Nebula - Stoner-rock protagonisten zijn nog niets van hun pluimen verloren
Nebula , Johnny Nasty Boots

De Mexicaan Johnny Nasty Boots, die zich al een tijdje in LA heeft gevestigd, profileerde zich als een explosieve rockgitarist met een uitmuntende ritmesectie achter zich, een powertrio zoals je die dezer dagen niet zoveel meer tegenkomt. Johnny Nasty Boots deed wel eens aan de jonge Leslie West van Mountain deed denken, zowel qua uiterlijk als qua speelstijl.
De man schitterde meermaals met splijtende en bij momenten freaky solo’s. Het trio maakte ruimte vrij voor psychedelische jams en daarin bleek meermaals dat hier een bijzonder sterke drummer aan het werk was. Het lange “Whiskey and Reeferblues” groeide uit tot een hoogtepunt, met een geestdriftig uit zijn voegen barstend middenstuk, een monsterlijke bluesriff en een stel striemende solo’s.
Johnny Nasty Boots, hou die naam alvast in de gaten, iets wat wij ook zeker gaan doen.

Nebula zijn survivors die hun neus al eind jaren negentig aan het stonervenster kwamen steken, hun legendarische debuutalbum ‘To The Center’ staat in onze platenkast nog steeds fier te pronken tussen ‘Welcome to Sky Valley”’ (Kyuss), ‘The Action Is Go’ (Fu Manchu) en ‘Dopes To Infinity’ (Monster Magnet). De band is het geesteskind van Eddie Glass die destijds uit Fu Manchu stapte om zijn eigen ding te doen. Na diverse personeelswisselingen is hij op vandaag nog de enige constante in Nebula.
Nebula overtuigde in het Wintercircus met in fuzz gedrenkte stoner-rock en psych-rock die voortdreef op Glass’ gruizige gitaarpartijen en een pompende ritmesectie.
Een sound die uiteraard gestoeld is op Sabbath- en Kyussfundamenten, maar die wel een eigen karakter heeft en ons bij momenten deed denken aan de wilde fuzz-rock van Ty Segall. Een zompige bluesy ondertoon vormde de fundering voor machtige slepers als “Aphrodite”, “Anything From You”, “To the Center” en “Wilted Flowers”. Snedige fuzzrock domineerde in de energieke stonerrockers “Giant”, “Highwired” en “Fall of Icarus”.
Nebula had nog een splijtende bisronde in huis met het wervelende “Let’s get Lost” en het kloeke space-rockmonster “Transmission From Mothership Earth”.

De band heeft ons een dik uur zonder oponthoud in een viriele stonermodus gewikkeld, het was zo voorbij, maar het was geweldig. Na al die jaren zijn ze nog geen greintje van hun slagkracht verloren en spelen ze nog steeds aan de top van een drukbezocht genre waarin men ondertussen bijna het bos tussen de bomen niet meer ziet.

Organisatie: Democrazy, Gent

‘Charged’ werd uitgebracht in 2001 door de jongens van Nebula. Daarnaast komt er deze maand ook nog een release uit met demo’s en outtakes uit ’98-’02. Na een hiatus tussen 2010 en 2017 zijn ze terug springlevend en treden ze regelmatig op. Echt nieuw werk is er nog niet gemaakt. Alleen de verzameling van outtakes en demo’s zou wel wat oud ongekend materiaal kunnen herbergen. En dus moeten we het doen met deze heruitgave van hun tweede (de gebundelde EP’s niet meegerekend) album ‘Charged’. Gitarist en zanger Phillip Glass maakt tevens deel uit van Fu Manchu, dat recentelijk enkele sterke albums heeft afgeleverd. Ook bij Nebula had hij een grote invloed in het schrijven van de nummers.
Bon, ‘Charged’ was hun tweede album en werd via Sub Pop Records in 2001 uitgebracht. Het album bevat tien tracks. Alleen de Japanse versie had twee verborgen tracks. Het album kreeg wereldwijd goede kritieken. Het gold als een van hun meest consistente en goed gearrangeerde albums. En dat is inderdaad zo. De stonerrock werd doorspekt met psychedelische elementen. Ze worden wel eens in één adem genoemd met andere stonerbands zoals Queens Of The Stone Age, Monster Magnet en Orange Goblin maar op ‘Charged’ zijn ze eerder een kruising van deze bands met bands zoals Dinosaur Jr. of Down. Maar muzikaal gezien konden ze met deze release naast deze bands staan.
Dit album wordt dikwijls en terecht als één van de beste tien stoneralbums genoemd. Een aanrader om te (her)ontdekken.