Het is jammer dat de zomer niet meteen voor de deur staat want het debuut van Los Vigilantes is namelijk de uitgelezen soundtrack om af te spelen tijdens het consumeren van een lekkere cocktail  bij broeierige temperaturen… Los Vigilantes is een kwintet van Puerto Rico , een eilandje dat op rockgebied tot voor kort enkel bekend was door  de band Davila 666. Met Los Vigilantes komt daar nu eindelijk wat verandering in want het vijftal  brengt een lekker portie garagerock met hier en daar wat moderne punkinvloeden. 
Veertien korte en snedige tracks horen we op dit debuut en het is duidelijk dat het geluid van de band duidelijk z’n wortels heeft in de jaren zestig met een opvallende rol voor de vele zogeheten doowop achtergrondkoortjes. 
Vier van de vijf muzikanten stonden trouwens in voor de vocalen die volledig in het Spaans zijn.  Wie een beetje Spaans kent, kan ongetwijfeld gemakkelijk meeblèren bij de meeste songs. Toptracks zijn  voor ons opener “Ven Vamos” dat een onweerstaanbaar refrein heeft en “Amanda” waar Los Vigilantes wel iets weg heeft van onze  Black Box Revelation. 
Een prima plaatje dus .

Puerto Rico, zo zocht ik op, is een klein eiland naast de Dominicaanse Republiek dat soms wel eens de 51ste staat wordt genoemd. Tot nu toe viel er muzikaal niet heel veel te rapen tenzij u natuurlijk houdt van Ray Baretto, Eddie Palmieri, José Feliciano of arggh... Gabriel Rios. Tot enkele jaren geleden deze blinde vlek op de rock-'n-rollkaart dan toch ingevuld werd door Davila 666, die een contract wisten te versieren bij het prestigieuze 'In The Red'. En nu is er ook nog Los Vigilantes dat tekende bij Slovenly Records en een gitarist in de rangen heeft die al eens durft meespelen met Davila 666.

Dinsdag kwamen ze hun plaat voorstellen in de Pit's en dat optreden werd één adrenalinestoot. Live kwamen de Puertoricanen een stuk snediger uit de hoek dan Davila 666, die het geijkte pad der garagerock al eens durven te verlaten. Los Vigilantes daarentegen zweren bij de sixties garagepunk en raasden zonder omzien door hun set.
Korte, explosieve songs, krachtig gezongen door maar liefst drie zangers en waarschijnlijk rap meebrulbaar mits enige kennis van het Spaans. Naast het onweerstaanbare geram van gitaar, bas en drums mocht een tweede gitarist haast achteloos zijn gitaar fijn de vrije loop laten. De nieuwe Black Lips zijn ze nog niet maar echt veraf leek het nu ook weer niet. Achteraf sleten ze hun LP's aan 10€ en hun CD's zelfs aan 5€, rijk zullen ze er niet van worden...

Vooraf miste ik de helft van het optreden van The Skeptics, een nieuw project van een jongen uit La Rochelle, Frankrijk die zijn sporen reeds verdiende bij Wild Zeros en Mean Things. Wat ik wel hoorde was vrij traditionele garagerock in de "Back to the grave"-traditie, Link Wray ook, gezongen door een stem die duidelijk jaren in een vochtige kelder gelogeerd had. Enkele versnellingen trager dan hetgeen nog komen moest maar lang niet slecht. Spijtig dat enkele technische problemen er op het einde de vaart helemaal uithaalden en het nog snakken werd naar de eindmeet.

Organisatie: Pit’s Kortrijk