Holly Humberstone ontpopt zich met Cruel World tot veel meer dan een timide singer-songwriter...
Holly Humberstone – Cruel World Tour 2026 + Nell Mescal

Het was al de derde (!) keer dit jaar dat we als kleine België de Britse Holly Humberstone mochten ontvangen. Van een intieme AB club in februari tot een festivalset op de Lokerse Feesten vlak voor Pommelien Thijs. Op de Grote Kaai viel ze helaas totaal verloren tussen de onwetende mega-Pommelien-fans.
Revanche dus nu met een bijzonder sterke set in de dromerige Museum-zaal van de Botanique. Veel? Ja! Maar wel telkens iets anders; waar ze in het voorjaar nog met een solo-acoustische show passeerde om de nieuwe sound te introduceren, kwam ze nu met full-band en sterke visie rond nieuwste plaat ‘Cruel World’ die beloftes als sterke frontvrouw waarmaken. Een heel eind van die timide singer-songwriter die we op Werchter 2023 leerden kennen.
Belgische fans hadden trouwens geluk, voorafgaande shows van deze tour-openingsweek werden afgelast door ziekte, ‘I had to get healthy in time for Brussels, right?’. Hierdoor bleef de setlist op 17 september wel nog een verrassing, een schrale troost voor de fans uit Parijs en Amsterdam.
Kleine opvallende sidenote; de shows van Holly op Belgische bodem moesten over de voorbije 3 jaar telkens inboeten aan capaciteit en ook nu kon de compacte Museum-zaal geen sold-out bordje bovenhalen. Vreemd wanneer haar song-kwaliteit en stage-presence enkel de lucht ingaan, maar misschien doelt niet elke artiest op arena’s en onbereikbaarheid.

Nell Mescal een nepo-baby of -sister (?) label geven, doet af van haar talent. Haar set werd zeker nooit spannend, maar ook niet saai. Met haar nog net iets zoetere/lievere songs kwam ze bijna in de buurt van Holly’s sound. “Settles” als uitblinker.

In februari zagen we een artiest die een nieuwe era kwam aankondigen, in september zien we dat ze die transformatie nu ook live helemaal gerealiseerd heeft. Met een bijna filmische intro-sound (klokkengeluid) kwam een zelfzekere Holly het podium opgewandeld, gooi daar nog een jonge driekoppige en heel sterke live-band bij en je krijgt een geëvolueerde Humberstone show.
Met “To Love Somebody” als opener krijgen we al van bij het begin een meezingmoment, misschien wel het meest poppy nummer van de nieuwste plaat, maar live nog een stuk krachtiger met een extra rock-sound. Bij “The Walls Are Way Too Thin” en “Overkill”, beide al meer dan 5 jaar oud, werd dezelfde extra kick toegevoegd, de insteek van deze tour werd duidelijk.
Titeltrack “Cruel World” is duidelijk haar lievelings-nieuwe en overtuigt ook live, het blijft een raadsel waarom een song zoals deze geen radio-hit wordt. “Blue Dream” klinkt net iets elektronischer en is daardoor een frisse afwisseling.
Holly’s nieuwe zelfzekerheid maakt blijkbaar ook mopjes, ‘Don’t worry guys, I’m not contageous anymore’ grapt ze naar de fans op de eerste rij. “Kissing In Swimming Pools” brengt de serieusiteit er terug in en fluoriseert wat een uitzonderlijk sterke teksten de Britse steeds schrijft; speelse metaforen, catchy woordspelingen en verhalende zinsstructuren. De Mazzy Star sample is gelukkig terug aanwezig, werd gemist tijdens de acoustische set in februari.Wat een song, een eerste muzikale hoogtepunt van de avond.
“Die Happy” en “Paint My Bedroom Black” leiden een tweede deel van de show in en met “Down Swinging”  graaft ze diep in haar catalogus een bijzonder sterke ballad op. Al blijft van die ballad niet veel meer over, een rock-infused versie inclusief gitaarsolo’s komt heel sterk over en een band-introductie ertussendoor voelt zeer gepast aan.
Met “White Noise” komt de meest catchy single van ‘Cruel World’ eindelijk aan bod, akoestisch al opvallend sterk maar met volledige band bleeft ze nog meer hangen … ‘Play a sad song dj, I just wanna sway tonight’. ‘Since I lost my baby all I wanna do is cry.’
“Falling Asleep At The Wheel” is duidelijk door de volledige zaal gekend, de luide ‘Sing it Brussels!’ van Holly’s gitarist bleek niet eens nodig.
Het unreleased “Too Cute To Be Lonely” past perfect in haar stijl en kan vanaf het tweede refrein zelfs ook al op voorzichtige meezingmomenten rekenen. “Red Chevy” zorgt voor kippenvel, niet door ingetogenheid, maar door een plots besef van een complete artiest op het podium. Lyrics zoals ‘So Kiss Me Like You Fucking Mean It’ meeschreeuwen hadden niet veel mensen verwacht bij de verlegen Holly Humberstone die 6 jaar geleden met haar gitaartje kwam piepen in de Britse pop-scene.
Het slot met “Dive”, “Lucy” en grootste hit “Scarlett” bewijst nogmaals dat een complete artiest op donderdag 17 september op het Brusselse podium stond. Holly weet haar publiek niet langer alleen maar emotioneel te raken, maar zet het nu ook volledig naar hand.

Live review dit voorjaar 2026 Holly Humberstone - Intieme comebackshow van zelfbenoemde specialiste gothic pop-songs

Setlist:  – To Love Somebody – The Walls Are Way Too Thin – Overkill – Cruel World – Blue Dream – Kissing In Swimming Pools – Die Happy – Paint My Bedroom Black – Down Swinging – Deep End – White Noise – Falling Asleep At The Wheel – Too Cute To Be Lonely (Unreleased) – Red Chevy – Drunk Dialling – Dive – Lucy - Scarlett

Neem gerust een kijkje naar de pics @Kristof Acke
Holly Humberstone
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10299-holly-humberstone-17-09-2026?Itemid=0

Nell Mescal
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10300-nell-mescal-17-09-2026?Itemid=0
Organisatie: Botanique, Brussel

Holly Humberstone - Intieme comebackshow van zelfbenoemde specialiste gothic pop-songs

De 26-jarige Britse vond de voorbije jaren al haar weg naar grote zalen en goedgevulde festivalweides in de vorm van support voor Sam Fender, Olivia Rodrigo en ja, zelfs het Wembley Stadium met Taylor Swift (!). Toch verkoos Holly de kleinere clubs met akoestische set-up, in combo met vaste pianist Seth, voor een gezelligere slaapkamer re-connectie met de fans.
De eer was op maandag 9 februari in de intiemere AB Club om na een schrijfpauze van een 2-tal jaar een sneak-peak van komende plaat ‘Cruel World’ te brengen, opvallend inclusief volledige outfit & kapsel vanop de nieuwe albumhoes, een heuse nieuwe ‘era’, misschien een tip van Swift…

De spits werd om 20u stipt in een al goedgevulde AB Club (niet geheel onlogisch met een 280 personen capaciteit) afgebeten door de 22-jarige ‘DIY bedroom-pop singer’ Woody uit Londen. Spannend was het zeker niet, maar met een stem die doet denken aan een jonge Justin Bieber kreeg het publiek wel een klein halfuurtje aan wegijlende autobiografische liefdesliedjes. Mooi om zien hoe hij erna gezellig tussen het publiek kwam staan met een pintje tijdens de -ook voor hem- eerste Holly Humberstone solo-show sinds 2024.

Na een halfuurtje pauze werden 3 minuten op voorhand (Holly Humberstone had er duidelijk zin in!), de eerste noten van nieuwste single “To Love Somebody” ingezet. De op plaat meer opzwepende single kwam ook in akoestische setting mooi tot haar recht, een meer dan geslaagde opener, ondanks de drukte in de AB Main Hall (waar The Kooks aan hun 2e passage van de Vlaamse triomftocht van 5 optredens in 2026 begonnen). Holly’s specialiteit is niet alleen gothic-sounding love songs, maar ook het instant meezing-gehalte van deze songs. Vooral live kunnen deze bij het 2e refrein al worden meegezongen en dat was vooral bij de nummers van de nieuwe plaat duidelijk hoorbaar. De 60er op 1e rij met merchandise aan bevestigde dit, ik herken hem van Holly’s eerste Belgische passage een aantal jaar terug in Werchter Klub C, vermoedelijk raakte ook hij daar verslaafd aan Holly’s melodieën.
Snel na de opener volgde met “Paint My Bedroom Black”, “The Walls Are Way Too Thin” en “Into your room’” wat gekender werk uit vorige 2 platen. Meer dan een schattige ‘thank you guys’ of een oprechte ‘I’m so scared this feels like my first day back on the job’ had ze niet nodig om deze te binden.
Het heeft haar deugd gedaan na een snel- en op hotelkamer-geschreven vorige plaat (zelfs on the road op de Taylor Swift Era’s tour) eindelijk wat tijd te kunnen nemen om 2 jaar lang mentaal en creatief te groeien én te schrijven. Zoals zelf aangegeven was “Die Happy” haar eerste eindproduct van deze periode, een perfecte world-building single die een duidelijke Tim Burton toon aangeeft voor plaat ‘Cruel World’. 1000% on-brand, zeemzoete gothic love-song.
Met “Falling Asleep at the Wheel” kwam streamings-gewijs al snel haar grootste hit voorbij, duidelijk voelbaar in de AB waar vooral de zangstemmen rondom mij de hoogte ingingen. Het daaropvolgende “Kissing in Swimming Pools” miste akoestisch wel net een beetje het ruige gehalte dat het op plaat zó sterk maakt (Sample riff van Mazzy Star’s “Fade Into You” bleef nu uit). Met lyrics zoals in ‘This bathing suit I would die for you”’ toonde ze nogmaals het dramatische pop-genre waar ze zo in uitblinkt. Deze was trouwens haar favorite ever written, ook het mijne als ik eerlijk ben – maar breng voor je volgende Werchter passage die Mazzy Star sample maar terug Holly ;-).
Nadat ze op Britse wijze –‘I probably shouldn’t say this, but fuck it!’- de release van de komende plaat per ongeluk liet vallen (volgende maand al (!)), liet ze met “Beauty Pageant” een eerste steekje van de avond vallen. Haar tot nu toe meest persoonlijke en kwetsbare liedje ging in de refreinen net niet zuiver en miste zo de connectie met het publiek een beetje. Gemakkelijk op te lossen door erna meteen publiekslieveling “Scarlett” er tegenaan te gooien. Met ‘We go together like bad British weather on the one day I made plans’ zomaar één van haar meest catchy lyrics.
Titelsong van komende plaat ‘Cruel World’ is haar favoriet van het komende album en ook hierbij verklapte ze al dat een indrukwekkende music video er snel zal aankomen. Met een duidelijk andere up-beat instrumental zeker een frisse wind in de set én in haar repertoire, sterk. Met het daaropvolgende “Lucy”, een lullaby geschreven voor haar zus, werd het tempo er even uitgehaald. Countrified “White Noise’”, ook vanop de komende plaat, bewees echter nogmaals de sterkte van de Britse, instant meezingbare crying in the club popsongs. Geschreven in Nashville, deze laatste van het drietal onuitgebrachte nummers klonk opvallend het meest als een toekomstige hit – ‘Play a sad song dj I just wanna sway tonight, since I lost my baby all I wanna do is cry/die’.
Tijd voor terug wat vertrouwder werk, “Friendly Fire” en “Deep End” zorgden voor terug wat punten van herkenning bij het publiek. Nummers waarbij ze jaren geleden bij eerste passage in Brussel als support van toen zelf nog onbekende Lewis Capaldi voor het eerst merkte dat ze een eigen carrière aan het bouwen was. Fast-forward naar 6 jaar later en gelijk heeft ze gekregen. Met een spoiler-alert voor de oplettende fans in de zaal – ‘I’ll be back in a couple of months with my full band and the full album’– zit een 2e passage op Werchter er dik in. Wat zou ze perfect passen als Barn-opener, hopelijk heeft Herman Schuermans het gehoord.
Na afsluiter “Dive” was meer dan een zoete ‘see you soon ‘ niet nodig om het publiek na een uurtje voldaan huiswaarts te sturen. Deze laatste was overigens duidelijk de favoriet van de enthousiaste 60er op rij 1, moge ook hij op Werchter zijn!

Setlist: To Love Somebody - Paint My Bedroom Black - The Walls Are Way Too Thin - Into Your Room - Die Happy - Falling Asleep At The Wheel - Kissing In Swimming Pools - Beauty Pageant – Scarlett - Cruel World – Lucy - White Noise - Friendly Fire - Deep End – Dive

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel