John Coffey en Cocaine Piss – Hard Stuff!
John Coffey
Kreun
Kortrijk
2016-02-13
Johan Meurisse

Bij onze Noorderburen kan er ook duchtig met gitaarrock’n’roll worden omgesprongen … De jongens van John Coffey (verwijzing naar de imposante figuur uit ‘The green mile’) zorgen voor een lekker vettig , ruig , zompig geluid in de beste punk/hardcore, met intense schreeuwpartijen en ingetogen zanglijnen ; in z’n totaliteit refereren ze aan die andere Nederlandse band The spirit that guides us , die we een kleine vijftien jaar terug, omarmden. En natuurlijk zit er daar ergens wat Slash, The Hives , Refused , At the drive-in en Channel Zero in verweven.

Het kwintet klinkt energiek , gedreven , zonder de melodie uit het oog te verliezen . Een rollarcoaster van prachtige stuwende, krakende en piepende solo’s horen we in hun hitsige sound .Het recente ‘The great news’ kwam hier op het voorplan met extraverte nummers als “Broke neck”, “Son”, “Relief” en “J.T. Davis”, overmand door een spervuur meerstemmige zangpartijen en screamo’s. Een rock’n’roll feestje dus, een ideaal avondje uit , om de spanningen letterlijk van zich af te schudden en van zich af te springen , waarbij het publiek geniet vóór en de vijf op het podium .
Ze zijn al toe aan de derde plaat en krijgen in ons landje nu de verdiende airplay . Hun tour in de clubs is succesvol en wordt sterk ontvangen . John Coffey swingt … en de Kreun , met U, kon het mee onderschrijven …

Ook de support act was me er eentje … Cocaine Piss zagen we onlangs in de Pop-O-rama reeks en , waauw wat waren we daar van onder de indruk . Hardcore/noise in nog geen drie minuten songs, een waanzinnige gekte , rauw, scherp en ontregeld. Een female , in de  voetsporen van Eva Spence van Rolo Tomassi , die we niet graag ’s nachts tegen het lijf lopen, maar ons overdondert met haar krijsende, schreeuwende en gillende screams. Ze was , lag , rolde op en naast het podium, en keek haar publiek aan met een allesvernietigende, indringende blik . Wat een turbulentie in dit kwartier! Een hels kabaal , een ‘je m’en fou’, maar eentje die slaat, straight in our face … Wat een  pletwals… Tja , niet voor niks hebben zijn aangeklopt bij Shellac’s Steve Albini!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/john-coffey-13-02-2016/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/cocaine-piss-13-02-2016/

Organisatie: Kreun, Kortrijk

Nog enkele nachtjes slapen en punk- en hardcorefans uit alle hoeken van de wereld zakken opnieuw af naar Meerhout voor het jaarlijkse Groezrockfestival.  Ook Musiczine zakt met een ruime vertegenwoordiging af naar dit fijn feestje en zal op zaterdag ondermeer te vinden zijn aan de Etnies-stage voor het optreden van het Nederlandse John Coffey.
De band zal hier in Vlaanderen nog niet al te veel belletjes doen rinkelen maar neem van ons aan dat daar zeker verandering in komt.  ‘Bright Companions’ is na debuutschijf ‘VANITY’ hun tweede fullalbum en kwam eigelijk al in 2012 uit.  Toch vonden wij het meer dan de moeite om het plaatje alsnog te recenseren...
‘Bright Companions’ is  namelijk een zeer moderne, eigentijdse rockplaat waarin de band uit Utrecht verschillende genres versmelt tot een uniek geheel.  Rock, punkrock, rock-n-roll, hardcore, speedrock...  John Coffey mixt al deze  invloeden naadloos door mekaar en doet dat op een stevige maar vrij toegankelijke manier. Akkoord, het geluid van het vijftal zal deels door de bijwijlen stevige screams  van David Achter De Molen niet meteen door onze nationale radiozenders worden opgepikt maar toch hebben de meeste nummers de nodige klasse om  heel wat rockzieltjes te winnen.
De plaat kent 11 prima songs waarbij vooral “Bright Companions”, “Whispers” (wat een fantastisch refrein!!) en “Oh, Oh, Calamity” onze absolute  favorieten zijn.
Nog dit: deze plaat werd geproduceerd door Pelle Gunnerfelt die voorheen werkte met The Hives en Refused.  De muziek van John Coffey refereert sterk naar deze twee bands maar er zijn ook raakvlaken met groepen als Foo Fighters, Queens Of The Stone Age of The Ghost Of A Thousand.  Snel checken dus deze band en ... tot op Groezrock!