Opnieuw ambiance troef bij de nieuwe plaat van de punkiconen van Me First And The Gimme Gimmes! Na hun heerlijke, Aziatische utistap met de EP ‘Sing In Japanese’ zingen ze opnieuw in eigen taal.    ‘Are We Not Men? We Are Diva’ is het eerste full album in 8 jaar, en bevat 12 opmerkelijke liedjes van enkele zeer bekende  popdiva’s. Passeren de revue: Cher, Madonna, Christina Aguilera, Paula Abdul, Gloria Gaynor, Celine Dion, Dolly Parton, The Carpenters, Lady Gaga, Culture Club(!),  Donna Summer en Barbara Streisand.  Zelf zijn wij absoluut geen fan van de genoemde dames en songs als “Believe”, “Top Of The World”, “Speechless”, “On The Radio” en andere “Karma Chameleons” en bijgevolg is het flink wennen vooraleer we de punkversies kunnen smaken.  Mede door het vermengen van een aantal klassieke punkriedeltjes in de verschillende nummers (ondermeer The Buzzcocks, The Boys, Dead Boys en The Nerve Agents passeren de revue) vinden we dit album meer dan geslaagd. .
Deze superpunkgroep weet namelijk als geen ander hoe men een punksong moet spelen.  Meer info vind je via www.fatwreck.com

Iedereen heeft ze wel, jeugdhelden van de muziekwereld. De muzikanten die mee uw jeugd hebben doorstaan en gevormd, het zijn haast echte vrienden.  Apart kan ik hen onder verdelen in NOFX, No use for a name, Re-volt en Lagwagon. Samen vormen ze sinds 1995 Me first and the gimme gimmes. Vanavond staan ze in het Depot in Leuven, ik kan nog net mijn enthousiasme bedwingen en onderdruk de wil een paar Airwalks aan te trekken.  Op naar Leuven.

Twee bands verzorgen het voorprogramma. Homer, een hardcore punkband, mag de spits afbijten. Zanger  Johan Quinten doet me een kalende Max Cavalera denken, zowel van uiterlijk als stem. Dat mag dan al een groot compliment zijn.
Homer lijkt een soort schizofrene mix van Life of Agony, Iron Maiden en Sick of it all. Slecht is het zeker niet, maar ik ben meer op zoek naar het verband tussen de hoofdact en deze act. De kenners in het hardcore genre zullen er meer over kunnen vertellen vrees ik.  Gitarist Bert Quinten wist nochtans een stevige indruk op me na te laten, de man spreekt duidelijk de taal van de gitaar.

Old man Markley tourt momenteel samen met Me first door Europa en meteen na het eerste nummer snap ik ook waarom. Deze punk bluegrass band is een aangename verrassing. Tijdens hun optreden betrap ik mezelf er meer dan eens op dat ik spontaan sta te glimlachen. Ze brengen een cover van No use for a name “Feel good song of the year” en dragen dit ook expliciet op aan Tony Sly, zanger van No use die in 2012 onverwacht overleed. Een zeer emotioneel moment voor velen in de zaal, ikzelf kreeg het er ook koud en warm tegelijk van.
Behalve dat Old man Markley aangenaam verraste, kan ik ook zeggen: dit is een band om in te gaten houden, ze zijn zeker en vast de moeite waard om nogmaals te kijken en meermaals te luisteren.

“ This next song is a cover” - We zullen het nooit beu worden, de steeds wederkerende opening van Spike Slawson (Re-volt) voor ieder nummer dat de Gimmes starten.  Opvallend en toch ook wel een beetje sneu, de afwezigheid van Fat Mike (NOFX) hij wordt deze tour vervangen door Jay Bentley (Bad Religion) toch nog een extra jeugdheld voor dezelfde prijs zullen we maar denken. Verder wel aanwezig: Chris Shiflett (ex-No use for a name, nu  Foo Fighters) Dave Raun en natuurlijk Joey Cape (Lagwagon)
De jongens starten met “I will survive” en de toon lijkt gezet. Maar zonder Fat Mike is het nooit hetzelfde, we missen de oneliners die de man altijd weet te brengen. Tijdens “Sloop John B” komen de benen toch al wat losser en de eerste crowdsurfers zijn een feit. Ik weet zelf een dansje te placeren, al komt dat vooral voort uit de overheersende nostalgische emoties en niet zozeer door de performance van vanavond. Klassiekers als “Rocketman”, “Jolene”, “Leaving on a jetplane” en “Over the rainbow” passeren de revue, elk in het typisch Me first and the gimme gimmes jasje natuurlijk en in het Depot barst een klein feestje los.
‘Boys will be boys’, en zo ook deze jongens, hun volgend album zal “Diva’s” heten en we krijgen enkele primeurtjes te horen. “Straight up” van Paula Abdul klinkt al knap, maar “Crazy for you” van Madonna lijkt toch onfortuinlijk gekozen.
“I believe I can fly” is de absolute meezinger, evenals “All my loving”  Nooit gedacht dit te zeggen, maar The Beatles passen wel in een punkversie.  Na de zoveelste keer te hebben gehoord dat het volgend nummer een cover zal zijn, brengt Slawson een Duitse schlager op ukele. Geen idee van wie het origineel was, maar hilarisch was het zeker.
De Gimme’s sluiten af met “End of the road” en ik ga toch voldaan terug richting huis. De performance is al beter geweest, maar het zijn en blijven jeugdhelden waardoor het hun al vlug wordt vergeven. Al weet ik wel weer waarom we vroeger altijd zeiden: Sk8rs have more fun.

Me first and the gimme gimme’s zijn een avondje fun, zonder uitzondering!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/homer-24-02-2014/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/old-man-markley-24-02-2014/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/me-first-and-the-gimme-gimmes-24-02-2014/

Organisatie: Depot, Leuven