logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (3 Items)

Ozzy Osbourne

The Blizzard of Ozz

Geschreven door

Een tijdje geleden besteedden we aandacht aan de hertuigave van ’Diary Of A Madmann’, het tweede studio-album van Ozzy Osbourne dat dateert uit het begin van de jaren tachtig. 
‘The Blizzard of Ozz’ is Ozzy’s eerste plaat en die moet je eigenlijk in één adem noemen met ‘Diary Of A Madmann’.  De songs voor de beide platen werden op hetzelfde moment gecomponeerd, op een tijdstip toen het eigenlijk niet zo goed ging met Osbourne.  In 1979 was het metalicoon namelijk uit Black Sabbath geflikkerd en na een periode vol geestesverruimende middelen botste hij gelukkig op Randy Rhoads, de talentvolle gitartist van Quiet Riot. 
Samen met enkele andere muzikanten namen ze genoeg nummers op voor twee platen waarvan deze ‘Blizzard Of Ozz’ de eerste werd.  Dit album werd in 2002 al eens uitgebracht (drum en bas werden toen ingespeeld door respectievelijk Mike Bordin en Rob Trujilio) en dit gebeurt via deze nieuwe reissue dus nog een keer. 
Net als bij ‘Diary Of A Madmann’ horen we hier wel de  originele drum- en bastracks en ook hier is de sterkte van de sound de combinatie van de nasale stem van Ozzy en het schitterende gitaarwerk (inclusief geschifte solo’s) van Rhoads.  Niet ieder nummer is even sterk (luister maar naar het melige “Goodbye To Romance”) maar dat wordt goedgemaakt door een handvol topsongs zoals “I Don’t Know”, “Crazy Train”“No Bone Movies”, “Steal Away The Night” en “Suicide Solution”.  Dit laatste nummer veroorzaakte in 1984 nogal wat ophef toen Ozzy voor de rechtbank verscheen omdat een jongen zelfmoord pleegde na het horen van die song.  Gelukkig werd Ozzy vrijgesproken en ook met dit album ging het prima gezien het in totaal zes miljoen keer zou verkocht worden. 
Dertig jaar na datum is dit trouwens nog steeds een prima schijfje en verplicht voer voor de jongere generatie metalheads.

Ozzy Osbourne

Diary Of A Madman (Reissue)

Geschreven door

Een van de betere platen in de hardrockgeschiedenis is Ozzy’s ‘Diary Of A Madman’ uit 1981.  Het betreft de tweede soloplaat van Osbourne en die is in dertig jaar ondertussen al meer drie miljoen keer over de toonbank gegaan.  De heruitgave ervan gebeurde al eens in 2002 maar dat gebeurde wel zonder de originele drum- en bastracks.  Op deze reissue is dit wel het geval, wat de echte fans ongetwijfeld toejuichen en misschien zal aansporen om deze klassieker opnieuw in huis te halen. Sowieso is ‘Diary Of A Madman’ een zeer interessant plaatje voor de echte metalfan.  Enerzijds komt dat doordat Ozzy een van de beste zangers uit de metalgeschiedenis is (z’n vocalen hier zijn van het beste dat hij ooit uitbracht), anderzijds komt dat door het fantastische gitaarwerk van de geniale Randy Rhoads, de toenmalige veelbelovende gitarist die kort na de opnames veel te vroeg stierf in een vliegtuigongeluk. Op nummers zoals “S.A.T.O.”, “You Can’t Kill Rock and Roll”, “Tonight” en de titeltrack is het echt genieten geblazen van de mans gitaarwerk. 
Deze nieuwe heruitgave heeft uiteraard nog een aantal  extra’s en dat is hier in de vorm van een live cd.  We horen elf nummers die opgenomen werden tijdens verschillende show van de Blizzard of Ozz-tournee.  Het is vooral Rhoads die hier de show steelt.  We horen op deze opnames trouwens verschillende Black Sabbath-klassiekers zoals “Iron Man”, “Children Of The Grave” en “Paranoid”, wat natuurlijk een extra reden is om deze dubbelaar een plaatsje te geven in je metalcollectie!

Ozzy Osbourne

Black Rain

Geschreven door

We mogen niet vergeten dat Ozzy Osbourne met Black Sabbath een viertal essentiële platen heeft gemaakt, platen die de wereld echt nodig had.  Deze legendarische band waren pioniers maar zijn helaas door een hoop stompzinnige bands verkeerd begrepen. Sabbath introduceerde met name als eerste het occultisme en exorcisme in de rockmuziek maar dat is naderhand nogal uit de hand gelopen via een duizendtal death-metal, black-metal en weet ik veel wat voor metal-bands die het genre hebben uitvergroot tot ver boven de grenzen van het belachelijke. Ook Ozzy zelf is na zijn avontuur als zanger van Black Sabbath en na een aantal overbodige platen een karikatuur van zichzelf geworden, wat hij bovendien zelf nog wat sterker heeft in de verf gezet heeft door zijn vaak zielige optreden in de MTV reality-soap over hem en zijn familie.
Ozzy’s nieuwste cd ‘Black rain’, zijn eerste nieuwe werk in zes jaar, hangt aan elkaar van de hard-rock en metalclichés. Het is zo’n typische genreplaat waarvan er jaarlijks enkele honderden passeren om al even onopgemerkt terug in de vergetelheid te verdwijnen. Was een beginnend groepje met deze cd op de proppen gekomen, er had geen haan naar gekraaid, maar dit is nu eenmaal Ozzy en er mocht dus marketinggewijs al wat geld tegenaan gegooid worden om dit ding te promoten. Enkel het stevige gitaarwerk van woesteling Zakk Wylde houdt deze cd nog enigszins overeind want Ozzy zelf is al lang zijn geloofwaardigheid als (hard)rocker verloren, ook al staat hij hier niet slecht te zingen. De songs die hij op vandaag vervaardigt stijgen nergens boven de grijze middelmaat uit. Er zijn hier zelfs een paar pijnlijke dieptepunten te bespeuren zoals de tenenkrullende en stroperige ballads “Lay your world on me” en “Here for you”, je zou haast denken dat die poedelrockers van The Scorpions hier aan het werk zijn. Lichtpuntje op deze ‘Black rain’ is het venijnige “11 silver”, meteen ook het hardste nummer van de plaat. Ook opener “Not going away”, afsluiter “Trap door” en het titelnummer kunnen er nog net mee door maar de tijd dat Ozzy echte klassiekers schreef is al lang vervlogen.
We hopen voor hem, en we gunnen het hem echt, dat hij zelf nog plezier mag beleven aan het maken van deze muziek, maar voor ons hoeft het al lang niet meer.