Voor een avondje pure fun moet je bij Gogol Bordello zijn. Zelf noemen ze hun muziek Gypsy Punk, wij zouden het niet beter  kunnen omschrijven. Onze pogingen: Kozakkenrock? Pogues Go Balkan ? Ramones in Kazachstan?
Feit is, we hebben hier een stomend en kolkend stoofpotje fun gekregen. Opgehitste accordeon, ontsnapte violen, zatte gitaren en een zanger met een uiterst sympathiek Kozakken-accent. Gewoon heerlijk, wie hierbij blijft stilstaan is nog een grotere droogkloot dan Yves Leterme.

Vanaf de eerste seconden zat de vlam erin en stond Le Splendid, overigens een fantastisch zaaltje, op zijn kop. Die Fransen waren goed gek, en dan zeker wanneer de Bordellos zich waagden aan “Mala Vida” van de Franse nationale trots Mano Negra.
Gogol Bordello bracht een kleine twee uurtjes pure energie, geschifte folk-punk die gebeten is van een gedrogeerde Kazachse tsé-tsé vlieg die aan de wodka heeft gezeten. Hun platen klinken al lekker prettig gestoord (onze aanraders: ‘Underdog World strike’ en ‘Super Taranta’, aanschaffen die handel), maar op een podium maakte Gogol Bordello er echt een bruisende cocktail van, heet, swingend als de pest en uitpuilend van een overdosis gezonde energie. Bij momenten stond het podium ook goed vol, een paar bevallige lustige dames waren meegereisd om het geheel nog wat op te vrolijken en af en toe kwamen ook een stel blazers de boel nog een beetje ophitsen. Wat een vrolijke bende ! En ,o ja, zelfs een verhakkelde emmer maakte deel uit van het feest. 

Gogol Bordello speelde aan een razend tempo met een overtuiging van een bende overenthousiaste circusartiesten en met een nooit geziene speelvreugde. Dit was met name een pot fijne compromisloze herrie met het hart en de ballen op de juiste plaats. Meer van dat!

Organisatie: Agauchedelalune, Lille

Als u echt eens een spetterende fuifplaat wil horen dan bent u bij Gogol Bordello aan het juiste adres. Gogol Bordello is de band van Eugene Hütz, een Oekrainer die al de hele wereld heeft rondgereisd om uiteindelijk in New York te belanden en daar met de meest rare kwieten een bandje op te richten. De drank en een chronische goesting om te fuiven deden de rest.
Hütz verloochent geenszins zijn afkomst, zijn Engels met veel Oekraiens haar op en de immer aanwezige gypsy invloeden zorgen ervoor dat dit voor New York wel een heel ongewoon groepje is, ook al zijn ze daar veel gewoon. De prettig gestoorde zigeunerpunk van Gogol Bordello heeft net lang genoeg in een marinade van vodka gelegen om zodanig ons humeur op te pompen dat we het tot een stuk in de nacht op een fuiven van jewelste willen zetten. Prop Mano Negra, Arno, The Pogues, Goran Bregovic, The Dropkick Murphys en Bob Marley in een ton buskruit, steek de lont aan en wat je krijgt is ‘Super Taranta’, explosief, geestig, bronstig en pittig. Een bonte mengeling van gypsy, flamenco, reggae, punk en folk, met bovendien een gezonde dosis humor.
Dit is een heerlijke funplaat van een band die u ook vooral live aan het werk moet zien. Op de laatste Pukkelpop editie was dit negenkoppig gezelschap immers briljant. En als u ons nu wil excuseren, we gaan er nog eentje inschenken.