Het was weer druk in Leuven, om het met Stijn Meuris te zeggen. Het Depot was dan ook uitverkocht voor een triple line up met Creature with the Atom brain, Dear Leader & Tim Vanhamel, in het kader van het Kulturama MuziekFestival 2008

Dear Leader
Nee, het was dus niet Stijn Meuris die op het podium stond, maar zijn look-a-like Aaron Perrino van Dear Leader, had opnieuw zijn knalrode gitaar meegebracht (er staan trouwens foto’s van de olijke tweeling op dear-leader.com). Dear Leader  is big in Belgium, zodat er toch een concert tour in Belgie inzat voor deze band, alhoewel hun laatste CD toch al voor de zomer van 2007 uitkwam. De man was goed bij stem, de nummers werden met passie gebracht, en er passeerden een aantal Stu-bru hitjes de revue alhoewel hun bekendste nummer “All I ever wanted was tonight”, achterwege bleef. “Raging red” (hands up, shakem), was het hoogtepunt van de set, ook omdat er een Guns ’n Roses medley inkwam, met onder meer “Patience” & Paradise City”.

Setlist Dearleader: * Nightmare alleys * Empty chair * Bleed * Father Baker * A billion served * Our war * Corroded Anchor Radar * Everyone looks better * Raging red
* Everyman * Nation once again * Labor on

Organisatie: Het Depot, Leuven

Dear Leader, onder zanger/songschrijver/gitarist Aaron Perrino, is toe aan hun tweede album ‘The Alarmist’, die nogal snel volgt op het pas vorig jaar verschenen debuut ‘All I ever wanted was tonight’.
Perrino hief een paar jaar terug het onvolprezen The Sheila Divine op en zette z’n muzikale stijl van intens broeierige en frisse gitaarrock doodleuk verder onder Dear Leader. Het is een politiek geïnspireerde stadionrock band als Perrino mogen geloven. Inderdaad, op bedreven wijze spuugt hij z’n gal op de V.S: sommige nummers zet hij kracht bij door z’n schreeuwzang: luister maar naar de schitterende opener “Nightmare alleys” en “Monuments and shrines”.
Perrino is een getalenteerd songschrijver; de songs hebben een sterke opbouw, ondergaan diverse tempowisselingen en zijn subtiel uitgewerkt. Ze balanceren tussen ballad (“Father Baker”, “Lead the way”) en dynamiek, o.a. “Bleed” en “This is our war” hebben een puike opbouw; hoogtepunt vormt “Labor on”: sfeervolle start om dan na een drietal minuten tot explosie te komen. “Radar”, “Empty chair” en “Get civil” klinken het meest poppy .
De politiek geëngageerde teksten geven kleur aan de gevarieerde rockplaat ‘The Alarmist’!