LowMad - We laten ons niet vastpinnen op één genre. Niet teveel over nadenken en gewoon doen wat we graag doen, vanuit ons buikgevoel!
De formatie LowMad (*****) is een vrij nieuwe band binnen de scene, toch zijn de verschillende bandleden geen groentjes meer. Tom Fruytier, (gitaar en zang ) en Christof Bessems, (gitaar), die eerder in de punkband Sinners speelden, ontmoetten Kenneth De Schepper - (bas), die toen deel uitmaakte van de bluesy stonerband The Gang Bank op een concert in de Magasin 4 ergens rond 2018. Drummer Philip Couliez , die binnen de metal scene heel wat ervaring had, maakte het plaatje compleet.
In 2020 bracht LowMad , midden coronatijd, hun debuut uit. Dat is ons niet ontgaan. Nu, vijf jaar later, is er een gloednieuwe plaat 'Lost' , een erg gevarieerde, diverse plaat vol energiebommetjes.
Ze zijn moeilijk in een hokje te duwen. Het tekent hun verdienste. Ook even verdienstelijk was wizard Jonas Nyaarr die achter de knoppen zat om dit album te producen. De speelsheid en hun gretigheid was hun sterkte.
Naar aanleiding van die release hadden we een fijne babbel met Kenneth, Philip en Christof vóór hun optreden in Maboel (Zottegem) .
Uiteraard polsten we ook naar de ambities en de toekomstplannen en ambities.
Ons laatste interview dateert al van 2020, midden coronatijd. Lees gerust
Hoe is het ondertussen met jullie?
We hebben ondertussen niet stil gezeten, en heel hard gewerkt met de band. Vooral het voorbije jaar was heel intens, ondertussen een nieuw album opgenomen. en alles wat daarbij komt kijken. Het vergt veel energie, maar het geeft ons ook veel energie terug.
Het is niet zo dat zonder die corona wellicht andere deuren zouden zijn open gegaan? En die periode heeft er (in tegenstelling tot bij sommige bands) niet voor gezorgd dat jullie de handdoek in de ring gooiden?
We hebben tijdens corona gewoon kunnen blijven verder werken, binnen wat kon en mocht. Een leuke periode was het, door die beperktheden en regels, zeker en vast niet. Maar het is bij ons nooit opgekomen om de handdoek in de ring te gooien, integendeel zelfs. We bleven gemotiveerd, en zijn nu , na vijf jaar, zelfs nog meer gemotiveerd. Dat het andere deuren zou kunnen hebben geopend? Dat weten we dus niet.. iedereen lag stil tijdens die twee jaren Corona. We hebben wellicht geen grote stappen gezet, maar zijn dus wel blijven doorwerken waardoor we kleine stappen voorwaarts konden blijven zetten. Met nu dus die nieuwe plaat ‘Lost’ als kers op de taart. Bovendien , grote stappen zetten is niet altijd evident. Het is net door in die kleine stappen te werk te gaan, dat je als band kunt blijven groeien.
Ondertussen hebben jullie een nieuwe plaat uit die jullie vanavond voorstellen in Zottegem? Wat is (volgens jullie) het grote verschil tussen de nieuwe plaat en het debuut…
We zijn vooral onszelf gebleven, maar zijn wel meer naar elkaar toegegroeid. Nog meer een hechte vriendschapsband dan voorheen. Dat hoor je dus wel aan die nieuwe plaat, iedereen kijkt meer dan ooit dezelfde kant uit. Het is moeilijk om daar zelf op te antwoorden.. wellicht zal wie naar beide platen luistert daar beter een oordeel kunnen over vellen. Maar we hebben deze plaat samen kunnen opnemen, in de studio, zonder grenzen.
Positief is de ‘volwassener’ sound , en het voortdurend balanceren tussen de sterke energie en een ingetogen sfeer. Is dit een beetje jullie ingesteldheid?
We zijn zeker meer op elkaar ingespeeld, waardoor de sound nog beter is gevormd dan voorheen. Waardoor het wellicht volwassener klinkt. Wat dat ‘voortdurende geschipper betreft tussen ingetogen en overdosis aan energie’ misschien is dit wel ergens bewust maar dan ook weer niet. We houden wel van in hoogtes en laagtes werken, flatliners is niks voor ons ;-) , maar ik denk dus eerder dat dit door de individuen komt binnen de band,. Zoals eerder gezegd, iedereen zijn invloed is welkom en dan fixen we dat ook gewoon, Ergens is hoe zotter hoe beter misschien wel een leidraad, zoals het onderdeel ‘Mad’ in onze bandnaam wat aangeeft, Maar het echt bewust zo willen doen? Niet echt, we love a ‘natural flow’. =Alhoewel dit voor een buitenstaander misschien toch niet zo ‘natural ‘ zou kunnen overkomen, voor ons is dat dus wel het geval.
Je hoort op plaat een zekere ‘punk vibe’; met die energieke sound wens je prompt in de pit staan. Worden hier frustraties weggespeeld?
Zeker geen persoonlijke frustraties. Als je zoveel jaren in punk of metal hebt gezeten, een deel van ons zat in de eerste scene en een ander deel in de andere scene, is dat niet onlogisch dat die ‘vibe’ hier en daar wel eens naar boven komt. We kunnen ons verleden niet verloochenen, het is een onderdeel van onszelf.
Jullie muziek is moeilijk in een hokje te duwen; in deze tijden niet zo evident meer. Uniek zijn is natuurlijk niet mogelijk…
Het is niet onze bedoeling om uniek te zijn. Maar het is wel zo dat we ons niet in een hokje laten duwen. We zijn dus helemaal niet op zoek naar uniek zijn binnen de muziekwereld. Gewoon wat komt, dat komt wel. Maar we laten ons niet vastpinnen op één genre. Niet teveel over nadenken, en gewoon doen wat we graag doen, vanuit een buikgevoel.. is onze motto
Ik las in een interview dat jullie live ‘rauwe ongefilterde energie’ willen uitstralen. Geslaagd mag ik zeggen …
Waar die energie op plaat vandaan komt moet je aan Jonas vragen. Wij hebben de energie gegeven, maar we waren er ons van bewust dat dit niet altijd makkelijk is op dit op plaat te krijgen. Hij heeft de plaat geremixt en geproducet. Jonas Nyaar van ‘Go To Eleven’ zijn inbreng is dan ook een enorme meerwaarde om tot die ‘live vibe’- sound te kunnen komen.. door hem klinken we gewoon zoals we zijn en dat was voor ons belangrijk, Jonas is absoluut top in wat hij doet voor bands. Dat bewijst hij voor ons ook . Dat mag toch ook in de verf gezet worden! Wat live beleving betreft? Hangt van veel factoren af, één daarvan is de energie die je krijgt van je publiek. Als die enthousiast reageren, krijg je daar zelf ook een energie boost van waardoor je de lat nog wat hoger legt.
Jullie hebben al wat watertjes doorzwommen. Blijven doorgaan! Waar haal je de energie?
Onze vriendschap, dat samen kunnen spelen en muziek maken geeft ons nog het meeste energie. Die vriendschapsband is zelfs nog sterker geworden, en automatisch vullen en voelen we elkaar dan ook moeiteloos aan. Die speelsheid is zowel live als op plaat een belangrijke factor, die ons steeds meer energie blijft geven.
Hoe waren de eerste reacties op de nieuwe release en op de shows?
Niet alleen positieve reviews, ook komen mensen ons na de shows positief tegemoet. Dat doet deugd. We zijn dus heel tevreden over de reacties die we al hebben gekregen. En dat is niet enkel de verdienste van ons zelf, maar van alle mensen waarmee we ons laten omringen. Zoals Jonas, of de Tom zijn vriendin, Kim Pots die fotografie doet, Er was ook nog Alain Vergeylen die onze Artwork gedaan heeft en nog doet. En Ivan Heyninck. Hij ons ons clipje gemaakt. En zeker ook niet te vergeten de redelijk vaste delegatie die toch zeer veel naar onze shows komen. Je laten omringen door een zeer goede entourage is een sleutel tot succes. En deze plaat is dus zeker een succesverhaal, met dank aan iedereen rondom de band. Zonder hen kunnen we dit gewoonweg niet.
Jullie zijn heel actief op sociale media; hoe belangrijk is het voor jullie? Waarom nog fysiek platen uitbrengen?
Als je naambekend wil vergaren, is promotie langs sociale media heel belangrijk. en wat fysieke platen betreft, opteerden we voor een vinyl omdat dit toch nog wordt verkocht
Jullie muzikale projecten voorheen waren top, maar nooit een ‘groot succesverhaal’. Waar is het fout gelopen?
Kan LowMad een succes worden door de energie die jullie uitstralen?
Voor ons is dit moeilijk te zeggen of LowMad al dan niet een succes verhaal zal worden, voor ons persoonlijk is dit project echter wel al redelijk succesvol. We zijn er ons uiteraard ook van bewust dat onze muziek niet voor iedereen in de wieg gelegd is, you love it or you hate it, los daarvan het is voor jongere bands in deze tijden sowieso moeilijker geworden, de omstandigheden zijn niet altijd even goed zoals dat in onze jonge tijd het geval. Er zijn bijvoorbeeld ook minder plaatsen om te spelen en repeteren en zo.
Grote podia is geen ambitie , maar kan deze plaat een doorbraak zijn naar een ruimer publiek?
Dat we geen grote podia willen doen moet je beetje nuanceren, ik denk dat iedere band dat wil doen. het is gewoonweg niet onze topprioriteit.. En uiteraard willen we een zo ruim mogelijk publiek aanspreken, maar forceren hierin niets en zien wel wat er op ons afkomt. Trouwens Als je vertrekt vanuit een ambitie om veel geld te verdienen , en snel? Dan is het bij voorbaat een verloren zaak. Langzaam groeien en zien wel waar we uitkomen.. is de boodschap
Over de ‘ambities’ en ‘doelen’ hadden we het al bij ons vorig interview. “Ne vette cd opnemen en op leuke podia staan. Maar vooral ook veel fun maken en andere bands leren kennen”, zeiden jullie. Is dit doel intussen bereikt … of zijn er ondertussen nieuwe?
Een festival als Crammerock – als Waaslanders – of eens op een festival als Desertfest kunnen staan. Maar op zich is het doel dus nog steeds hetzelfde, nog veel mooie albums opnemen, en op mooie podia kunnen spelen. En dat nog veel jaren kunnen blijven doen.
Jullie zijn al wat jaren bezig … Wat is jullie grote advies naar jonge talentvolle beginners?
Vooral jezelf blijven, vaak tegen beter weten in. Is het beste advies dat we kunnen geven. Zo houdt je het ook het langste vol. En ook geduld hebben, heel veel geduld hebben en dan komt er wel eens iets op je af… en ook zeer belangrijk, het spelplezier moet altijd overeind blijven, anders heeft het ook geen zin.
Hoe lang hoop je dit vol te houden, want LowMad vergt wel heel veel energie toch?
Fysiek staat er op muziek maken geen eindpunt, kijk naar The Rolling Stones die treden ook nog steeds op. Als je geen plezier meer vind in wat je doet? Dan houdt het ergens op, maar daar zitten we totaal nog niet, integendeel zelfs. Er is natuurlijk een overaanbod aan bands, de vijver zit vol. Het is een kwestie van daarin staande te houden, maar we hebben wel het gevoel toch altijd een soort underdog te zullen zijn.
Waar zien jullie LowMad binnen het overaanbod? Wat maakt jullie uniek?
Ik Denk dat dit vooral persoonlijk is, of degene die het evenement organiseert open genoeg is en misschien ook wel de ballen heeft ons te vragen of te laten optreden, zoals hiervoor gezegd we zijn zo van ‘take it or leave it “THIS IS LOWMAD” We merken bijvoorbeeld wel dat het moeilijk is om op een echt metal festival op te treden Omdat we soms niet echt Metal genoeg zijn, en aan de andere kant zijn we ook niet echt een 100% punk of stoner band, dus we snappen dit wel, misschien zijn we eerder iets te avontuurlijk. Festivals die daarvan houden mogen ons steeds boeken.
Het moeilijk in een hokje onderbrengen maakt het soms niet makkelijk naar promotors toe?
We proberen daar wel rekening mee te houden, vooral tijdens live optredens op festivals kijken we op welk festival we spelen. En passen onze set aan , en kijken wat we kunnen doen om het plaatje te laten kloppen. We proberen dus altijd een verschillende setlist te brengen. We passen ons daar ‘live dus wel een beetje aan. Maar we willen ons gewoonweg niet in één hokje laten duwen, omdat we nu eenmaal barsten van diversiteiten.
Wat zijn de verdere plannen?
Zeker nog lang voort doen, nog enkele vette albums opnemen, en tussen mooie line ups staan is ook altijd wijs, maar dit heb je als band ook niet altijd in eigen handen.
Bedank voor dit fijne gesprek … Tot een volgende concert /festival
Merci Erik!!! We love you!!! Greetz LowMad
LowMad – Wat een spelplezier van deze gasten
De formatie LowMad (*****) is een vrij nieuwe band binnen de scene, toch zijn de verschillende bandleden geen groentjes meer. Tom Fruytier, (gitaar en zang ) en Christof Bessems, (gitaar), die eerder in de punkband Sinners speelden, ontmoetten Kenneth De Schepper - (bas), die toen deel uitmaakte van de bluesy stonerband The Gang Bank op een concert in de Magasin 4 ergens rond 2018. Drummer Philip Couliez , die binnen de metal scene heel wat ervaring had, maakte het plaatje compleet.
In 2020 bracht LowMad , midden coronatijd, hun debuut uit. Dat is ons niet ontgaan. Nu, vijf jaar later, is er een gloednieuwe plaat 'Lost' , een erg gevarieerde, diverse plaat vol energiebommetjes.
Ze zijn moeilijk in een hokje te duwen. Het tekent hun verdienste. Ook even verdienstelijk was wizard Jonas Nyaarr die achter de knoppen zat om dit album te producen. De speelsheid en hun gretigheid was hun sterkte. We keken er naar uit.
Jonge wolven Atmancer (****) opende. Het zaaltje was al goed gevuld voor deze support. Enthousiasme was er meteen, want het gaspedaal werd meteen ingedrukt en niet meer los gelaten tot het bitter einde. Wat een riffs , wat een mokerslagen steeds van deze Atmancer. De band heeft, volgens we lazen op hun Facebook, een tijdje stil gelegen maar is dit jaar klaar om hun energieke sludge en doom sound te doen ontploffen. Wat een overtuigende warming-up!
Ook LowMad heeft er duidelijk zin in. De charismatische frontman Tom trekt meteen de aandacht op overtuigende songs “Jackie” en “Seems Better than nothing”. De muzikanten zijn goed op elkaar ingespeeld, de gitaarriffs sieren en ze hebben een beest van een drummer. Wat een spelplezier van deze gasten. De kwinkslagen, de improvisaties in stijlen zijn een mooi toegevoegde waarde.
Op plaat slaagde Jonas erin om het 'live gevoel' perfect weer te geven. Wat een levendigheid en dynamiek. Het publiek reageert enthousiast. LowMad speelt duivels, “Fake Identity” en “KNAL” zijn echte knallers, die ons murw slaan.
En het kon ook breder klinken, “Kaleiscope Dreams” heeft een psychedelica ondertoon. Het onderstreept hun divers karakter, een weerbarstige mengelmoes van sludge/stoner/punk/psychedelica. Het klinkt energiek , gedreven, gezellig in de kleine club. Maar LowMad kan meer, de festivals lonken , we denken dan aan Dunk!festival, Alcatraz en Sjock festival. Oudje “Disobedient Slavery” bracht al deze elementen samen en was een overtuigende afsluiter.
Sympathieke toppers, bijzonder bandje dus deze LowMad, zonder meer!
Organisatie: Maboel - LowMad - Klosjar Kollektiv
Stoner, (cosmic) doom, postmetal, grunge en sludge, het zijn genres die niet zo heel van elkaar liggen. LowMad graast op elk van die weides het mooiste gras weg en slikt dat alles door met nog wat punk. Hun eind vorig jaar uitgebrachte album heet ‘Lost’ en werd opgenomen met Jonas Nyaarr (Growing Horns, Witch Trail, Heisa, Electric Octopus).
De band bestaat sinds 2018 en bracht in 2021 zijn debuutalbum ‘LowLand’ uit. Monster Magnet, Queens of the Stone Age en desertrock in het algemeen lijken tot de inspiratiebronnen te behoren, net als Gojira, Pentagram, Tool, Stake en Sleep. In hun muzikale zoektocht komen ze vaak op hetzelfde pad uit als bijvoorbeeld Mould, Growing Horns, Slift of NinjaWitch, maar de invloeden van punk en grunge geven er bij LowMad nog wat extra scherpte en diepte aan.
Per track worden er verschillende genre-ingrediënten en tempo’s in de mix gegooid. Sommige luisteraars vinden dat net fantastisch terwijl er ook wel zullen zijn die zich ergeren aan een dergelijke stuurloosheid. In de lyrics gaat het over persoonlijke vrijheid, parallelle universums, valse beloftes, bedrogen worden door politici en verlies in al zijn betekenissen.
Mijn favorieten op dit eclectische album zijn “Knette’s Garden”, “Kaleidoscope Dreams” en “KNAL”. Op het volledige album ligt de lat hoog, behalve misschien de vocalen op “Seems Better Than Nothing”.
Ergens in februari zal Lost ook op vinyl beschikbaar zijn.
https://lowmad.bandcamp.com/album/lost
LowMad - May our fuzz hits you hard and put a smile on your face! Hope to see you soon
Om de uit Klein Sinaai afkomstige band LowMad voor te stellen citeren we even de introductie op de vi.be-pagina van deze band: ''We are LowMad, We started in need of making music we love. Tom, Christof, Knette & Philip. Our roots are our influences: stoner, metal, sludge, punk, grunge, doom riff ’n is what we love to do. Cheers!!''
Dat zijn zo van die introducties die me altijd overtuigen om een band dan ook eens uit te checken. Ondanks dat het hier gaat om een vrij jonge band , hebben elk van de leden toch al wat watertjes doorzwommen.
En dat hoor je dus ook terug in dat album 'LowLand', nu op de markt gebracht. We schreven daarover: ''Bereiding: Neem een grote scheut stoner, voeg daar veel snuifjes sludge aan toe. Laat het overkoken tot het 'punk'-kookpunt is bereikt. Goed schudden en heet opdienen binnen een doom-sfeertje. Dat is in het kort hoe deze 'LowLand' in elkaar steekt.''
De volledige recensie kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/ontdekkingen/item/75185-lowland.html
Zoals bij veel bands, promotors, artiesten en dergelijke kwam die corona crisis, gezien de promotie en de optredens die de band ging doen naar aanleiding van dat debuut, dus ook voor LowMad op een bijzonder slecht moment.
We wilden graag weten hoe de band daarmee omgaat … En ook wat de toekomst plannen zijn na deze crisis. Het antwoord was - zoals in de titel te lezen valt - vrij duidelijk.
Toen ik vorige zomer jullie debuut onder de neus geschoven kreeg ,was ik al onder de indruk van deze introductie: “We are LowMad, we started in need of making music we love.” Het resultaat mag er zijn. Hoe is het idee rond de band ontstaan?
LowMad is ontstaan omdat de mannen van ‘SINNERS’, Tom & Christof, na 10 jaar honger hadden naar iets nieuws. Bijkomstig draaide de band ‘The Gang Bank’, met Kenneth & Christof, op een laag pitje waarbij het er niet naar uitzag dat dit vlug zou beteren. Dat gegeven in combinatie met pot en pint zorgde ervoor dat het idee voor een nieuwe band geboren was.
Jullie komen ook uit uiteenlopende muzikale strekkingen, dat maakt het nog meer interessant. Waar en hoe hebben jullie elkaar gevonden?
We kennen elkaar al vele jaren waarbij muziek toch wel een belangrijke rode draad in het verhaal is. We zijn in 2018 gestart met een andere drummer, Koen. Door omstandigheden zijn we enkele maanden later dan in zee gegaan met Philip, een snoeiharde metal drummer die Kenneth nog kende van eerdere metal projecten uit het verleden. Zoals iedereen zijn stempel drukt op de band, heeft ook Philip gezorgd voor zijn twist aan de muziek. De muzikale strekkingen zijn inderdaad divers ; punk, metal, stoner, post. Geen toeval dat je die invloeden nu ook in LowMad hoort terugkomen.
Waar komt de naam LowMad eigenlijk vandaan?
We hebben bijna een jaar moeten zoeken naar een naam. Geen makkelijke opgave omdat het al bestond, of het bekte niet goed . Ons eerste optreden was trouwens zonder naam, beeke weird. We gingen ervan uit dat het optreden wel voor inspiratie zou zorgen maar dat bleek uiteindelijk toch niet het geval. ‘Low’ verwijst eigenlijk een beetje naar de genres en sounds, laag klinkend. En ‘Mad’ verwijst wat naar de zotte, beetje angry touch. Het idee komt voort uit de naam ‘Nomad’, die boven op ons lijstje stond maar die al 50 keer gebruikt werd.
Ik vond het vooral een zeer gevarieerde plaat, beetje sludge, beetje punk, beetje van alles. Dat je de muziek niet kunt labelen trok me nog het meest over de streep. Maar hoe zouden jullie zelf je muziek omschrijven?
Moeilijke vraag omdat dat ook niet het uitgangspunt was. Gezien de verschillende muzikale invloeden, was het niet echt de bedoeling om muziek te maken binnen één en hetzelfde genre. We hebben onze oogkleppen afgezet en ons opengezet voor invloeden van ieders inbreng. Zolang iedereen achter het idee stond, zijn we ermee aan de slag gegaan. De inbreng van iedere muzikant is echt wel belangrijk voor ons en deze ligt toch wel vrij uiteen. Maar als we het dan toch moeten doen, zien we ons wel in de ‘Desert’ scene spelen, die toch ook wel heel erg breed gaat.
Ook dat jullie die 'woede overgieten met de nodige dosis humor vond ik heel opvallend. Is bewust voor die weg gekozen? Wat is jullie mening?
Haha, leuk om te horen, maar dat is niet echt een bewuste keuze. Misschien omdat we ons goed amuseren op repetities en optredens dat het zo uitstraalt. Anderzijds zijn we intussen al vrij gedreven in het relativeren, zij het wel met gezonde ambities.
Hoe waren de algemene reacties op dat debuut eigenlijk?
Algemeen positief, maar verdeeltd. We ontvingen reacties als « verrassend » of « wat was dat allemaal ». Ongetwijfeld zitten de verschillende invloeden hier ook weer voor iets tussen. ‘You like it or you don’t’.
Heeft dat debuut bepaalde deuren geopend? Wat optredens en zo betreft?
We hadden toch al wat shows geboekt, waar we enorm naar uitkeken, maar jammer genoeg hebben de Corona toestanden wat stokken in de wielen gestoken. Of die demo deuren heeft geopend kunnen we niet echt zeggen, maar slecht zullen ze het niet gevonden hebben , gezien we toch meer vragen kregen.
Hoe zit het met de andere eventuele projecten of liggen die nu allemaal stil?
Sinners is gestopt en The Gang Bank ligt stil. Voor altijd of niet voor altijd, wie zal het zeggen. Time will tell. We komen alleszins nog goed overeen allemaal, dus who knows.
De reden van dit interview is dat je me via facebook hebt verteld dat jullie bezig zijn met een oude live rep in orde aan het maken met beeld en dergelijke meer? Vertel er meer over (een link of zo als die er is mag ook)
Wij zijn er momenteel nog mee bezig. Het is niet eenvoudig om oude live repetities tot een goed eindresultaat te maken. Er zal ongetwijfeld iets van uit de bus komen maar het zou ook kunnen dat we ons richten op het nieuwe materiaal dat er op stond. Dus ‘work in progresss’ - DIY .
Door die corona crisis zijn er wellicht ook bij jullie plannen in het water gevallen, welke?
YUP!! We gingen normaal samen spelen met de mannen van Growing Horns in de Kinky Star. In café ‘De Zot’ mochten we ook een feestje bouwen samen met ‘Left Eye Perspective’ en in café ‘Het Gouden Mandeken’ was er ook al een lekkere party voorzien. Er waren ook gesprekken bezig met andere cafés en veneus. Ook naar repetities en zo toe, hebben de toestanden toch wat roet in het eten gegooid.
Jammer genoeg geldt dat voor alle bands. Maar uitstel is geen afstel. Van zodra de wereld terug wat veiliger is geworden, komen we overal den boel plat spelen.
Hoe spartelen jullie deze crisis als band (en ook op persoonlijk vlak) door?
We gaan de digitale toer op ; veel chatten, ideeën delen, riffs opnemen en uitwisselen enz. We blijven niet stil zitten. Moeilijk gaat ook. Het is niet de meest leuke periode maar we mogen op zich niet klagen. Er zijn er die het minder goed hebben.
Zijn er mogelijkheden tot 'live' optreden via sociale media?
Goh, voorlopig niet echt omdat het nog steeds verboden is om samen te komen en we geen onze centen liever aan andere dingen uitgeven dan boetes. Maar we blijven creatief en denken voortdurend na over wat we kunnen doen om bezig te blijven en productief te zijn.
Maar uiteraard kijken we vooruit. Wat zijn de plannen na deze crisis?
Onze achterstand inhalen, zijnde spelen, spelen en nog eens spelen.
En toch verder nummers maken met het uiteindelijke doel deze ook te vereeuwigen op een plaat, waarvoor we toch al wat materie hebben.
Om daar een beetje op verder te borduren. Ik vraag me af hoe zal de toekomst eruit zien denk je wat de muziekwereld in het algemeen betreft?
De organisatoren hebben het heel moeilijk. Het waren de eerste die moesten sluiten en zullen als laatste terug mogen opstarten. We hopen dat organisatoren de middelen en ambitie blijven hebben voor het organiseren van optredens. Er zijn genoeg Belgische bands die staan te springen om terug te spelen. Dus daaraan zal het niet liggen. Van zodra het is toegelaten, hebben wij ook wel zin om iets te organiseren to support the local scene.
Is er ook een soort einddoel dat je als band of muzikant stelt? Wat zijn jullie ambities en je persoonlijke?
Ne vette cd opnemen en op leuke podia staan. Maar vooral ook veel fun maken en andere bands leren kennen.
Mijn laatste vraag, nu men niets kan kopen op concerten zijn er mogelijkheden om online dingen aan te kopen als Cd's of vinyl of zo? Zet hieronder een link of zo?
Onze demo is beschikbaar op Bandcamp die nog altijd gratis en voor niks te downloaden is. We hebben er uiteraard niks op tegen als daar een kleine bijdrage tegenover staat.
De plaat is ook op cd te verkrijgen voor de luttele prijs van 5€.
We zijn te bereiken via onze Bandcamp page op Facebook.
https://lowmad.bandcamp.com/releases
https://www.facebook.com/LowMadPunks/
Zijn er nog mededelingen plaats ze gerust hieronder. Bedankt voor dit fijne gesprek, hopelijk doen we dat binnenkort face to face over tussen pot en pint. Stay Safe!
May our fuzz hits you hard and put a smile on your face!
Hope to see you soon.
Greetz LowMad
Om de uit Klein Sinaai afkomstige band LowMad voor te stellen citeren we even de introductie op de vi.be-pagina van deze band: ''We are LowMad, We started in need of making music we love. Tom, Christof, Knette & Philip. Our roots are our influences: stoner, metal, sludge, punk, grunge, doom riff ’n is what we love to do. Cheers!!'' Dat zijn zo van die introducties die me altijd overtuigen om een band dan ook eens uit te checken. Ondanks dat het hier gaat om een vrij jonge band hebben elk van de leden toch al wat watertjes doorzwommen. En dat hoor je dus ook terug in dat album 'LowLand', op de markt gebracht april.
Bereiding: Neem een grote scheut stoner, voeg daar veel snuifjes sludge aan toe. Laat het overkoken tot het 'punk'-kookpunt is bereikt. Goed schudden en heet opdienen binnen een doom-sfeertje. Dat is in het kort hoe deze 'LowLand' in elkaar steekt.
De eerste song, “Jackie”, is een vuurpijl die vol in je gezicht tot ontploffing komt. Waarna we zijn vertrokken voor een helse, gevarieerde rit waarbij ook wel enige heilige huisjes worden omvergegooid. Dit alles zonder dat er een ongeordende chaos ontstaat, integendeel. En dat is wel heel straf. Nee, deze heren weten verdomd goed waar ze mee bezig zijn. “These Bleeding Words” knettert als een haardvuur op een koude winteravond en verwarmt je hart tot dat kookpunt is bereikt.
De band slaat ook aan het experimenteren met al die muziekstijlen, dat is een ander opvallend element dat we terugvinden op daarop volgende songs als “Vibes”, “Raise” en “Learn To Live”. Die laatste start als een punksong en mondt uit in een verschroeiende samensmelting van een doom/grunge/stoner en sludge-allegaartje. Pure klasse!
Echter het grootste pluspunt is dat deze band bestaat uit één voor één topmuzikanten en een zanger die zich rot amuseren in de band. Het spelplezier loeit vanaf de eerste tot de laatste song uit de boxen. De bandleden vullen elkaar dan ook blindelings aan, alsof ze al veertig jaar samen spelen. Wat opbouw van elk van die best lange songs betreft, valt er dus nergens een speld tussen te krijgen. Ondanks die perfectie, voelt het echter niet aan alsof deze band een routineklus aflevert. Nee, eerder amuseren deze jongens zich volop als kinderen in een speelgoedwinkel. Bij elke riff voel je een adrenalinestoot van jewelste ontstaan, waardoor je van je sokken wordt geblazen; waarna een vocale aankleding je koude rillingen bezorgt. Op een verschroeiende wijze wordt de luisteraar een spiegel voorgehouden. Maar dit eveneens overgoten met de nodige dosis humor.
Voeg uiteenlopende artiesten, uit al even uiteenlopende muziekstijlen samen en laat ze gewoon hun gang gaan. Dan ontstaat een soort magie die doom verbindt met punk, aangevuld met enorm veel scheppen grunge en sludge. Alsof dat de normaalste zaak van de wereld is, slaat de band dan ook spijkers met koppen.
LowMad is zonder verpinken de perfecte band om jouw sludge- of punkavond met een knal van formaat af te sluiten, want na al die mokerslagen en knetterende vuurballen zal geen enkel dak er nog opliggen.
Tracklist: Jackie 06:51; These Bleeding Words 05:53; Narcistic Rage 04:40; LowLand 04:08; Vibes 05:20; Raise 05:37; Learn To Live 05:57; Disobedient Slavery 05:21; Stuck Inside My Head 07:18
Nederlands 
Français 
