Hypochristmutreefuzz - Als mensen Zappa in ons horen dan onthou ik misschien vooral dat die heel erg zijn zin deed en een beetje dwars was

Hyprochristmutreefuzz bracht in 2015 een debuut EP uit die een mijlpaal bleek te zijn binnen het Gentse noiserock. In 2017 deed de band dat kunstje over met een knetterend debuut full album. 'Hypopotomonstrosesquippedaliophobia' deed de band zijn ondertussen stevige reputatie alle eer aan. Als waanzin tot kunst kon worden verheven, dan deed Hypochristmutreefuzz zijn reputatie alle eer aan op dit knetterende debuut. Om het beter te doen , moest de band diep in zijn eigen ziel tasten, en het resultaat mag er zijn. Met 'Hypnos' wordt diezelfde grens verder afgetast en verlegd. Hoog tijd om de band eens enkele prangende vragen te stellen over die nieuwe plaat, maar ook verleden en toekomst.  Door de corona crisis is dit interview helaas niet face to face kunnen doorgaan. Gelukkig leven we in een digitaal tijdperk en vond Ramses de tijd om die vragen via mail te beantwoorden.

Die vraag is wellicht al honderd keer gesteld, ik stel hem voor de 101ste keer. Waarom zo een moeilijk uit te spreken band naam? Zit daar een betekenis achter?
De naam komt van een jazz standard geschreven door de Nederlands componist/pianist Misha Mengelberg. Het heeft iets speels en idioots en neemt vooral heel veel plaats in op affiches. Dat is de reden, maar je mag ons gerust ook ‘Hypo’ noemen. Dat doen we zelf ook.

Ik vind jullie vooral een band bent waarop je geen label kunt kleven, daarom hou ik al sinds het prille begin van jullie. De liefde is na het beluisteren van jullie nieuwste plaat nog steeds overeind gebleven trouwens. Maar hoe zou je zelf je muziek omschrijven? Soms word je zelfs in de richting van jazz gedrumd? Of eerder noise rock?
Belgische noise rock is een term die via een artikel van The Guardian op heel wat bands is geplakt die misschien weinig met elkaar te maken hebben behalve dan dat ze zwaardere muziek maken. Wij luisteren zelf naar heel veel, van meer avant garde groepen als The Residents tot jazz, alternatieve gitaarmuziek, indie, hip hop en pop. We proberen, ipv naar de muzikale kenmerken van een bepaalde scene te schrijven, een eclectisch geheel te maken gevormd door hedendaagse tendensen en al naar wat we luisteren. Ik zeg gemakshalve eclectische muziek.

'Hypopotomonstrosesquippedaliophobia' was een ware noise rock mijlpaal, een uppercut op je bakkes waar je niet goed van was. HEERLIJK. Heeft die plaat deuren geopend? Wat waren de algemene reacties?
Dank u wel. Ik denk dat we, voor een alternatieve band te zijn, ons gelukkig mogen prijzen met alle pers die we daarmee hebben bereikt, die was ook over het algemeen heel positief. Onze single “The Spitter”' stond tot onze verbazing zelfs een paar weken in De Afrekening van Studio Brussel, daar hadden we niet meteen op gerekend en waren we heel dankbaar voor.

De nieuwe plaat 'Hypnos’ is een concept plaat geworden. Volgens ik gelezen heb, heeft de plaat iets te maken met 'het ouder worden' . Het kind in jou loslaten en met een zeker gevoel van heimwee achterom kijken? Klopt dit. Vertel ons gerust meer daarover.
Voor mij gaat het over van alles. We kunnen dat tot in de puntjes gaan proberen analyseren en uitleggen maar dan is het plezier er van af en iedereen mag er ook gewoon het zijne van denken. Sommige mensen luisteren niet naar tekst of hun betekenis maar enkel naar de muziek en de klanken terwijl andere net enkel naar tekst luisteren en betekenis zoeken. Ik wil geen bepaalde betekenis opleggen. Het volgt een verhaal van protagonist die enkel ’s nachts leeft en in plaats van te gaan slapen in gesprek gaat met zijn slaap. Dat is zowat een korte samenvatting, maar meer hoeft men eigenlijk niet te weten, de rest mag je zelf interpreteren.

Als ik naar jullie muziek luister, hoor ik nog steeds enorm veel verwijzingen naar Frank Zappa naar boven komen, of toch Zappa op speed. Wat is jullie mening hierover?
Dat wordt wel meer gezegd, dat we Zappa op speed zijn, terwijl onze muziek nochtans niet zo supersnel is en Zappa ook wel snel kan gaan. Nee, Zappa is goed, als mensen Zappa in ons horen dan onthou ik misschien vooral dat die heel erg zijn zin deed en een beetje dwars was.

Toen ik jullie voor het eerst live zag - op Dijlefeesten in 2013 - snapte ik het concept niet zo goed. In 2016, op Vredefeesten schreef ik, ''Deze Gentse band weet dus als geen ander je geest, hart en ziel in te palmen op een bijzonder integrerende en hypnotiserende wijze''. Wordt er bewust voor deze soort aanpak gekozen? Ook op de nieuwste schijf komt dat overweldigend gevoel boven drijven. Wat is uw mening hierover?
Dat vind ik een beetje een moeilijke vraag. Ik vind dat je ofwel muziek maakt met overtuiging en passie en dat kan op eender welke manier, ofwel maak je best geen muziek. Als het ons lukt om een publiek in te nemen en te hypnotiseren met onze muziek is dat een groot compliment.

Ik borduur daar even op voort. De waanzin van dat debuut is overeind gebleven, en toch is het een heel andere plaat volgens ik heb gelezen. Hoe bedoel je? We horen het niet, of merken het niet echt op. Wat ontgaat ons?
Ik denk dat de vorige net iets meer testosteron heeft. Deze plaat zoekt op een iets minder voor de hand liggende manier kracht op. De vorige was meer op riffs gebaseerd en een compilatie, een soort bloemlezing van al wat Hypo al had gemaakt en niet had opgenomen. Deze is meer text-driven, meer een mood board, naar mijn mening meer één geheel.

Iets anders. In tijden van Corona valt ook bij jullie wellicht veel in het water wat concerten betreft? Hoe vangt de band deze uiterst moeilijke periode op?
Alles is zeer onzeker momenteel. Wat gaat nog doorgaan en wat zal er verplaatst worden? Op dit moment hoor ik zelfs dat heel de zomer zal afgelast worden. Hoe vang je dat als band op? Geen idee, we hebben nog nooit eerder in zo’n situatie gezeten. Ik hoop dat mensen ons een beetje willen steunen door naar onze webshop te gaan, dat is de enige vorm van inkomen die we op dit moment nog hebben. (Meer informatie: https://www.raarshop.com/product-category/hypochristmutreefuzz/ )

Als alles doorgaat, wat zijn - naast de release op 11 april dacht ik? - de verdere toerplannen? Ook in het buitenland? 
Ik kan hier dus weinig zinnigs op antwoorden spijtig genoeg.

Festivals? 
En hier dus ook weinig zekerheden.

Begrijpelijk in deze rare tijden. Laten we naar de toekomst kijken. Hoe moet het na deze plaat nu verder, is er al inspiratie voor nieuwe muziek. Het antwoord zal wellicht zijn ''we zijn potverdorie pas bezig met onze nieuwe te promoten'' maar goed.
Ik heb een idee voor de volgende plaat, dat idee heb ik al langer en wil ik nu eindelijk eens uitvoeren. Die corona tijden geven wel al wat tijd om al te beginnen aan dat volgende album.

Met deze muziek Sportpaleizen uitverkopen is uiteraard niet zo simpel, ik veronderstel dat dit ook niet jullie ambitie is. En eigenlijk hebben jullie toch al fijn een stempel gedrukt op de noise rock , free jazz en nog veel meer, niet? Was is jullie ambitie eigenlijk precies?
Ik heb veel respect voor bands die muziek maken voor Sportpaleizen, dat is een metier op zich, maar inderdaad is onze muziek meer iets voor in kleinere clubs enz. Elke muziek heeft zijn podia waar het kan staan en zijn fans. Het zou leuk zijn moesten wij die plekken en mensen op Europees niveau weten te vinden. Ik heb niet echt de ambitie om in Amerika te geraken en eerlijk na die Brexit toestanden heb ik evenmin animo om in de toekomst moeite te steken een visum aan te vragen om naar de UK te gaan. Europa is boeiend en bloeiend.

Is er, daarop voortbordurend, ook een soort einddoel dat je voor ogen hebt (buiten werelddominantie)?
Er eens een niet-terug-investerend-centje aan overhouden zou wel mooi zijn.

Voor meer informatie over de band bezoek gerust de website: https://www.hypochristmutreefuzz.com/

Hyprochristmutreefuzz bracht in 2015 een debuut-EP uit , die een mijlpaal bleek te zijn binnen de Gentse noiserock. In 2017 deed de band dat kunstje over met het knetterende full album 'Hypopotomonstrosesquippedaliophobia'. Daarop deed de band zijn ondertussen stevige reputatie alle eer aan. Om het beter te doen , moest de band diep in zijn eigen ziel tasten en het resultaat mag er zijn. Met 'Hypnos' wordt diezelfde grens verder afgetast en verlegd.
Ook 'Hypnos' is een conceptplaat die te maken heeft met ouder worden en hoe je met een zekere weemoed achteromkijkt. Een les die we altijd heb geleerd: 'gooi het kind in jou nooit volledig weg'. Dat wordt op deze schijf dan ook uitgebreid tentoongespreid. De kinderlijke onschuld komt voortdurend bovendrijven, heel subtiel, en is zeker en vast aanwezig.  Deze band bestaat uit topmuzikanten die goed weten waar ze mee bezig zijn. Ondanks de chaos die ze bewust creëren , hoor je riffs en klanken die doen denken aan de kunstwerken die Frank Zappa afleverde, soms op een speelse , zeer doordachte wijze.
Wie oppervlakkig luistert , hoort wellicht enkel een muur van lawaai die op je afkomt. Maar zij die deze ballon durven doorprikken ontdekken een Picasso-meesterwerk, waar kronkels en gebogen lijnen logisch met elkaar worden verbonden. Luister naar songs als “Ding Dong” en “Ode To The Night” en hoor duidelijk vervormde mokerslagen die als een staaf dynamiet in je gezicht tot ontploffing wordt gebracht. Telkens gevolgd door een - we wikken onze woorden - rustpunt in de vorm van een korte 'interlude'. Lekker botsende klanken, waarbij geluidsmuren voortdurend worden doorbroken, en ze verpulveren niet alleen je hersenpan en trommelvliezen. Eens gevangen in de maalstroom van chaos , die op je afkomt als een coronavirus, is een terugweg onmogelijk.
Hyprochristmutreefuzz deelt dan ook geen normale mokerslagen uit, je dient echt mee te zijn met het verhaal. Daarom raden we aan deze plaat in zijn geheel te bekijken en te beluisteren, want elke song sluit perfect aan op de andere. De interlude kondigt dan ook duidelijk een volgend hoofdstuk aan zoals dat bij “Use To Be” het geval is. Een korte en bondige song gevolgd door de volgende interlude die weer een nieuw hoofdstuk aanduidt. En zo blijft de band gewoon doorgaan met op die bijzonder doordachte en hypnotiserende wijze je bij de les te houden, maar ook telkens je op het verkeerde been te zetten. Dat is dus ook het geval bij de daaropvolgende songs “Terrified”, “Could It Be Worse” en andere “Nightcap”. De chaos eindigt pas als op het einde van deze plaat je tot waanzin bent gedreven op “Vampires”, waarna een outro je die definitieve doodsteek toedient.

Toen we in 2016 Hyprochristmutreefuzz live aan het werk zagen op de Vredefeesten in Sint-Niklaas schreven we daarover: ''Deze Gentse band weet dus als geen ander je geest, hart en ziel in te palmen op een bijzonder integrerende en hypnotiserende wijze''. Anno 2020 gaat de band met een veel te moeilijke naam, nog steeds op hetzelfde elan door. Met ‘Hypnos’ verlegt de band dus nog altijd een grens binnen de noiserock, waar geen grenzen zijn, dit allemaal op een vernuftige wijze zoals enkel een grootmeester als Frank Zappa, wiens geest voortdurend komt bovendrijven op deze plaat, dat ooit kon doen. Frank Zappa op speed wel te verstaan, snel, kort , bondig en bijzonder oorverdovend, zo klinkt deze plaat eveneens over de hele lijn. Dat we naderhand verweesd achterbleven in de hoek van de kamer, na dit chaotisch verhaal over ouder worden, hoeven we jullie niet te vertellen.
Hyprochristmutreefuzz is nog steeds een band die waanzin tot een ware kunstvorm verheft, zoveel is duidelijk.