Karate - Een wedergeboorte vol haperingen en hoogtepunten

Na een stilte van bijna twee decennia maakt het legendarische Karate opnieuw de podia onveilig. De Trix in Antwerpen was getuige van hun langverwachte terugkeer, en hoewel het begin aarzelend was door een technisch probleem, ontvouwde de avond zich als een intense en memorabele ervaring. Een perfecte combinatie van nostalgie, nieuwe energie en—zoals het een echte liveshow betaamt—een beetje chaos.

Na enkele klassiekers als “Gasoline” en “Small Fires”  slaat het noodlot opnieuw toe en krijgen de heren plots te maken met een kapotte versterker, wat meteen een domper op de sfeer zet. “Sorry folks, the amp broke down. I rented it. Mine would not do that!” grapt zanger Geoff Farina, met zijn kenmerkende zelfrelativering. Gelukkig komt het voorprogramma Delwood te hulp, en na tien minuten gezoek en gepruts geraakt de trein weer op de rails. Vanaf dat moment is het puur genieten. Classic na evergreen wordt enthousiast onthaald door een interactief en zichtbaar dankbaar publiek. Karate strooit gul met parels uit hun indrukwekkende discografie, waaronder “If You Can Hold Your Breath”, “Water” en “There Are Ghosts”. Het drietal brengt hun kenmerkende mix van indie, jazz en postrock met precisie en passie.
Geoff Farina, charismatisch en zichtbaar genietend van de connectie met het publiek, herinnert met een knipoog aan hun eerdere passages in Antwerpen. “We waren hier al eens, maar toen had ik nog haar,” grolt hij, verwijzend naar de lange pauze sinds hun split in 2005. Maar Karate is niet enkel een band die teert op nostalgie. Ze experimenteren ook met nieuw materiaal en spelen enkele nummers van hun recente album ‘Make It Fit’. Het publiek is nieuwsgierig, en het vijftal “Around the Dial”, “Defendants”, “Liminal”, “Rattle the Pipes” en “Fall to Grace” wordt gesmaakt.
Het laatste deel van de set bouwt op naar een indrukwekkende climax. “Sever” wordt het absolute hoogtepunt van de avond. Geoff Farina voelt zich even Pete Townshend, maar zonder zijn gitaar kapot te slaan. Met een postrockriff die de zaal doet trillen, sluiten ze af op diezelfde energieke vibe. Ook bassist Jeff Goddard, onmiskenbaar met zijn muts, en drummer Gavin McCarthy schitteren op hun respectievelijke instrumenten. De dankbaarheid spat van de band af—en van het publiek. De sfeer in Trix is elektrisch, alsof iedereen beseft dat we getuige waren van iets unieks.
Met de toegift “This Day Next Year” eindigt de show triomfantelijk. Een wedergeboorte die bewijst dat Karate na al die jaren nog steeds relevant en opwindend klinkt.

Pics homepag @Trix

Organisatie: trix, Antwerpen

Karate - Backcatalogue van 25 jaar!
Karate en VENTILATEUR

Er zijn zo van die verborgen parels … Karate is er zo eentje. De band uit Boston rond Geoff Farina bracht een handvol platen uit tussen 96 en 2005 en was een paar keer te gast in de 4ad, Diksmuide. Na een kleine twintig jaar is het drietal terug bij elkaar en nog steeds zijn zij goed op elkaar ingespeeld met hun uniek luistermateriaal van broeierige , sfeervolle en zalvende emo-postrock. Een klein anderhalf uur werden we ondergedompeld in hun muzikale leefwereld , die vooral een publiek bereikte …, die hen 25 jaar terug alle lof toewees.

Karate - Een warm onthaal en een aangenaam weerzien na al die jaren . Wij herinneren ons vooral de set nog met Unwound uit 98 (in de oude 4ad aan het station btw!), twee bands uit de alternatieve scene , die net twee verschillende polen waren.
Het trio heeft een vijftiental nummers opgestoft en ingestudeerd om ze live te spelen . Een backcatalogue van hun zes langspeelplaten , waarvan wij er drie in ons bezit hebben om te koesteren, ‘Karate’ , ‘In place of real insights’ en ‘Some boots’.
Ze grossierden in hun oeuvre met een aantal nummers uit elke plaat . De aandacht gaat vooral uit naar het samenspel van gitaar , bas en drums , een stilistische aanpak die intens , dromerig, repetitief, meeslepend als strak, extravert van aard is, gedragen door die warme , hemelse zegzang en verteltrant van Farina.
“If you can hold your breath” en “Gasoline” van hun debuut zaten vooraan de set . Samen met “Bass sounds”, die de set opende , en “There are ghosts”, werden we meegesleept in die aangename sound, die ingetogenheid en dynamiek samenbracht, zacht zalvend , snedig , gedreven, maar nergens uit de bocht. Meer naar het eind hadden we Tthis + slow song” en “This day next year”, die eveneens dit patroon bewandelden.
In hun werk evolueerde hun sound meer richting jazzy postrock, met een 70s retropsychedelische en symfonische inslag . Op die manier werd het sfeervolle karakter en de gemoedelijkheid in een ‘dusyter’ concept benaderd en beklemtoond; we voelden en ervoeren meer ademruimte voor de drie instrumenten, o.m. met een “Diazepam” , “Small fires”, “First release”, “Original spies” , met een opbouwend hoekiger, directer “Water” als absolute apotheose. Die dwarrelende sound van referenties Slint, Tortoise is onmiskenbaar verbonden met Karate.

‘Music for the old guys’, prevelde Farina tussenin. Ze werden sterk onthaald. Ze excuseerden zich nog op het eind, in de bis , dat ze niet meer nummers hadden ingeoefend.  We koesteren alvast en hoesten met plezier die uiterst genietbare, subtiele en emotievol dwarse luistermuziek van Karate na al die jaren terug op . Misschien een aanzet om er terug tegen aan te gaan met nieuw werk …

Als support van Karate was er een ideale sfeerzetter door VENTILATEUR,  een trio uit het Brugse . Hun instrumentale sound zoekt net als Karate die verbinding van gitaar , bas en drums . De repeterende , opbouwende ritmes , de verrassende en onverwachtse wendingen , het maakt het geheel boeiend . Aangenaam luistervoer die veel aan de verbeelding overlaat . Postrock en jazz vinden elkaar hier met een Nordmann en Dans Dans in het vizier . Meeslepend dus , waar je moeiteloos in werd gezogen. Af en toe waren er wat op tape backgeluiden op z’n Godspeeds door sirenes , toeters en draaiende motoren als afwisseling, tja letterlijk, een ventilator.
VENTILATEUR stond in voor een prachtige wandeltocht van een druilerige , mistige avond in deze vriestemperatuur.

Organisatie: 4ad, Diksmuide