Holly Humberstone - Intieme comebackshow van zelfbenoemde specialiste gothic pop-songs

De 26-jarige Britse vond de voorbije jaren al haar weg naar grote zalen en goedgevulde festivalweides in de vorm van support voor Sam Fender, Olivia Rodrigo en ja, zelfs het Wembley Stadium met Taylor Swift (!). Toch verkoos Holly de kleinere clubs met akoestische set-up, in combo met vaste pianist Seth, voor een gezelligere slaapkamer re-connectie met de fans.
De eer was op maandag 9 februari in de intiemere AB Club om na een schrijfpauze van een 2-tal jaar een sneak-peak van komende plaat ‘Cruel World’ te brengen, opvallend inclusief volledige outfit & kapsel vanop de nieuwe albumhoes, een heuse nieuwe ‘era’, misschien een tip van Swift…

De spits werd om 20u stipt in een al goedgevulde AB Club (niet geheel onlogisch met een 280 personen capaciteit) afgebeten door de 22-jarige ‘DIY bedroom-pop singer’ Woody uit Londen. Spannend was het zeker niet, maar met een stem die doet denken aan een jonge Justin Bieber kreeg het publiek wel een klein halfuurtje aan wegijlende autobiografische liefdesliedjes. Mooi om zien hoe hij erna gezellig tussen het publiek kwam staan met een pintje tijdens de -ook voor hem- eerste Holly Humberstone solo-show sinds 2024.

Na een halfuurtje pauze werden 3 minuten op voorhand (Holly Humberstone had er duidelijk zin in!), de eerste noten van nieuwste single “To Love Somebody” ingezet. De op plaat meer opzwepende single kwam ook in akoestische setting mooi tot haar recht, een meer dan geslaagde opener, ondanks de drukte in de AB Main Hall (waar The Kooks aan hun 2e passage van de Vlaamse triomftocht van 5 optredens in 2026 begonnen). Holly’s specialiteit is niet alleen gothic-sounding love songs, maar ook het instant meezing-gehalte van deze songs. Vooral live kunnen deze bij het 2e refrein al worden meegezongen en dat was vooral bij de nummers van de nieuwe plaat duidelijk hoorbaar. De 60er op 1e rij met merchandise aan bevestigde dit, ik herken hem van Holly’s eerste Belgische passage een aantal jaar terug in Werchter Klub C, vermoedelijk raakte ook hij daar verslaafd aan Holly’s melodieën.
Snel na de opener volgde met “Paint My Bedroom Black”, “The Walls Are Way Too Thin” en “Into your room’” wat gekender werk uit vorige 2 platen. Meer dan een schattige ‘thank you guys’ of een oprechte ‘I’m so scared this feels like my first day back on the job’ had ze niet nodig om deze te binden.
Het heeft haar deugd gedaan na een snel- en op hotelkamer-geschreven vorige plaat (zelfs on the road op de Taylor Swift Era’s tour) eindelijk wat tijd te kunnen nemen om 2 jaar lang mentaal en creatief te groeien én te schrijven. Zoals zelf aangegeven was “Die Happy” haar eerste eindproduct van deze periode, een perfecte world-building single die een duidelijke Tim Burton toon aangeeft voor plaat ‘Cruel World’. 1000% on-brand, zeemzoete gothic love-song.
Met “Falling Asleep at the Wheel” kwam streamings-gewijs al snel haar grootste hit voorbij, duidelijk voelbaar in de AB waar vooral de zangstemmen rondom mij de hoogte ingingen. Het daaropvolgende “Kissing in Swimming Pools” miste akoestisch wel net een beetje het ruige gehalte dat het op plaat zó sterk maakt (Sample riff van Mazzy Star’s “Fade Into You” bleef nu uit). Met lyrics zoals in ‘This bathing suit I would die for you”’ toonde ze nogmaals het dramatische pop-genre waar ze zo in uitblinkt. Deze was trouwens haar favorite ever written, ook het mijne als ik eerlijk ben – maar breng voor je volgende Werchter passage die Mazzy Star sample maar terug Holly ;-).
Nadat ze op Britse wijze –‘I probably shouldn’t say this, but fuck it!’- de release van de komende plaat per ongeluk liet vallen (volgende maand al (!)), liet ze met “Beauty Pageant” een eerste steekje van de avond vallen. Haar tot nu toe meest persoonlijke en kwetsbare liedje ging in de refreinen net niet zuiver en miste zo de connectie met het publiek een beetje. Gemakkelijk op te lossen door erna meteen publiekslieveling “Scarlett” er tegenaan te gooien. Met ‘We go together like bad British weather on the one day I made plans’ zomaar één van haar meest catchy lyrics.
Titelsong van komende plaat ‘Cruel World’ is haar favoriet van het komende album en ook hierbij verklapte ze al dat een indrukwekkende music video er snel zal aankomen. Met een duidelijk andere up-beat instrumental zeker een frisse wind in de set én in haar repertoire, sterk. Met het daaropvolgende “Lucy”, een lullaby geschreven voor haar zus, werd het tempo er even uitgehaald. Countrified “White Noise’”, ook vanop de komende plaat, bewees echter nogmaals de sterkte van de Britse, instant meezingbare crying in the club popsongs. Geschreven in Nashville, deze laatste van het drietal onuitgebrachte nummers klonk opvallend het meest als een toekomstige hit – ‘Play a sad song dj I just wanna sway tonight, since I lost my baby all I wanna do is cry/die’.
Tijd voor terug wat vertrouwder werk, “Friendly Fire” en “Deep End” zorgden voor terug wat punten van herkenning bij het publiek. Nummers waarbij ze jaren geleden bij eerste passage in Brussel als support van toen zelf nog onbekende Lewis Capaldi voor het eerst merkte dat ze een eigen carrière aan het bouwen was. Fast-forward naar 6 jaar later en gelijk heeft ze gekregen. Met een spoiler-alert voor de oplettende fans in de zaal – ‘I’ll be back in a couple of months with my full band and the full album’– zit een 2e passage op Werchter er dik in. Wat zou ze perfect passen als Barn-opener, hopelijk heeft Herman Schuermans het gehoord.
Na afsluiter “Dive” was meer dan een zoete ‘see you soon ‘ niet nodig om het publiek na een uurtje voldaan huiswaarts te sturen. Deze laatste was overigens duidelijk de favoriet van de enthousiaste 60er op rij 1, moge ook hij op Werchter zijn!

Setlist: To Love Somebody - Paint My Bedroom Black - The Walls Are Way Too Thin - Into Your Room - Die Happy - Falling Asleep At The Wheel - Kissing In Swimming Pools - Beauty Pageant – Scarlett - Cruel World – Lucy - White Noise - Friendly Fire - Deep End – Dive

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel