‘A little bit of feel good’, dat is waar de Jamie Lidell fans op zondag 17 maart op hebben gewacht. De zanger hield een express stop in het hartje van de Belgische hoofdstad voor een concert dat in een oogwenk uitverkocht was. Enkel alleen met zijn instrumenten stelde Lidell zijn nieuwe, vijfde album voor : een toegankelijke en funky plaat met dezelfde naam als de zanger, die echter niet zo veel voorstelt in vergelijking met de muzikale stukken van « Muddlin Gear » of met de Soul van « Jim ».
21 uur. De man neemt plaats op een vrij sober podium, met een reusachtig scherm achteraan en zijn giganteske mengpaneel vooraan. Hij legt vervolgens uit dat het zijn bedoeling is om terug naar de oorsprong te gaan, of liever, naar zijn bronnen. Geen backing band, zoals bij één van zijn vorige tournees. Mister Lidell wil alles alleen doen. Toeval of niet, de man gehuld in een regenjas en zwarte tenue vangt het optreden aan met “I’m selfish”. Een titel die perfect de eerste helft van het concert beschrijft.
Vol inwendig genot brengt Lidell enkele nummers van zijn gelijknamige album, terwijl de sfeer onder de aanwezigen een beetje stroef blijft. « You Naked », « You Know My Name », « What A Shame », « Don’t You love Me ». Stuk voor stuk nummers waar de fans van Chromeo op zouden springen van geluk, maar de fans van Lidell blijven er een beetje perplex bij. En wanneer Jamie Lidell zich naar zijn micro begeeft, die vlak voor zijn mengpaneel staat, maakt hij enkele nogal onhandige danspasjes…
Slechts na drie kwartier neemt de Engelsman opnieuw plaats achter zijn reusachtige muziek console en is het eindelijk de beurt aan het serieuze gedeelte. Vanavond geen sprake van “Jim” of van klassiekers als “Another Day” en “Little Bit Of Feel Good”. In plaats daarvan brengt Lidell wat energie in de keet door songs een echte groove te geven, en enkele herwerkte elektro versies van een paar van zijn oudere nummers te spelen, om tot slot met een allesomvattende “Big Love” af te sluiten.
Kortom, een concert die van verschillende walletjes houdt , van een jongeman die zijn publiek indertijd veel meer en beter gewoon maakte. Een beetje zoals « Jamie Lidell », een vrij stevig album, maar waar we - zoals ook bij zijn voorganger « Compass » - meer van hadden verwacht.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/jamie-lidell-17-03-2013/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/ludwig-persik-17-03-2013/
Redouane Sbai – vertaling Marilien Bultinck
Organisatie: Live Nation ism Ancienne Belgique, Brussel
Als een boekhouder in saai maatpak, snel snel wel hemd uit de broek getrokken, stapte Jamie Lidell achter een zootje ongeregeld het podium van de Hallen in Schaarbeek op. ‘Street material’, bestempelde hij zijn muzikale begeleiders tot tweemaal toe. Een straat waar soul, elektronica riffs, dirty grooves en experimenten op elkaar inrijden. Een straat zonder verkeerslichten of regulerende wetten, waar de chaos zichzelf ordent: welcome to Jamie Lidell Street !
Genialiteit laat zich niet kooien en dat losse vijsje probeerde Lidell in zijn jongste album ‘Jim’ al wat vaster aan te schroeven. Na zijn vroegere stem- en elektronica-exploraties stak hij al in zijn tweede plaat ‘Multiply’ een boeiende lijn, maar Jim – Jamie has grown up – ging nog een stapje verder.
In Schaarbeek was hij niet om zijn laatste album te promoten, want dat had hij in mei even verderop in de Botanique al met succes gedaan. Hij kwam zich gewoon wat amuseren, griste uit beide albums een paar lekkere soulnummers en vouwde de gig mooi in twee door halverwege zijn ‘material’ even de ‘street’ uit te sturen en in een solo zijn improviserende roots weer op te zoeken. Zichzelf samplend bouwde Mister Onvoorspelbaarheid Zelve een undergroundfeestje uit waarin het heel gevarieerde publiek met graagte mee bewoog.
Voor de rest was het shaken, bijwijlen ook gewoon toehoren hoe Lidell van groovy soul funk pretentieloos overstapte naar ballads als “Games for fools” of “Rope of sand”, een mooi duet trouwens met zijn keyboardman die meermaals een gedegen tegen- en medestander was van zijn frontman.
Maar hét steekspel dat voortdurend terug kwam en bepalend was voor de sfeer van de explorerende persoonlijkheid van Lidell voerde hij met de vocoder van de kamerjasman-met-sportschoenen, onder andere in “Wait for me”. Fijn, hilarisch bij momenten, perfect aansluitend bij wie Lidell is en vooral was.
Lidell draaide Stevie Wondergewijs ook gestadig de temperatuur op, kende een eerste ritmeversnelling met “A little bit more” en toen hij de zomervogeltjes liet fluiten, liet hij met “Another Day” volop de zon in de Hallen binnen. “Multiply” moest dan nog komen als bisnummer.
De Britse chaoot naaide de nummers ook vlot aaneen en gaf daarbij zelfs nadrukkelijk een suggestie om het communautair Belgisch conflict oplossen door speelsgewijs zijn dankuwel en merci bien te vermengen tot dankusi en merciwel. Waarna hij de zaal introk om zijn albums te signeren. Dankusi very much, Jamie.
Play list: “Where ‘d you go”, “Figured me out”, “Rope of sand”, “What’s the use”, “Feel good”, “Little bit more”, “Games for fools”, “Green light”, “Another day”, “Wait for me”, “Multiply”, “Music will not last”.
Organisatie: Live Nation
Drie jaar na 'Multiply' heeft de Brit Jamie Lidell met 'Jim' een opvolger klaar! Het is een erg frisse en toegankelijke plaat geworden die het ongetwijfeld goed zal doen op de radio deze zomer. De huidige single “Little Bit Of Feel Good” is daar een eerste warme aanzet toe. De soulstem van Lidell komt heel erg goed uit de verf en maakt deze plaat tot een bijzonder optimistisch pareltje. De individuele geluidskunstenaar is er in geslaagd om van een retrogeluid iets futuristisch te maken.
Live laat Lidell zich begeleiden door een live-band en ook op de plaat is er merkbaar minder ruimte voor individuele improvisatie en experiment. De sporen van een minder toegankelijke voorgeschiedenis (Lidell vormde vroeger met Christian Vogel Super_Collider) zijn in het niets verdwenen. Ook de dansbare elektronica vanop 'Multiply' is wat naar de achtergrond verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor nog meer soul en… vette funk.
Feit is wel dat Lidell met deze plaat ongetwijfeld een nog ruimer publiek zal aanspreken (wie geeft hem ongelijk?).
'Jim' zal echter nooit onze favoriete Lidell-plaat worden want daarvoor heeft 'Multiply' net iets teveel indruk gemaakt. Jamie is Jim geworden, maar daarmee zijn ook de speelse improvisaties en het experimentele kattenkwaad wat naar de achtergrond verdrongen. Gelukkig komen de fans ook op dat gebied nog aan hun trekken bij het aanschouwen van een zoveelste onmisbaar eigenzinnige en telkens weer unieke liveshow (zoals onlangs nog in Maison Folie de Moulins te Lille en afgelopen week op Les Nuits Botanique).
Bericht aan de heren organisatoren: als Lidell deze zomer niet meer in België te zien is, is er slecht geprogrammeerd! Wie niet tot dan kan wachten kan zich troosten met het ijzersterke 'Multiply Additions' en uiteraard ook - begrijp ons niet verkeerd - een fantastische opvolger van 'Multiply': 'Jim'.
Jamie Lidell, an Englishman in Berlin, brak in 2005 door met zijn - op het prestigieuze Warp Records label (Maximo Park, Aphex Twin, Battles,…) uitgebrachte - 2e plaat 'Multiply'. Lidell sprak met zijn eerste worp 'Muddlin Gear' slechts een heel specifiek publiek aan. Op 'Multiply' echter werd de meer toegankelijke en dansbare elektronica met Lidell's fantastische soulstem een bijzonder gesmaakte cocktail. De plaat met een ganse rits hoogtepunten was voor ondergetekende de ontdekking van het jaar 2005 en de soundtrack voor diezelfde zomer. De concerten die we zagen op Pukkelpop, Feest in het Park en in de MOD te Hasselt toonden de onbegrensde muzikale genialiteit van Jamie Lidell. Elke show was telkens weer uniek door de eindeloze variaties en improvisaties die Lidell - ondersteund door de visuals van Pablo Fiasco - ten berde bracht. Jamie Lidell bewerkt en samplet zijn eigen stem al beatboxend op een kluwen van elektronische apparatuur. Dit alles gecombineerd met zijn sterke soulstem en dito podiumpresentatie zorgt voor onweerstaanbare souljams.
Jamie Lidell was te gast in Maison Folie Moulin te Lille voor de voorstelling van 'Jim', de opvolger van 'Multiply'. Anders dan wat we al zagen van de individuele geluidskunstenaar was de opstelling van een heuse liveband: toetsenist (met een huizenhoog afrokapsel), gitarist, drums, dubbele saxofoon (die tegelijkertijd werden bespeeld) en frontman Lidell. Meteen was voelbaar dat de ingezette weg van 'Multiply' werd voortgezet nl. funky soul! De band opende fel met “Another Day”, “Out of My System” en “Figured Me Out”. Het gaf ons een ambivalent gevoel: is dit een terugkeer naar de Motown? Is dit nu retrosoul? Of is het gewoonweg hedendaags onverkend gebied dat zich situeert tussen dansbare elektronica, funk en pure soul? Feit is dat Lidell zijn eigen weg gaat en wij dat enorm waarderen! Meteen na onze vraagstelling draaide Lidell de sfeer en de toon ongelimiteerd om door een goedgeplaatste elektronicastoot uit te delen met daarin een donkere “A Little Bit More” en “When I Come Back Around”. Twee door opzwepende beats doordrenkte nummers van 'Multiply' waarbij het opviel dat de liveband - weliswaar goed weggemoffeld - werkloos toekeek en dan maar het publiek indook. Meteen na het aanstekelijke “Where D You Go” en het ritmeversnellende “All I Wanna Do” volgde de huidige single “Little Bit of Feel Good” en - met een hoog discogehalte – “Hurricane”. Jamie Lidell is echter ook de man van de zoete ballads zoals “Green Light”. Als bis kreeg het publiek waar het op zat te wachten: een snel gespeelde versie van “Multiply” en een gesmaakte “What Is It This Time?”.
Jamie Lidell maakt live, telkens weer anders, een verpletterende indruk! Wie zich de platen van Lidell aanschaft is een heel eind op weg om onmisbare hiaten in zijn collectie aan te vullen maar kent de echte Lidell niet zonder de man ooit live aan het werk te hebben gezien. U weet echter wat u te doen staat: op 7 mei is Jamie Lidell te gast op Les Nuits Botanique.
DB Clifford, die de support verzorgde van Jamie Lidell, was een aangename verrassing. Deze Canadees met bijzonder fijne stem bracht poppy jazz die om de één of andere reden deed hunkeren naar meer. Nieuwe plaat van deze aimabele jongeman: ‘Recycable’.
Organisatie: Maison Folie de Moulins, Lille ism Agauchedelalune, Lille ikv Les Paradis Artificiels
Nederlands 
Français 
