK deden beiden het dak in Kinky Star te Gent er compleet afgaan. Hoe de aanwezigen zich de volgende dag op school of werk voelden? Daar gaan we geen uitspraken over doen. Wij genoten in elk geval met volle teugen van een portie onversneden rock-'n-roll binnen een intieme en gezellige omgeving die in Kinky Star telkens opnieuw wordt geschapen.
Fire Down Below: De temperatuur doen stijgen tot een kookpunt
Toen we deze zomer Fire Down Below aan het werk zagen op Roadkill festival deze zomer. Schreven we daarover:
''Fire Down below is zo een band die het moet hebben van lange, intensieve riffs die de luisteraar uit het lood slaat, en verweesd doet achterblijven. De band slaagt er dan ook in, zowat iedereen over de streep te trekken. Met een meeslepende tot oorverdovende set, die het beste van pure stoner vermengd met verschroeiende grunge elementen. We genoten met volle teugen van deze trip doorheen een woestijnlandschap, waar enkel de huilende wind je tot kalmte en rust brengt. Best indrukwekkend!''
https://www.youtube.com/watch?v=P3qOR7XJvf4
Kinky Star was heel goed gevuld om deze typische Stoner /grung rock band live aan het werk te zien. De heren van Fire Down Below bestaan uit muzikanten die één voor één over bepaalde toverkrachten beschikken, om op deze wijze hun aanhoorders te hypnotiseren. Het kan niet anders. De hoogstaande riffs die elk van hen uit hun gitaren toveren, bezorgen ons dan ook het ene kippenvelmoment na de andere adrenalinestoot. In die intieme omgeving van Kinky Star stijgt de temperatuur daardoor dan ook naar een kookpunt.
https://www.youtube.com/watch?v=p8693EVU1bc
Een beetje jammer dat bij de verstilde momenten het geluid wat werd overstemd door het geroezemoes in de café, want ook dat waren intensieve momenten waarbij we koude rillingen over onze rug voelden lopen. Eens echter de teugels gevierd, werd alles uit de kast gehaald om het dak er compleet te laten afgaan. Vanaf begin tot einde, drijft Fire Down Below, door middel van een meeslepende tot stomende set, het tempo op tot je compleet murw geslagen in de touwen achterblijft. Binnen stoner en grunge moet Fire Down Below niet onderdoen voor de zogenaamde grotere acts bleek reeds in het verleden. Dat laatste zetten ze in Kinky Star te Gent nog wat meer in de verf.
BEUK: Een wervelend rock feestjes! Van eenzaam hoog niveau.
BEUK is een Nederlandstalige rock band die met het album ‘Strak Plan’ vorig jaar een bommetje lieten vallen. Uiteraard profiteert BEUK van het feit dat Nederlandstalige Rock boomt de laatste tijd. Maar deze plaat bevat aanstekelijke 'recht toe recht aan' rock deuntjes, die wel degelijk aan de ribben blijven kleven. En daar is nooit iets mis mee. Het aantreden in Kinky Star was de laatste in de reeks van velen, om die schijf voor te stellen aan het publiek. In 2018 zou er gloednieuw werk aankomen, we zijn alvast benieuwd.
https://www.youtube.com/watch?v=4yae8kCdZLQ
Over naar het optreden. BEUK bestaat uit een trio die rock muziek 'leven'. Met een hoge dosis charisma, zelf relativering en hoge dosis humor zet BEUK er letterlijk de beuk in. Van begin tot pril einde van de set raast de band over de hoofden van de aanhoorders heen. Al dan niet met een gezapige anekdote, of stevige kwinkslag links en rechts. Aanstekelijke songs als “Station Dementia”, “Strak Plan” , “Vol Gas” een live klassieker volgens de band. Die inderdaad werd meegebruld.
Na een wat trage start ontstaat gaandeweg dan ook een wervelend rock feestje, zonder weerga. Er werd daarbij uitvoerig gegrasduind doorheen die recente schijf. Maar er kwam ook nieuwe songs aan bod “Hel van de planeet”, Dynamiet“, “Turbotine en vrouw alleen”. Die ons het beste doet vermoeden naar de toekomst toe. Bovendien mocht een levende legende uit Oostende, Frank Dubbe - bekend van de punk formatie Stagebeast, die in 1977/78 veel succes kende met de single ‘Belgium ain’t fun no more- de band vervoegen’. Zijn inbreng bleek nog maar eens een meerwaarde binnen het geheel. Er staat duidelijk geen sleet op Frank Dubbe. De song Belgium ain't fun no more is trouwens anno 2017 nog steeds van toepassing. En dat straalde die song in samenwerking met BEUK dan ook uit. Als kers op de taart kregen we een heel gesmaakte cover van Raggende mannen “Poep in je hoofd” en Beastie Boys “(You Gotta) Fight for Your Right (To Party!)” in de bisrondes. Waarmee de avond met een knaller van jewelste werd afgesloten. https://www.youtube.com/watch?v=3vaf60moFzQ
BEUK heeft zijn naam niet gestolen. Als je op zoek bent naar een potje onversneden rock muziek, zonder scrupules, dan ben je bij BEUK op het juiste adres. Muzikaal laten ze wat het midden tussen het betere Nederpop met een knipoog naar bands als Motorhead tot zelfs De Kreuners. Net dat schipperen tussen snoeihard metal en meeslepende Nederpop maakt BEUK een unieke parel tussen de vele Nederlandstalige rockbands die we door de strot geramd krijgen tegenwoordig. De songs worden, samen met gezapige en grappige bindteksten, één voor één op de aanhoorders afgevuurd tot iedereen murw is geslagen. In Kinky Star bewees dit trio alvast uit het goede hout gesneden te zijn, om in de nabije toekomst er nog meer daken te laten afgaan. Is dan ook onze eindconclusie. https://www.youtube.com/watch?v=aAJrJ_m2kcA
Org: Kinky Star, Gent
Beuk uit Brugge maakt harde rock n roll met Nederlandse gezongen teksten. Daarmee wisten ze zich in Engeland al in de kijker te werken middels optredens in het Britse concertcircuit. Maar ze haalden ook de finale van de Britse MIA’s in de categorie Best International Band. Mooie adelbrieven voor een jonge band die voornamelijk via optredens naam wist te maken. Nu is er hun debuut.
‘Strak Plan’ verwijst naar het nummer “Strak Plan Jacky” dat verwijst naar de wielrenner Jacky Durand die in 1992 de Ronde van Vlaanderen won. Er staan nog nummers tussen die een sportthema behandelen. Zoals “Delfine Klopt Er Op” (boksen), “Kapitein” (voetbal) en “Modder en Bier” (cyclocross).
Daarnaast ook onderwerpen zoals dementie, familie, angst… Doodnormale teksten die eenvoudig maar treffend neergepend zijn. Ze maken harde rock met knipoogjes naar bands zoals AC/DC, Motörhead, Peter Pan Speedrock… Soms wat clichématig maar altijd met volle overgave, zonder overbodigheden en met de nodige hooks. De Nederlandstalige teksten (toch een uitzondering dezer dagen waarin het dialect overheerst) zijn zeer goed verstaanbaar en vormen geen belemmering voor de rockende nummers.
Een fijn debuut dat de weg opent voor een goed gevuld concertseizoen waar ze naast Engeland ook talrijke steden in Vlaanderen aandoen. Live moet je ze zeker eens checken want dit trio straalt energie uit. Maar luister eerst maar eens naar ‘Strak Plan’ zodat je straks ergens in een zaal kan meezingen…
Nederlands 
Français 
