Twee jaar terug debuteerde het Schotse Chvrches met catchy , vinnige electropop . Op ‘The bones of what you believe’ noteerden we een handvol singles “The mother we share” en “Gun” .
De opvolger is meer van hetzelfde , gepolijste synthpop , die afwisselend klinkt, scherp , krachtig , stuwend als aangenaam , sfeervol. De songs zijn boeiend , ondergaan verrassende wendingen en hebben leuke poppy tunes. “Clearest blue” en “Empty threat” zijn sterk, maar ook “Never ending circles” , “Keep you on my side” , “Make them gold” en het intiemere “Afterglow” tonen wat het trio in z’n mars heeft .
De nummers zijn goed verpakt en de zang van de bevallige powervrouw Lauren Mayberry is helder, indringend, zacht, hemels, bezwerend en licht etherisch. De mannelijke ‘2live crew’ achter de keys en bas hebben een verleden bij het gerespecteerde Aereogramme en de Twilight Sad. Af en toe wordt er eens een mannelijke vocal voorzien , maar deze intrigeert minder …
Inwisselbare pop? Jawel , maar het blijft nog steeds van een goed niveau dromerige , strakke en pompende electropop …
Catchy, vakkundige , vinnige electropop horen we van het beloftevolle Schotse Chvrches (vergis u niet met de ‘u’ van het Heiligdom van de Kerk, die ze dan ook handig vervingen). Muzikaal niet echt iets nieuws onder de zon of bijster origineel , gezien in hun sound bands en artists als New Order, Depeche Mode, Human League , Yazoo , Blancmange, Anne Clark tot Cocteau twins tot de referenties behoren en zij graag terecht de huidige generatie van Robyn en The Knife aanhalen.
Hun songs hebben een melodieuze, gelaagde structuur, zijn subtiel uitgewerkt en liggen lekker in het gehoor . Je komt uit op sterke nummers in het genre als “We sink” , “Lies” , “Recover” en de singles “The mother we share” en “Gun” . Ze zijn goed verpakt en de zang van de bevallige Lauren Mayberry is helder , scherp , als indringend, zacht, hemels, bezwerend en licht etherisch. De mannelijke ‘2live crew’ achter de keys en bas hebben een verleden bij het gerespecteerde Aereogramme en de Twilight Sad. Als Martin Doherty even het voortouw neemt op “Under the tide” , dan komt de ‘80s harde, stevige electro meer door , de andere “You caught the light”, afsluitende song van de plaat, is uitermate sfeervol , intiem en gevoelig .
Toegegeven, een paar nummers zijn inwisselbaar , maar algemeen klinkt die dromerige , sfeervolle , strakke en pompende electropop goed door op het debuut.
Tja, Chvrches swingt, klinkt sensueel en kan knallen.
Chvrches
Ancienne Belgique (AB Box)
Brussel
De catchy, vakkundige , vinnige electropop van het Schotse Chvrches (vergis u niet met de ‘u’ van het Heiligdom van de Kerk) , speelde zich al in de kijker op Eurosonic-Noorderslag begin het jaar , en de loftrompet schalt duidelijk overzee bij de BBC media (‘de BBC Sound of 2013’!). Een handvol singles als “Gun” en “The mother we shake” gingen de pas verschenen debuutplaat ‘The bones of what you believe’ vooraf , en na optredens in de Bota en op Pukkelpop , waar we het trio maar een beetje zagen, hadden ze ons nieuwsgierig gemaakt.
De mannelijke ‘2live crew’ achter de keys en bas hebben een verleden bij het gerespecteerde Aereogramme en de Twilight Sad. Ze lieten zich hier volledig gaan in de dromerige , sfeervolle , strakke en pompende ritmiek en beats. Niet verwonderlijk dat we vóór en na het optreden nummers hoorden van o.m. Mogwai en Arab strap. Maar ok , samen met de bevallige zangeres Lauren Mayberry , die helder , scherp , als indringend, zacht, hemels, bezwerend en licht etherisch kan zingen, werd het materiaal goed verpakt . Toegegeven, niet echt iets nieuws onder de zon of bijster origineel , maar hun songs hebben een melodieuze, gelaagde structuur, zijn subtiel uitgewerkt en liggen lekker in het gehoor .
Commercieel gaat het hen voor de wind en live wordt het materiaal met heel veel overtuiging gebracht; de heren waren als duracell konijnen op hun keys , hotsten in ‘t rond en Lauren ontpopte zich als een amicale, enthousiaste zangeres .
Vooral in het begin hakte het trio letterlijk met aanstekelijke , dreunende tunes , inwerkend op de dans- en heupspieren zonder aan melodie en structuur in te boeten. Meteen viel een sterke reeks te noteren, “We sink”, “Gun” en “Lies”, “Night sky” , die beiden niet vies waren van wat waveloops . De flashy lights op hun instrumenten , de stroboscoops en de fonkellichtjes zorgden voor een hypnotiserend effect . Een duidelijke meerwaarde.
Juist ja , we hebben deze sound al iets teveel gehoord . Bands en artists als New Order, Depeche Mode, Human League , Yazoo , Blancmange, Anne Clark tot Cocteau twins behoren tot de referenties.
Ondanks de sterke respons en het warme onthaal daalde af en toe de spanning en zakte het wat in ; ook vocaal moest Mayberry soms wat sleutelen.
Een “Recover”, “By the throat”, “Tether” en het afsluitende “The mother we share” , mooi verdeeld in de (korte: hoe kan het ook anders , ze hebben nog maar 1 plaat uit!) set , boden voldoende variatie in het genre en deden de balans terug overhellen . Eén van de twee mannen, Martin Doherty , nam het voortouw op “Under the tide” , electro dat hard, stevig pompte …
De timing van de zondagse mis hadden ze goed in het oog gehouden , want na een 50 tal minuten zat het erop vanavond. Ondanks de vriendelijke uitstraling en het eerbiedig afscheid, mocht er hier van hun sensueel knallend geluid nog ietsje meer ‘klokkenspel’ zijn . Benieuwd hoe de debuterend talentrijke band zal evolueren …
Organisatie: Live Nation ism Ancienne Belgique, Brussel
Nederlands 
Français 
