Brant Bjork Trio - Stonerpionier in bloedvorm
Brant Bjork Trio

Het Zwitserse powertrio Dirty Sound Magnet hadden we in 2023 al eens aan het werk gezien in de Gentse Charlatan, dus we wisten al dat hier power en animo in zat. In tegenstelling tot de twee uur durende psychedelische rockshow van toen moesten ze nu de klus zien te klaren in amper 40 minuutjes.
Daarin werden een paar sterke nieuwe tracks geserveerd van het nog te releasen nieuwe album. En die nieuwe songs lagen gelukkig niet in het verlengde van de abominabele vorige plaat ‘Dreaming In Dystopia’. Met “Power Of This Song” zette Dirty Sound Magnet immers een vette poot in de blues en in “Dead Inside” werd er stevig door gerockt. Centraal stond alweer -hoe kan het ook anders- het verbluffende gitaarspel van de vingervlugge gitarist Stavroz Dzodzos. Eens te meer bleek dat die zijn kunstjes uitgebreider kon etaleren op een podium dan op de platen, getuige een uitgesponnen en alweer schitterend “Mr Roberts”, tot nader order nog steeds hun ultieme orgelpunt.
Wij snoven alweer wat Hendrix-lucht op en ook Jimmy Page was nooit ver af. Betere complimenten kan een gitarist zich niet voorstellen

Over naar een legende in stonerland, Brant Bjork. Vorig jaar kwam die in de Casino ook al een sterk concertje geven, en nu in het Wintercircus leek het zelfs nog iets straffer. Dat zal wel te maken hebben met de ideale akoestiek van deze nieuwe concertzaal, maar sowieso hadden wij de indruk dat Bjork er vanavond nog meer goesting in had.
Brant Bjork Trio liet er niet al te veel gras over groeien en stampte de ene na de andere potige en zompige rocksong in de zaal. De stonerlegende heeft in zijn lange carrière al aardig wat platen gemaakt, van degelijk tot zeer straf. Maar met dit energieke trio pompte hij in zijn songs extra spankracht, power en venijn waardoor die in hun live versie een stuk straffer, vinniger en struiser klonken.
Bruisende tracks als “Sunshine Is Making Love To Your Mind”, “Buddha Time”, “Backin’ The Daze” en “U.R. Free” waren overladen met vette riffs en een aanhoudende groove. Verder in de set ging het alleen maar crescendo met langere songs waarin Bjork zijn gitaar meer liet schitteren.
 Niet alleen Brant Bjork zelf stak hier in een bloedvorm, wij merkten ook een absoluut wonderlijke bassist Mario Lalli op, deze gaf de zompige sound van dit stomende trio nog extra dynamiek. Zo kreeg hij onder meer de hoofdrol in de intro van “Lazy Bones/ Automatic Fantastic” dat diep in de set in zijn lange versie wederom uitgroeide tot een absoluut hoogtepunt. Maar niet het enige, want ook “Low Desert Punk” was een krachtige stroomstoot, en met de geweldige afsluiter “Freaks Of Nature” werd een bruisende finale met een knal afgesloten. 

Organisatie: Democrazy, Gent ism VierNulVier, Gent

Brant Bjork Trio - Potige desertrock
Brant Bjork Trio + Monkey3

Monkey3, dat is Pink Floyd in stonerspace, zeker met hun laatste album. Wie als intro “Welcome To The Machine” door de boxen laat knallen, windt er geen doekjes wie de inspiratiebron is. Nu is Monkey3 gelukkig niet de zoveelste tribute band. Integendeel, de Zwitsers hebben wel degelijk een eigen unieke sound ontwikkeld op de 9 knappe albums die ze al bij mekaar gespeeld hebben.
Vanavond starten ze vanuit Pink Floyd, trekken er mee richting Space, pluggen er de gitaar in, zetten de effectenpedalen in overdrive, voegen een vette laag psychedelica toe en laten dan het boeltje draaien. Dat resulteert in een geestrijke en volledige instrumentale trip met muzikale hoogstandjes, stomende riffs, golvende keyboards en gitaarsolo’s die met Earthless op kamp gaan. Volledig ons ding.

Brant Bjork is een dinosaurus in Stonerland, als drummer van het legendarische Kyuss heeft hij mee de lijnen uitgezet van het genre, en sedertdien is hij immer bedrijvig gebleven in het stonermilieu als lid van onder meer Fatso Jetson, Fu Manchu, Mondo Genreator, Ché en Vista Chino. Daarnaast heeft hij sedert eind jaren negentig zo een slordige 15 soloplaten gemaakt, en die zijn allemaal de moeite waard.
Het is vooral uit die rijkelijke solo albums dat hij vanavond put. Potige desertrock zonder al te veel uitweidingen. Je zal Brant Bjork niet betrappen op minutenlange solo’s of eindeloze songs.
Als gitarist zet hij een vette sound neer met heerlijke en vaak zompige riffs. Als zanger heeft hij zo zijn beperkingen, maar dat zit de songs niet in de weg, die zitten immers strak in het vel zonder daarom loeihard tegen de muren te knallen, dit is geen metal.
De prille Kyuss sound is uiteraard nog altijd ergens aanwezig, maar Brant Bjork is niet het soort muzikant die wil teren op die succesvolle sound uit het verleden. Hij creëert hier, met een stevige ritmesectie in zijn rug, een potig en ronkend geluid waarmee hij in anderhalf uur de Casino onder zijn veren krijgt.
Stomend concertje van deze ervaren rot.

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas