… Hoe het allemaal een vaart kan gaan? Onze AussieBelg Wouter ‘Wally’ De Backer (van origine een Belg uit Brugge, maar al jaren verblijvend in Melbourne) Gotye (spreek uit ‘Gauthier’) heeft met “Somebody that I used to know “, uit de derde cd ‘Making mirrors’, een anti-liefdesduet met zangeres Kimbra, een wereldhit op zak! Een schot in de roos én  in het geheugen gegrift van iedereen . Het nummer is al diverse malen te horen als cover, de versie van Walk off the earth intrigeert het meest en is magnifiek! Gotye als een omhooggeschoten komeet, dé hype van 2011 met een pak nominaties …
Hij begon als éénmansproject. We zagen hem, toen de tweede cd ‘Like drawing blood’ pas uit was, met de singles “Hearts a mess” en de in’60’s gedrenkte “Learnalilgivinanlovin’”, op Leffingeleuren … een jonge hyperkineet, die het ene na het andere instrument bespeelde, van piano, toetsen, drums en dubbele percussie tot de sounds op z’n laptop. Hij ontpopte zich als een jonge ‘do-it-all’ Beck Hansen.

Gotye was al in het najaar van 2011 eens te gast in de AB, een concert dat in een mum van tijd uitverkocht was .Ook nu concerteerde hij voor 2 concerten in de AB en ook deze waren in een oogwenk uitverkocht. Sneeuwbaleffect van die ene, treffende, snijdende, emotievolle single … een grote naam dus… Zelf blijft hij bescheiden , is vriendelijk en spreekt z’n publiek aan in gebroken Nederlands, afgewisseld met de Engelse taal.
Een goed afgestemde, charmante band staat achter hem. We horen in de bijna anderhalf uur durende set gevarieerd materiaal, boeiend door de subtiele , uitgekiende melodie en de sfeervol, dromerige , broeierige intensiteit; in die toegankelijke artypop zijn trippop, reggaetunes, sampling, swing en laidbackklanken te horen. Live klinken de songs frisser, breder, rijker en vetter.
Op het podium zagen we indrukkende percussies, tribaldrums en elektronica, in combinatie met de traditionele instrumenten steelpedal, gitaar en bas, aangevuld met een xylofoon en een apart toestel, een ‘metalofoon’.
De amicale jonge dertiger  grossiert in het oeuvre van oudjes The Police, Sting, Peter Gabriel, XTC, de ‘Sandinista (3CD)’ van The Clash en kruidt het met retro, soul, psychedelica, allerhande geluidjes en percussie van kleurrijke bands en artiesten als MGMT, Beck en Vampire Weekend . Hij maakt er iets leuks van , soms met een (lichte) swing. De samples waren niet steeds geslaagd , maar het totaalgeluid en de charme vingen dit voldoende op. Qua stem moest Gotye er wat doorkomen; het feit dat hij wat ziekjes was zat er voor iets tussen; hij moest noodgedwongen de interviews afgelasten.
Gretig startte hij & de band met de huidige single “Eyes wide open”. Extraverte versies van “The only way”, “Easy way out” en “Smoke & mirrors” volgden ; de songs lieten ruimte voor de instrumenten en waren niet vies van de tromroffels en percussie van o.m. Gotye zelf . Iets verderop zorgden “Thx for your time” en “Don’t worry we’ll waiting you” voor klankkleur door de dubs, de tribaldrums en triphopsounds, nummers die Gotye’s durf en avontuur beklemtomen.
Orgelpunt in de set was het dromerige “Somebody that I used to know”, middenin de set, die vocaal met Naomie Wolfs van Hooverphonic werd gedragen.
Variatie binnen dit muzikaal spectrum …Inderdaad, de funky ritmes en een talkbox (remember Peter Frampton) op “State of the art”, een koorzang op het onschuldige, sfeervolle “Save me”, broeierige, slepende trippende sounds op “Hearts a mess”, met een donkere ondertoon, en  allerhande sfeervolle, zalvende geluidjes van “Bronte”, die de ideale soundtrack vormden voor ‘Watership down’ van de eind seventies Art Garfunkel’s single “Bright eyes”.

In de set was er gevoel voor melodie, finesse en subtiel uitgekiende sounds , die ruimte lieten voor de (tribal) drums , waarin de creativiteit schuil ging van Gotye. In de opzwepende bis kwam het nog duidelijker aan bod door de afwisseling van het fris tintelende “In your light” (hier kan Sting een puntje aan zuigen) ,en het optimisme van het retrovoelende “I feel better” en “Learnalilgivinanlovin’”, die aanstekelijk inwerkten op de dansspieren , wat doet besluiten dat Gotye er live duidelijk staat !

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/gotye-15-02-2012/

Organisatie: Live Nation + Ancienne Belgique, Brussel

Hoe het allemaal een vaart kan gaan? Gotye (spreek uit ‘Gauthier’) begon als Australisch/Belgisch éénmansproject van Wouter ‘Wally’ De Backer (van origine een Belg uit Brugge, maar al jaren verblijvend in Melbourne); hij brak bij ons door met z’n tweede plaat ‘Like drawing blood’, waarop de singles “Hearts a mess” en een in’60’s gedrenkte “Learnalilgivinanlovin’” stonden.  We zagen hem toen op Leffingeleuren, een jonge hyperkineet, die het ene na het andere instrument bespeelde, van piano, toetsen, drums en dubbele percussie tot de sounds op z’n laptop. Hij ontpopte zich als een jonge ‘do-it-all’ Beck Hansen en Jerboa. Singer/songwriterpop, funk, ‘80’s electro, trippop, r&b en sampling.
Drie jaar later - Die hoop elektronica, synthesizer combineert hij met traditionele instrumenten, die hij ook terug durft te samplen . De opvolger ‘Making Mirrors’ is uitermate boeiend door de gevarieerde aanpak, van trippop, reggaetunes, swing en laidbackklanken; de plaat klinkt vetter, frisser, breder en rijker . We horen een sfeervolle, dromerige en broeierige intensiteit. Hij heeft met “Somebody that I used to know “, een anti-liefdesduet met zangeres Kimbra, een wereldhit op zak!
De charismatische jonge dertiger  grossiert in het oeuvre van oudjes The Police, Sting, Peter Gabriel, XTC en kruidt het met retro, soul, psychedelica, allerhande geluidjes en percussie van kleurrijke bands en artiesten als MGMT, Beck en Vampire Weekend .
Naast de overbekende single valt er hier heel wat leuks te ontdekken en te beleven, “Easy way out” , “Smoke & mirrors”, “I feel better” en “Save me”. Groots album van een groots artiest in wording!