I’m From Barcelona, wie kent hun grote hit uit 2007 niet? “We’re From Barcelona” domineerde acht jaar terug de hitlijsten. Maar hoe is het nu met deze band waarvan niets meer werd vernomen na deze monsterhit? Wel, vier albums later bestaat de band nu uit 19 personen en zijn hun concerten nog steeds een feest. Hun tour bracht de band niet naar Barcelona of België, maar wel naar Tourcoing waar ze hun tour afsloten.

Opkomen deed de band toepasselijk met het operanummer “Barcelona” van Freddie Mercury. Waarna de grote bende het podium besteeg en er maar mensen bij bleven komen tot ze uiteindelijk met 14 waren. Hun recentste single “Violins” die ook het meeste energie geeft, was de perfecte set opener. Iedereen springt en danst meteen waarna de toon gezet is voor een leuk feestje. Het valt meteen op dat de volledige 14 man er heel veel zin in hebben. De saxofonist en klarinetspeler zijn de vreemde eenden in de bijt. Ze zingen en spelen een instrument. Wanneer hun instrumenten er bijkomen , warmt de zaal zich nog meer op. 
Dansen, dat is de leidraad gedurende het volledige concert. Natuurlijk is het altijd makkelijker om een dansje in te zetten als het wordt getoond. Vooral de drie achtergrondzangers en de enige zangeres in het gezelschap doen dit vol enthousiasme. Bepaalde pasjes worden zelfs zeer synchroon ingezet, maar meestal is het zo dat ze gewoon wat bewegen met hun lichaam. Maar wanneer de volledige band enthousiast met hans hun lichaam beweegt , kan het publiek niet meer stil blijven.
Het voordeel aan de set is dat de openingsnummers iedereen meteen meenemen en erbij betrekken. Daardoor blijft het publiek, zelfs tijdens wat rustigere nummers, zeer enthousiast en uitbundig dansen.
In het midden van de set besluit de zanger om eens wat bier te gaan proeven. Maar niet backstage, zoals je zou verwachten. De zanger kruipt door het publiek naar de toog waar hij een biertje bestelt en natuurlijk een akoestisch nummer speelt. Daarna wordt “Treehouse” ingezet. Het publiek wordt alleen maar wilder. De gepaste gebaren die bij het nummer horen worden dan ook al vanaf het begin nagedaan door iedereen. Het vervolg op het podium is de apotheose waarna er geen persoon in het publiek is die deze, kinderlijke, gebaren nadoet.
Maar dat is nog niet alles, de echte grote apotheose moet nog volgen en wel wanneer de band aankondigt dat ze die dag tien jaar bestaan. Het feest wordt ingezet met tientallen ballonnen! Net wanneer je dacht alles gezien te hebben wordt ook het confetti kanon in gang gezet. Het is een slimme zet van de band, hierdoor leiden ze het publiek wat af tijdens wat mindere nummers in de set.
Het einde van de set volgt al snel, hoewel, het publiek blijft enthousiast schreeuwen en de band komt terug voor maar liefst vier nummers. Nog meer ballonnen en confetti passeren de revue. Natuurlijk kan hun grootste hit niet ontbreken en volgt bijna op het einde “We’re From Barcelona”.
Het publiek kan niet meer om met hun geluk en de confetti wordt gerecycleerd en vliegt opnieuw in het rond. Maar het publiek krijgt maar niet genoeg van de band en ze blijven schreeuwen tot plots nog een tweede bisronde eraan komt. Mede doordat dit het einde was van hun tour is dit allemaal mogelijk.

Na bijna twee uur lang gespeeld te hebben stopt de band ermee. De veertien personen bedanken ons nog allemaal eens persoonlijk waarna we met een gelukzalig gevoel de zaal kunnen verlaten.

Organisatie: Grand Mix , Tourcoing

De Scandinavische band, uit Zweden I’m From Barcelona, besloot het Radar festival te Tourcoing; door hun feestmuziek deden ze de naam van het festival alle eer aan. Ze zorgden voor een Flaming Lips sfeertje door de talrijke ballonnen, confetti en snippers; “We’re From Barcelona” werd een instant (one hit?) klassieker, wat een heuse succesvolle tournee op de been bracht.  Net als bij The Polyphonic Spree was er sprake van een band van 14 man op het podium, die speelden, dansten en zongen, de ene wat meer geflipt dan de andere…Een zondagsmis kon niet beter worden geanimeerd. Na de Pavarotti/Freddie Mercury’s bombastische “Barcelona” opener, vatte het feestgedruis aan: de groepsleden sprongen als gekken in het rond en er was meteen een dansende massa op “Treehouse”. De zanger dook meteen het publiek in. Het was ons duidelijk: het geflipt allegaartje I’m From Barcelona trakteerde ons op een klein uurtje party time. De nummers logen er niet om: “Rec & Play”, een praktisch onherkenbare “Like a prayer” van Madonna, “Chicken pox” en “We’re From Barcelona”. Een hoogstaand tempo van feestvieren die snel voorbij was. “Jenny” en “Barcelona loves you” wakkerde in de bis een polonaise aan, waarbij iedereen op het podium werd uitgenodigd om te jumpen op een hard/breakcore remix van hun hit.

I’m From Barcelona is een prettig gestoord collectief die het publiek in goede stemming bracht en een fijn weekendje inzette…en ze waren geslaagd in hun opdracht!

Organisatie: Grand Mix, Tourcoing (in het kader van het Radar Festival)