De Antwerpse band F.O.D is één van de absolute toppers van punkrock in ons landje. Sinds 2008 spelen ze niet alleen zalen en festivalweides plat, ze krijgen ook in het buitenland erkenning. Ook hun platen zijn één voor één punkrockpareltjes van wereldklasse. Ook in 2020 brengt F.O.D. een gloednieuwe plaat op de markt: 'Sleepville'. Een conceptplaat zo blijkt. Het verhaal draait rond twee personages, een oudere vrouw genaamd Annie die samen met Harrison mijmert over verleden , heden en die de puzzelstukje in haar leven in elkaar probeert te steken. De dingen des levens uit de doeken gedaan dus.
Het leuke aan deze schijf is dat er daadwerkelijk een verhaal wordt verteld. En zoals dat in het leven gaat, is dat met een lach en een traan. Soms woede, soms ook een schaterlach en soms ook humor. Alles binnen veertien songs die perfect op elkaar aansluiten, waardoor je deze schijf in zijn geheel dient te beluisteren.
Zoals het lezen van een spannend boek. Dit boek gaat over twee fictieve personages, het gaat eigenlijk ook over jou en mij. Iedereen die een relatie opbouwt, kinderen krijgt, werkt enzoverder, kijkt wel eens mijmerend terug op dat verleden, met een glimlach denkend aan die mooie momenten. Maar ook zich soms afvragend waarom je bepaalde beslissingen hebt genomen. De emoties spatten langs alle kanten, maar ze zijn gemeend en komen recht uit het hart.
De reden waarom we ooit fan zijn geworden, en dat nog steeds zijn gebleven, is dat F.O.D. een uitzonderlijke melodieuze punkrockband is , die de humor van een Green Day verbindt met de bittere ernst van punkbands met een boodschap. Ze rammen het door je strot, maar vergeten daarbij ook niet om alles te relativeren, waardoor een feest ontstaat in je hoofd. De heren van F.O.D. blijven daardoor eeuwig jong, maar houden ook hun fans jong en trekken jeugdige punkrockfans over de streep.
Persoonlijk ben ik niet zo een grote fan van Green Day, maar die heren kunnen wel een feestje bouwen op het podium waarop iedereen tot ver achteraan een festival weide staat te dansen tot de vroege uurtjes. Over diezelfde gave beschikt F.O.D., en dat op en naast het podium.
Met deze wondermooie conceptplaat wordt die stelling voor de zoveelste keer in de verf gezet. Dit is voor elk beetje fan van punkrock in de brede zin van dat woord puur genieten tot in de toppen van je tenen.
Het Antwerpse collectief van F.O.D. volgen we al enkele jaren op de voet. De vier vrienden startten in 2008 een band met de bedoeling om Green Days ‘Dookie’ volledig na te spelen. Al snel begon men ook met het schrijven van eigen nummers wat in 2011 uitmondde in de verdienstelijke EP ‘Dance To This’. Het plaatje leverde de mannen de nodige live optredens en de eerste naambekendheid in België op. In 2013 ging de carriëre van F.O.D. plots in een stroomversnelling met de release van het eerste fullalbum ‘Ontario’. Een puike, melodieuze poppunkplaat die ook in Japan werd gereleased en zelfs voor optredens in Canada zorgde.
We zijn een jaar later en daar is al het nieuwe album ‘Tricks Of The Trade’! Opnieuw moeten we constateren dat de band met dit nieuwe werk een reuzenstap voorwaarts zet. ‘Tricks Of The Trade’ kent dezelfde succes-ingrediënten als ‘Ontario’: verschillende catchy, melodieuze en snedige poppunksongs die refereren naar diverse punkgrootheden uit de nineties waaronder Descendents, Green Day, Offspring, Weezer, Bad Religion, Pennywise en Lagwagon. De grote stap voorwaarts zit hem vooral in het gegeven dat de songs nog beter en volwassener klinken.
Ieder nummer scoort een dikke voldoende maar er zijn een aantal songs die er echt bovenuit steken en het potentieel van de band onderstrepen. Dat geldt voor de heerlijke meezinger “Welcome To The Show”, het dreigende “History Prove Us Wrong” en het knallende “Nevermore”. Het meest opvallende nummer is “Dear Grace” dat je na een handvol luisterbeurten gegarandeerd woord per woord meebrult. Een fenomenale en uiterst radiovriendelijke song die niet zou misstaan in de Afrekening.
‘Tricks Of The Trade’ is zo een dijk van een plaat en haalt straks probleemloos ons eindejaarslijstje. Wie F.O.D wil ontdekken, surft snel naar www.fodmusic.be .
Eind 2011 recenseerden we de debuutep van de vier Antwerpenaren van F.O.D. We herinneren ons een degelijk plaatje van een band die sterk geïnspireerd was door grote voorbeelden als Lagwagon en Bad Religion. De eerste betrachting van het viertal was duidelijk om zoveel mogelijk optredens te scoren. We zijn anderhalf jaar later en F.O.D. is terug met een zeer opmerkelijk eerste full album. Het is zo klaar als een klontje dat men een reuzenstap voorwaarts gezet heeft!
De muziek van de heren is een heel stuk gediversifieerder en we horen een punkband met een eigen geluid en een eigen smoel. De invloeden van de genoemde punkgrootheden zijn er nog wel maar veel minder manifest en eenduidig...
De 16 tracks zijn stuk voor stuk puntig, energiek en verduiveld catchy. De muzikanten zijn perfect op mekaar ingespeeld en er is een hoofdrol voor de vocalen van Stijn Dewaele en Hans Roofthooft! F.O.D kent bovendien de kunst om op de juiste momenten enkele achtergrondkoortjes in te voegen waardoor je als luisteraar lekker meezingt.
Ook de mensen achter de knopjes hebben prima gewerkt want de band klikt veel krachtiger dan ten tijde van de debuutep.
Dit plaatje luistert lekker weg van begin tot eind maar kent enkele opmerkelijke hoogtepunten: zo blazen openers “Racket Rating” en “20 Second Song’” je gegarandeerd van je sokken. Het melodieuze “Joke” heeft veel weg van een band als Flatcat maar doet de haren op je armen rechtop staan. Ook titeltrack “Ontario” is een song die je bijblijft en dan is er nog de single “Carry On”.
Met de juiste ondersteuning en wat meeval moet deze meezinger in staat zijn de lijst van de Afrekening te halen! Indien we bij Musiczine punten zouden geven aan nieuwe platen, dan scoorde dit viertal een dikke 9 op 10!
Hoera! Vlaanderen is opnieuw een fijne punkrockband rijker! F.O.D bestaat uit vier heren uit de provincie Antwerpen die duidelijk een voorliefde hebben voor rockbands als Green Day, Lagwagon, Descendents, Blink 182 en andere Bad Religions.
Drie jaar geleden begon F.O.D. als een hobbyproject met als doel het volledig naspelen van ‘Dookie’, het doorbraakalbum van de multimiljonairs van Green Day. Al snel begon men ook met het schrijven van eigen nummers en met de steun van het fijne Thanks But No Thanks Records is er nu ‘Dance To This’.
Op dit mini-album passeren zeven snedige tracks de revue die samen afklokken op ongeveer een kwartier. De nummers zijn fris, catchy, uiterst melodieus en lekker uptempo en smeken om live gespeeld te worden.
Originaliteit lijkt misschien niet de grootste betrachting van F.O.D maar dit stoort ons geen seconde. De band is niet zomaar een flauw afkooksel maar komt daarentegen heel dicht in de buurt van grote voorbeelden als NoFX en vooral Lagwagon.
Het lijkt ons dat ‘Dance To This’ een zeer mooi visitekaartje is en vooral een opstap naar een hele rits optredens! Voor meer info surf je best naar de facebookpagina van F.O.D (http://www.facebook.com/#!/fodbook).
Nederlands 
Français 
