logo_musiczine_nl

Trix, Antwerpen - events

Trix, Antwerpen - events - 01 april: Dirty sound magnet - 01 april: Minding dolls, Stryke, Gloom - 02 april: Nova Twins - 02 april: Hifive: Lefty Parker - 02 april: Spoor series: Caroline De Meyer, Dennis Tyfus - 03 april: Deathcrash - 04 + 05 april: Samhain…

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (2 Items)

Donder

Donder - Het oorverdovende geluid van de stilte

Geschreven door

Donder - livestream - Het oorverdovende geluid van de stilte

In 2015 richtten drummer Casper Van De Velde, bassist Stan Callewaert en pianist Harrison Steingueldoir de band Donder op . Vrij snel ontpoppen ze zich tot meesters in uitspitten van geluid en klank. Het ingetogen debuutalbum 'Still 'bewees het uitzonderlijke talent van het trio. De plaat kreeg lovende recensies in de VS en Europa.

Donder (****)
stelde in 2019 zijn derde album 'Keukenpraat ' voor op het W.E.R.F-label, omschreven als 'een donkere cinematografische trip met aan David Lynch en Hitchock verwante vibes' . We schreven een recensie die je kunt nalezen: http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/73672-keukenpraat.html  

Ondertussen heeft de band al een vierde album uit ' Het Verdriet’, een samenwerking met de Noorse grootmeester en harmoniumspeler Sigbjørn Apeland.  Het zijn opnames in de Flagey uit 2019. Rode draad? Het overdonderende geluid van de stilte in al z’n aspecten … De manier waarop de muzikanten hun instrument spelen is zo intens en doordacht, dat er een gemoedsrust over jou neerdaalt.
Neem nu Casper Van De Velde. Hij streelt zijn drumvellen en cimbalen heel omzichtig met allerlei drum sticks, of balanceert net op de grens van die stilte , die lichtjes kan doorbroken worden, door subtiele mokerslagen uit te delen.
Pianist Harrison Steingueldoir spreidt over de hele lijn een bedwelmend klankentapijt uit, en durft te flirten in het overschrijden van de geluidsnormen. De dubbel bas speler Stan Callewaert van zijn kant, klinkt soms groovy en verschroeiend maar kan zodanig stil en ingetogen zijn, dat je een speld hoort vallen in de zaal. Vaak komt er echter, heel subtiel, iets dreigend de kop opsteken, of worden de registers langzaam open getrokken tot een climax. Over de hele lijn is het eerder de ingetogenheid , die ons ademloos doet achterblijven in een donkere hoek van de kamer. Oorverdovend mooi kan de stilte klinken dus.
Donder bestaat dan ook uit drie klankentovenaars die grenzen aftasten van wat mogelijk is binnen het concept klank en geluid, en weet erin grenzen te verleggen. Op het podium blijkt dat ze zelfs improviseren ter plaatse om klanken uit te vinden.

Donder doet de stilte aanvoelen als een oorverdovend geluid; een uniek totaalbeleven van het trio. We hoorden het op het sprankelende debuut 'Still' in 2016, met 'Keukenpraat'  en op het vorig jaar verschenen nieuw meesterwerk ‘Het Verdriet’ zetten ze het nog meer in de verf. Minpunten?! Donder maakt zodanig intens mooie muziek dat je uit die wereld niet meer wil ontsnappen.  
Een hartverwarmende trip horen we trouwens door hun bedwelmend klankentapijt … Donder is in die dertig minuten erin geslaagd een deken over onze ziel te leggen, waardoor we die barre koude totaal niet meer voelen. Klankentovenaars die, op plaat als live, een ritueel van stilte als overdonderd geluid spelen .

Info https://donderband.com/  

Organisatie: Inside Jazz  

Donder

Keukenpraat

Geschreven door

Donder is een trio talentvolle jazzmuzikanten die met hun debuut 'Still' - helemaal in eigen beheer - in 2016 heel hoge ogen gooiden. De band hoort zonder schroom thuis in het rijtje van bijvoorbeeld De Beren Gieren, SCHNTZL of Steiger, eveneens opkomende jazztalenten die het genre nieuw leven inblazen en heruitvinden. De lovende recensies in binnen- en buitenland over dit debuut zijn daar het levende bewijs van. De band nam in 2017 deel aan de STORM!contest en werd daar eveneens met lovende woorden overladen. Ondertussen zijn we 2019 en bracht Donder een nieuwe schijf uit: 'Keukenpraat'. Eentje die eigenlijk al vorig jaar op de markt verscheen, maar gezien de status van deze topband in het jazzgebeuren -en tot ver daarbuiten- ook zoveel maanden later de nodige aandacht verdient.
Harrison Steingueldoir op piano, Stan Callewaert op double bass en Casper Van De Velde op drums leggen de lat dan ook vanaf die eerste song enorm hoog. “Dinosaurus 1” komt op een intieme, verstilde wijze binnen en dan zijn we vertrokken voor wat een trip is die je gemoed tot innerlijke rust zal brengen. Geluidsmuren afbreken daar doet de band niet aan, maar een gevoelige snaar raken op een zeer intensieve en enorm intimistische wijze, dat weer wel. Op hetzelfde elan gaat Donder door op daarop volgende - vaak korte - songs als “Don't Stop, It Feels Like Paradise”, “Tuimelen”, “Nostalghia” of “Alpeis”. De duurtijd ligt telkens tussen één minuut en dertig seconde tot één lang nummer van meer dan vijf minuten: “Alphabet Town”.
De verdovende pianoklank knoopt perfect aan bij drumpartijen die aanvoelen alsof een zachte hand je hart raakt waardoor de pijn prompt verdwijnt. Waarna een contrabasgeluid dan weer eerder aanvoelt als een deken tegen de koude nachten. De muzikanten vullen elkaar bovendien blindelings aan en doen er alles aan om de aanhoorder te hypnotiseren. In tegenstelling tot wat de bandnaam doet vermoeden komt er geen gedonder of bliksem aan te pas. Of het moet de beeldschone samensmelting zijn tussen drum, adembenemende mooie piano en contrabas die een kortsluiting doet ontstaan in je hersenen, waardoor je daadwerkelijk begint te zweven naar heel andere oorden, ver verwijderd van de harde realiteit van het leven.
In deze circa dertig minuten lange weemoedige trip die je ziel doet bloeden, raakt Donder niet één maar veel verschillende gevoelige snaren. Zoals een bladzijde omslaan in het leven belangrijk is om de volgende stap te kunnen zetten, is het aan te raden deze parel van een schijf in zijn geheel te beluisteren. Want elke song sluit zo perfect op de volgende aan, dat het eerde het totaalpakket is dat ons ontroert en ons hart diep beroert. Eens gegrepen door zoveel weemoed en intensiviteit tot intimiteit is geen weg terug meer mogelijk. Het enige minpunt? Donder maakt zodanig intensieve mooie muziek dat je uit die wereld niet meer wil ontsnappen. Meer nog, de koude wind en regen bij het buiten gaan voelen we dankzij deze hartverwarmende trip in eerste instantie zelfs niet meer. Want Donder is erin geslaagd binnen die dertig minuten een deken over onze ziel te leggen, waardoor we die barre koude totaal niet meer voelen. Indrukwekkend!

Tracklist: Dinosaurus 1 (03:45), Don't Stop, It Feels Like Paradise (01:28), Alphabet Town (05:36), Tuimelen (01:27), Keukenpraat (03:10), Nostalghia (01:28), Paul, Dancing (04:04), I Remember Oranges (03:09), Izgnanie (03:54), Alpeis (02:00), Ekster (03:34).

Blues/Jazz
Keukenpraat
Donder