Natashia Kelly - Ik schrijf vanuit beelden, het weergeven van de natuur, het emotionele speelt hierin een belangrijke rol
Zangeres Natashia Kelly ging enkele seizoenen geleden op tournee met JazzLab en was ook de laureaat van JazzLab Impuls voor 2022-’23 met ‘Dear Darkening Ground’. Voor dit nieuwe project, dat voorgesteld wordt via een nieuwe tournee en albumrelease bij WERF Records, omringt Kelly zich met toppers uit de Belgische jazz en werkt ze met een bijzonder concept: de plaats van de mens in de natuur. Haar nieuwste plaat leest vooral als een spannend boek, een visueel meesterwerk waarover we graag toch iets meer wilden weten.
Daarover hadden we een fijn gesprek met Natashia en polsten uiteraard naar de verdere plannen.
Onze beste wensen voor het nieuwe jaar, 2022 was een bijzonder druk, intens jaar, hoe is alles verlopen?
Het jaar 2022 stond in het teken van de voorbereiding van dit project. We hebben vooral veel gerepeteerd in die periode, een paar keer opgetreden en de cd opgenomen in mei. Het was dus vooral een spannend jaar , door die voorbereidingen. Maar dus ook een heel leuk jaar.
Proficiat met je nieuwste release, ‘Dear Darkening Ground’, je vond je inspiratie bij ‘de plaats van de mens in de natuur”, kun je daar wat meer over vertellen?
Ik heb vooral geprobeerd om de tijdsgeest te vatten op mijn plaat. Want ik vind dat het met onze natuur en klimaat duidelijk de verkeerde richting aan het uitgaan is. De balans mens en natuur zit duidelijk scheef, de maatschappij ook eigenlijk. Er gaat teveel aandacht naar enkel het economische, terwijl het klimaat angstaanjagend aan het veranderen is en daar te weinig aandacht wordt aan geschonken. Het probleem dat er teveel machtsinstanties de macht in handen hebben, en ervoor zorgen dat daar niets wordt aan gedaan, is al even verontrustend. De slinger is zodanig omgeslagen dat het wel lijkt alsof de mens de economie moet dienen, het zou eerder andersom moeten zijn de economie moet de mens dienen. Uiteraard is het niet allemaal negatief, er is zeker een bewustwording aan de gang. Het is gelukkig allemaal meer bespreekbaar geworden, dat is dus wel een positieve evolutie.
Ik heb ook een lang gedicht van Rilke gevonden. ‘Een brief van de Aarde’ , een gedicht van honderd jaar geleden. Daar omschrijft Rilke al dat de balans mens /natuur uit balans zou kunnen geraken. En dat de economie een te grote plaats zou innemen, omschrijft Rilke ook. Dat was het startpunt rond dit project. Ik heb dat bewerkt dat gedicht, en dat is dan de eerste song geworden. En eigenlijk had ik al enkele songs liggen, maar was me niet bewust dat dit ook al over deze tijden ging. De plaat is dus eigenlijk een samensmelting van hoe ik het leven aanvoel, ik ben niet alleen daarin. Maar ik wou dus niet enkel het sombere gedeelde aankaarten, maar ook een boodschap van hoop meegeven. Dat komt trouwens ook terug in dat gedicht van Rilke. De boodschap dat we met de natuur als partner anders kunnen omgaan, en daardoor nog iets recht trekken, is een rode draad doorheen dat gedicht en ook doorheen mijn plaat.
Ik heb de plaat beluisterd, om er een recensie over te schrijven, en vond dat er inderdaad diverse emoties bovendrijven die aansluiten van wat je vertelt. Het is ook een zeer visuele plaat, het filmisch kader prikkelt de fantasie; was het de bedoeling een visuele plaat uitbrengen of is dat heel natuurlijk gebeurd?
Ik heb die opmerking nog gehoord. Ik probeer dat zelf ook als ik songs componeer, ik laat mijn verbeelding werken en probeer er daadwerkelijk iets bij te zien, maar denk daar niet echt te diep over na. Maar ik probeer dus wel een beeld op te roepen, echter gebeurt dat niet bewust, dat groeit heel natuurlijk.
Zijn er ambities om iets te doen voor films? Of TV series?
Nee, maar er is een track gemaakt zonder de vocale aankleding. En dan stelden we vast, dat binnen de instrumentale sfeer, die muziek inderdaad zeker zou passen in films. Maar daar is concreet nog niets mee gedaan, maar het zou inderdaad wel leuk zijn moest dat kunnen gebeuren.
Je kristalheldere, warme stem bezorgt ons een krop in de keel. Je bent omringd door inspirerende muzikanten, die jouw stem aanvoelen en aanvullen. Elke radar zit daardoor perfect in elkaar. Een bewuste manier van werken? Hoe heb je die muzikanten gevonden (het wereldje is klein uiteraard) en bereid gevonden om met jou samen te werken?
Yannick ken ik al tien jaar. Wij doen al heel lang projecten samen. Er is altijd een zeer goede klik geweest. Dré ken ik nog van in het conservatorium, ik heb één jaar in Leuven gestudeerd. Ik bewonder de flow die hij uit zijn drums kan halen. Er moest voor mij toch een zware groovy sound inzitten, dan hebben we met ons drie een sessie gedaan en die is zeer goed meegevallen. Ruben ken ik ook al sinds 2012, we hebben wel dingen gedaan samen. Ik bewonder zijn manier van gitaar spelen, hoe hij er eigenzinnige klanken uithaalt die belangrijk zijn voor dit project. Ook omdat ik niet wou dat het als traditionele jazz zou gaan klinken. En Nicola ken ik ook al een tijdje, ik heb ooit eens als gastzangeres aan een project mee gedaan. We hebben enkele sessies met hem gedaan. En ook dat klikte zeer goed. Hij is enorm sterk in zijn harmonische variaties. Het was een beetje zoeken, maar we vonden elkaar allemaal zeer snel. We hebben enkele try-out gedaan.
Hoewel je muziek in het hokje jazz wordt geduwd, komen er ook folk muziek elementen boven drijven. Hoe mogen we het interpreteren?
Als je denkt aan de standaard jazz, klopt dat misschien niet. Maar jazz is een evoluerende muziekvorm. Die alle muziekstijlen samen brengt. Voor mij betekent jazz dat je heel creatief kunt zijn, een heel groot palet van mogelijkheden gebruiken. Het is ook het verschil als je kunt kiezen tussen twee verschillende of twintig verschillende akkoorden. Bij jazz , zoals ik het zie, zijn die mogelijkheden oneindig.
Ook uit de plaat blijkt dat jouw muziek niet in een hokje kunt duwen, daardoor was ik direct verkocht trouwens. Je hebt er al een beetje op geantwoord, maar dit is dus niet direct een bewuste keuze?
Nee, ik werk met jazz muzikanten, dus is het logisch dat we in die richting tewerk gaan. Ik denk daar niet echt over na of zo.. dus nee, dat is niet een bewuste keuze. Maar een natuurlijk proces.
Wat me ook opvalt , is dat duidelijk poëtische kantje aan je stem en muziek. Ook nu weer. Is dit een bewuste manier van werken?
Ik schrijf vanuit beelden, het weergeven van de natuur en ook het emotionele daarrond speelt dan ook een belangrijke rol hierin Dat kun je zien als iets poëtisch, of iets dat iedereen begrijpt. Dat is niet echt bewust, maar groeit bij mij zeer natuurlijk.
Hoe waren de algemene reacties voorlopig?
De reacties waren, van elke hoek uit, super goed. Dat had ik echt niet verwacht. We hebben in verschillende kranten al zeer goede recensies gekregen. We werden zelfs opgepikt in Frankrijk, en zijn geselecteerd voor Cultuur jazz. Bij de vier CD’s die ze genomineerd hebben, zitten wij ook bij. Ook in UK krijgen we heel leuke recensies .
Kortom vanuit alle hoeken, ook de onverwachtse, krijgen we zeer goede feedback.
Je tournee om de plaat voor te stellen is al gestart ,hoe is alles verlopen tot nu toe en hoe hoog zijn de verwachtingen?
Alles is zeer goed verlopen, enkele concerten waren ook uitverkocht. Daarnaast ook een zeer goede CD verkoop. Alles verloopt dus echt naar wens, en de verwachtingen voor de verdere tour zijn dan ook hoog gespannen.
Wat zijn de verdere plannen voor 2023, naast het voorstellen van de cd?
Daar ben ik nog niet echt mee bezig, maar normaal gesproken komt dat allemaal heel natuurlijk na de tour om de cd voor te stellen. Dus het is voorlopig , wat verdere plannen maken betreft, nog beetje koffiedik kijken tot dit onderdeel achter de rug is. Wat ‘verdere plannen’ betreft, is het allemaal dus nog een beetje afwachten tot eind februari.
Er is een overaanbod, maar ik ondervind dat kleinere en midden grote organisaties of bands het moeilijk hebben om echt aan de bak te komen, ondervind je dat ook? Of hoe sta je tegenover deze evolutie?
Die tour via JazzLab was al een tijdje gepland, en dat ging toch vrij vlot. Het is eigenlijk altijd moeilijk, sowieso. Het is niet dat dit nu zoveel anders is dan vroeger. Er is altijd wel een soort
overaanbod, we doen gewoon rustig verder en zien wel waar we uitkomen.
Heeft die coronatijden ook gezorgd voor inspiratie? Hoe heb je die tijden beleefd of doorstaan?
Ik heb in die periode enorm veel songs geschreven, vooral dan na die overstroming in Wallonië. Ik heb geen concerten moeten afgelasten of zo. Dus voor mij was dat niet zo erg, want ik was net beginnen songs schrijven en kon daar op mijn eigen tempo aan werken.
Ben je naast het uitbrengen van deze plaat nog met andere projecten bezig?
Nee, dit project is al intensief genoeg. Ik geef ook zangles , daar steek ik ook tijd in. Dus nee, naast dit project niet met andere dingen bezig nee. Ik heb er mijn handen mee vol. Er is wel een duo met Nicola dat enkele maanden geleden is opgestart. Dat is het enige dat ik daar nog extra bij neem.
Wat zijn uw ambities? En is er iets als een doel dat je voor ogen hebt?
Ik probeer mezelf verder te ontwikkelen als muzikant en singer-songwriter. Ik denk er echt niet bij na of heb geen echt doel voor ogen. Alles wat ik nu doe nog heel lang kunnen blijven volhouden misschien? Maar dat is het ook zo een beetje. Het gaat bij mij altijd heel organisch, er hangt geen carrière planning of zo aan vast, het gebeurt zeer natuurlijk en ik zie wel waar ik uitkom.
Pics homepag @Björn Comhaire
Dat lijkt me een zeer goede werkwijze. Bedankt voor dit fijne gesprek, ik hoop je spoedig ook live te zien, en wens je veel succes met de release en de tour, uiteraard ook in je verdere toekomst
Zangeres Natashia Kelly ging een tijdje terug op tournee met JazzLab en was ook de laureaat van JazzLab Impuls voor 2022-'23 met 'Dear Darkening Ground'. Voor dit nieuwe project, dat voorgesteld wordt via een nieuwe tournee en albumrelease bij WERF Records, omringt Kelly zich met toppers uit de Belgische jazz en werkt ze met een bijzonder concept: de plaats van de mens in de natuur.
''De muzikanten zitten verankerd in de jazz, maar laten ook pop en folk binnensijpelen. Ze spelen met zwier en verfijning, op maat van de stem en teksten, die meer dan ooit naar de voorgrond komen, maar tegelijk een perfecte blend vormen met de muziek. 'Dear Darkening Ground' blijft open én toegankelijk, zoekt de hoop op en gaat recht naar het hart.'' staat er in de biografie.
Haar kristalheldere, warme stem intrigeert. Ze laat zich omringen door inspirerende muzikanten, die haar aanvoelen en aanvullen. Een speelse sound in een intiem kader, luister maar naar de weemoedige mooie opener “Dear Darking Ground”, als rode draad doorheen de volledige schijf.
Stilte en zachtmoedigheid vinden elkaar, Natashia Kelly raakt ons. Vanuit de basis van de jazz , gaat ze avontuurlijk te werk en voegt er diverse aspecten aan toe.
Een magisch mooi plaatje dat ons onderdompelt in de poëtisch wereld van Kelly; het is al seen spannend boek of film.
Het totaaalpakket is dus belangrijk, van de instrumentatie , het samenspel, haar indringende vocals en de nummers als één geheel .
Itv Natashia Kelly - Ik schrijf vanuit beelden, het weergeven van de natuur, het emotionele speelt hierin een belangrijke rol (musiczine.net)
https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=4Ms8y85YBPk&feature=emb_logo
Natashia Kelly Group + Pentadox - Magie en virtuositeit in twee keer het drievoud
Er bloeit al veel jaren iets binnen jazz en aanverwante stijlen. Jonge, talentvolle muzikanten en bands schieten als wortels uit de grond. Een organisatie die de vinger op de pols houdt wat ontdekken van deze talenten betreft is JazzLab al enkele jaren. Neem nu Pentadox , een trio rond piano virtuoos Bram De Looze die zowel solo als bij zoveel andere projecten zijn stempel heeft gedrukt op de jongste lichting jazz en aanverwante parels. Met Pentadox brengt hij twee al even grote jazz muzikanten met zich mee , met drummer Samuel Ber en saxofonist Sylvain Debaisieux.
Ook Natashia Kelly is een bijzonder tot de verbeelding sprekende zangers die we aan dat rijtje mogen toevoegen. Met Natashia Kelly Group kwam ze haar kersverse album 'Inside The Wave' voorstellen. Natashia staat daar niet alleen, ook zij brengt toppers mee als Jan Ghesquière (elektrische gitaar) en Brice Soniano (contrabas). Ook Pentadox bracht trouwens een nieuwe schijf uit 'Fragments of Expansion' en kwam die eveneens voorstellen in De Casino.
Uit verschillende interviews die ondertekende ondertussen had met sommige jonge jazz talenten, blijkt dat het element jazz meer een meer aan het evolueren is naar 'improviserende muziek tot het oneindige'. Dat laatste draagt Pentadox (*****) toevallig zeer hoog in het vaandel. Aangevuurd door het gevarieerde drumwerk van topdrummer Samuel Ber, die zijn drumvellen op een zodanige manier bedient dat hij je letterlijk op het verkeerde been zet. En je daardoor naar alle kanten van de muur doorstuurt. Tovert Sylvain Debasieux al even magistrale klanken uit zijn saxofoon, hij bespeelt dat instrument trouwens niet, hij leeft dat gewoon. Van Bram De Looze weten we ondertussen dat ook hij verbonden is met zijn piano, alsof dat een onderdeel van zijn lichaam is. Dat laatste spreidt hij met een brede glimlach op de lippen ook nu weer tentoon. Wat ons echter nog het meest opviel is de opstelling op het podium. De heren zitten gewoon in een rij naast elkaar, om aan te duiden dat elke schakel even belangrijk is binnen dit project. Want inderdaad, ondanks de individuele virtuositeit die elk van hen uitstraalt, is het net die samensmelting tussen elk van bovenstaande elementen, dat zorgt voor een uur pure magie van de zuiverste soort. De heren stralen bovendien enorm veel spelplezier uit, improviseren voortdurend en vinden als klap op de vuurpijl ter plaatse nieuwe klankentapijten uit. Waardoor je wordt meegezogen naar een al even kleurrijke jazz wereld waar het altijd fijn vertoeven is. Door die frisse en bijzonder avontuurlijke aanpak trekt Pentadox ons dan ook compleet over de streep. Het daverende applaus na de set, is het bewijs dat we niet alleen waren met die mening.
Wat opstelling betreft stonden ook bij Natashia Kelly Group (****) alle muzikanten in een rij naast elkaar opgesteld. Natashia trekt met haar bijzonder warme en kristalheldere stem de meeste aandacht naar zich toe. Ze hypnotiseert de aanhoorder namelijk op een intimistische en zeer zachtmoedige wijze waardoor we met de glimlach op de lippen ons prompt in de zevende hemel wanen. Echter kun je niet voorbij aan de contrabas inbreng van Brice Soniano wiens baslijnen als een deken tegen koude winterdagen je hart verwarmen. Het meest onder de indruk waren we echter van de gevarieerde gitaar lijnen van Jan Ghesquière, die door zijn inbreng meermaals de haren op onze armen deed recht komen van diep innerlijk geluk. Natashia Kelly Group moet het niet hebben van grote gebaren, ze straalt vooral in eenvoud. En dat laatste is wellicht het enige kleine minpunt aan dit concert. Na een tijdje verzandt het optreden in een al te gezapige atmosfeer, waardoor de aandacht lichtjes verslapt en men wat dreigt in te dommelen. Echter neemt ook hier die hemelse virtuositeit en kruisbestuiving in drievoud uiteindelijk de bovenhand, waardoor we alsnog wegdrijven naar verre jazz/folk oorden.
Het mooiste moment kwam op het einde van de set als Natashia, enkel begeleid door de verdovende gitaarlijnen van Jan, die zelfs trouwens even zorgen voor een opstuw van energie, een zeer gevoelige snaar raakt. Dat iets meer variëren zoals op dat moment , had er eigenlijk iets meer mogen hebben ingezeten. Maar vooral is Natashia Kelly Group duidelijk een trio dat schitteren in eenvoud hoog in het vaandel draagt, en daar kan nooit iets mis mee zijn.
Conclusie: We kregen in een zeer goed vol gelopen Concertzaal De Casino een portie magie en virtuositeit in twee keer het drievoud voorgeschoteld. Waardoor we met een brede glimlach en goed gevoel vanbinnen , de zaal verlaten, na wederom twee fijne ontdekkingen binnen het aspect jazz, improviseren tot het oneindige in de aanverwante stijlen.
Organisatie: JazzLab + CC Sint-Niklaas + De Casino, Sint-Niklaas
Natashia Kelly is een uit Antwerpen afkomstige componiste en zangeres die folkinvloeden verbindt met een dromerige stem, en kruidt met de nodige jazzvibes. In 2016 verscheen Nahashia Kelly’s debuut-EP. Nu volgt het album ‘Inside The Wave’ waarmee ze uitpakt in een double bill met Pentadox waarmee ze trouwens op tournee gaat in het land. Onder de naam Natashia Kelly Group bracht ze een uiterst veelzijdig album uit in eigen beheer. Hiervoor laat ze zich bijstaan door Jan Ghesquière op elektrische gitaar en Brice Soniano op dubbele bas. Het zorgt voor een sprookjesachtig mooie schijf, waar zowel instrumentaal als vocal, intimiteit je tot een gemoedsrust brengt waaruit ontsnappen onmogelijk blijkt.
Ondanks de magistrale inbreng van de muzikanten van dienst, die een enorme meerwaarde vormen binnen dit geheel, is het dat bijzonder uiteenlopend stembereik van Natashia dat ons het meest over de streep trekt. “Tightrope Dancer” is al zo een binnenkopper van jewelste die aan je ribben kleeft. Intiem raakt ze de gevoelige snaar, maar even goed gaan de registers open waardoor je zweeft over de dansvloer in een trance. Nee, geluidsmuren worden niet afgebroken. Maar die gevarieerde aanpak zorgt ervoor dat je gekluisterd aan Natashia’s lippen geboeid blijft zitten luisteren en genieten. Blues, country, folk en jazz, het passeert allemaal de revue. Dat deze virtuose zich niet vastpint op één stijl en met haar muzikanten aan het improviseren slaat tot het oneindige, doet ons nog het meest naar adem happen.
De vele kleuren van de regenboog komen boven drijven bij elke song opnieuw. Daarbij wordt de Ierse achtergrond van Natashia trouwens uitvoerig tentoon gespreid. Binnen deze sfeer gaat ze zeer ingenieus tewerk om de aanhoorder op het verkeerde been te zetten, en voortdurend schippert ze tussen die weemoedige intimiteit en een folky sfeer die op de dansheupen werkt. Luister maar naar “Sacred Song” waar de stem van Natashia zeer gevoelige snaren raakt, om dan lekker de teugels te vieren in een mengelmoes van vreemde geluiden die in een mix van golvende bewegingen de oorschelpen strelen en je gemoed tot een sprookjesachtige soort rust brengen. Binnen diezelfde folkse sferen verlegt Natashia dus meerdere grenzen. En dat blijft ze doen tot het wondermooie “Round Midnight” als afsluiter van dit meesterwerk.
Door middel van melodieën die je hart beroeren en een kristalheldere stem stelt Natashia Kelly group met 'Inside The Wave' een album voor dat zoveel kanten uitgaat dat het je enerzijds ontroert en anderzijds doet zweven over de dansvloer van het leven. Vooral wordt op deze wijze alle emoties van een mens aangesproken, waardoor een al even ruim publiek aan folk, blues tot jazz liefhebbers over de streep zou moeten worden getrokken door deze veelzijdige artieste en plaat, die in golvende bewegingen elke snaar in je hart diep raakt.
Nederlands 
Français 
