Carmina Burana - Prima Carmina Burana

O Fortuna! Wat een geluk! Misschien klinkt het wat raar in deze corona-tijden, waar het lot ons niet zo goed gezind lijkt, maar toch voelen we ons vereerd dat we naar een prachtige uitvoering van ‘Carmina Burana’ mochten kijken en luisteren. Het gebeurt niet veel dat er zo’n grootse enscenering is met een live symfonisch orkest, solisten en dans, in totaal zo’n 150 artiesten!
De Nederlandse choreograaf Gerard Mosterd maakte er een mooi geheel van voor Prima Donna Events in de concertzaal van het Kursaal in Oostende, ter ere van de 125e verjaardag van componist Carl Orff. Ook Gent, Antwerpen, Brugge en Hasselt kregen de voorstelling al over de vloer.
Orff selecteerde in 1935 een aantal liederen uit het middeleeuwse handschrift Carmina Burana (‘liederen uit Beuern’) en schreef er eigen muziek bij. Ook mensen met weinig klassieke ervaring kunnen zeker genieten van het monumentale werk, zeker zoals hier in combinatie met video, licht en dans, bij momenten heel modern of alleszins tijdloos aandoend.
Deze uitvoering koos voor een ingetogen en stille start, met het koor dat opkwam met de handen voor elkaars ogen, waarna de percussie en de onmiddellijk indrukwekkende start van ‘O Fortuna’ ons nog meer dan anders kippenvel bezorgden. Iedereen kent dat koorstuk wel, je moet maar eens googelen als je twijfelt. Het is muziek die door je heengaat, en die je moet voelen in plaats van begrijpen, wat sowieso natuurlijk moeilijk is met de Latijnse en Middelhoogduitse teksten.

Testosteron
De eerste liederen kunnen worden gebundeld in het thema ‘lente/zomer’ en dat deel stond vol van de contrasten. De bijna naakte dansers gingen van zombie-achtige moves probleemloos over naar sierlijke liefdestaferelen, bijgestaan door het sterke koor, dat door hun zwarte outfit en gestileerde bewegingen ook bijdroeg tot de sfeer. Die sfeer ging van grauw en gruwelijk naar fleurig en warm. Twee hoofddansers in het zwart speelden een boeiend spel van afstoten en aantrekken. Soms werd geprojecteerd op de drie podiumdelen, maar die bewogen soms wat te pas en te onpas.
In het tweede deel kwam de bariton heel sterk naar voren. Zwalpend zong hij drank- en gokliederen, en toen de mannelijke dansers, de bariton en het mannenkoor samen op het podium stonden, vloog het testosteron de zaal in. Gelukkig droegen we mondmaskers.
Een mooie apotheose vormde zich in het derde deel, waarin ook een schattig kinderkoor, een sopraan en een tenor de kracht van de liefde bezongen. De ijle tonen van de sopraan gingen soms onmerkbaar over in de stilte of in een instrument en soms wist je niet meer of je nu gewoon vibraties hoorde of eigenlijke klanken. Een mooi samenspel tussen dans, zang en instrumenten, al zaten die in de concertbak en kon je ze niet zien. Toen de stilte dan viel vóór de reprise van “O Fortuna”, was iedereen verwonderd dat de cirkel toen al bijna rond was. De tijd, een mooi motief doorheen het stuk, was even blijven stilstaan.

Staande ovatie
De staande ovatie op het eind was dan ook meer dan terecht. Orff beeldde het leven uit als een soort rad van fortuin. Gelukkig lag dat symbool er hier niet te dik op, en werd het slechts subtiel door de dansers uitgebeeld. Soms heb je geluk en de dag erna kan het weer slecht gaan. Belangrijk is dan ook om de momenten van fortuinlijk genot te omarmen, want het kan vlug gedaan zijn. Dat hebben we intussen wel geleerd, niet?

Neem gerust een kijkje naar de pics @Christine Stroobandt
http://musiczine.net/nl/foto-s/concert/kursaal-oostende/carmina-burana-22-11-2021.html
Organisatie: Primadonna events (ism Kursaal, Oostende)

Begin jaren tachtig was de jazz, r'n'b, Soul en Gospel band Carmel (****1/2), ofwel Carmel McCourt, bassist Jim Parris en drummer Gerry Darby, redelijk populair. Als grote voorbeelden haalt Carmel artiesten aan als Ben E. King, Percy Sledge maar vooral Aretha Franklin. En dat was ook te merken aan haar performance op o.a. Torhout/Werchter 1988 en op Via Rock 1993 toen we Carmel op beide evenementen zagen.
Nostalgie trips zijn altijd een beetje een risicovolle onderneming. Zo zorgde de doortocht van die andere jaren '80 icoon Paul Young in Sint-Niklaas voor erg uiteenlopende reacties. De Casino, Sint-Niklaas was goed vol gelopen voor dit optreden van een Jazz/R&B/soul diva die wellicht de meeste aandacht naar haar toe trekt, maar haar bandleden en publiek met zoveel liefde omarmt, dat het eerder het totaalplaatje is dat ons over de streep trekt.

Dat laatste blijkt al vanaf de eerste song op de setlist. Carmel gooit haar wonderbaarlijke en heldere stem in de strijd, maar zet ook een stap opzij - vaak letterlijk - om haar muzikanten de kans te geven de ene solo na de andere uit hun mouw te schudden. Zo waren we danig onder de indruk van de piano virtuoos die de klavieren streelde , of de talentvolle achtergrond zangeres, die een stapje naar voren zette. Met dank aan een frontvrouw die deze dame deed stralen op dat podium. Ook de drummer van dienst mocht regelmatig tot het oneindige improviseren, gerugsteund door een saxofonist die de ene warme klank na de ander uit zijn instrument tovert. Als kers op de taart mogen natuurlijk gitaar en basklanken niet ontbreken.
Om maar te zeggen, als een top artiest zijn of haar muzikanten de vrijheid geeft om zich volledig te ontplooien , dan ontstaat er een magie die je zelden tegen komt.
Hoe groot die liefde is bleek toen Carmel verjaardagwensen in ontvangst mocht nemen van haar band. Ze mag vandaag - zaterdag 24 november - namelijk 60 kaarsjes uitblazen. Ook het publiek reageerde wild enthousiast. Het enthousiasme van de fans en de band op het podium werkte trouwens als een rode lap op een stier, en ook dat siert een artieste als Carmel. Ze ontving dat warme applaus van band en publiek met enorm veel liefde, en legt de lat prompt nog hoger om uiteindelijk alles in de strijd te gooien om de fans een perfecte avond voor te schotelen waardoor ze met een gelukzalig gevoel vanbinnen de zaal verlaten.
Ondanks de status geen routineklus af te leveren, maar alle registers open te gooien en een kinderlijke spontaniteit uit te stralen als een jonge wolf in het vak? Daarvoor krijgt Carmel dan ook een sterretje meer in onze eindafrekening.

Besluit: Carmel grasduint in haar volledige oeuvre , een kleine twee uur lang. Dat sommige nummers vrij lang worden uitgesponnen mede door muzikanten die tot het oneindige improviseren stoort daarbij totaal niet. Bovendien is Carmel nog steeds heel goed bij stem, en straalt een charisma en spelplezier uit als een jong veulentje in het vak, met de ervaring van een jazz en soul diva zoals haar grote voorbeeld Aretha Franklin.
Tijdens het door het publiek meegebrulde “More, More” bleef het publiek roepen om meer. Waarna de voltallige band tot twee keer toe een bisnummer bracht. Ik was met niet al te hoge verwachtingen vertrokken richting Sint-Niklaas, dat geef ik eerlijk toe. Maar Carmel bezorgde mij en alle aanwezigen een top avondje dat aan de ribben blijft kleven. Niet door veel show vertoon, maar door op een eenvoudige , spontane wijze ons hart diep te raken. Aan de reacties van het publiek te horen tijdens en na het concert, was ik niet de enige die met een brede glimlach huiswaarts keerde. Soms kunnen nostalgie trips wel degelijk geslaagd zijn.

(Foto Carmel: Sven Dullaert)

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas