Rhye - Maestro in sensualiteit

Het was al even geleden dat de sensueelste R&B van Rhye nog eens kon weerklinken in een Belgische zaal. Na doorbreekplaat ‘Woman’ werkte Mike Milosh niet langer meer met producer Robin Hannibal. Toch heeft Milosh de afgelopen drie jaar niet stilgezeten en bracht ‘Blood, Spirit’ en ‘Home’ uit. Genoeg nieuw materiaal dus om romantische zieltjes live te beroeren en te winnen.

Een bijna volgeladen Koninklijk Circus wachtte vol ongeduld de komst van Rhye af, al had dat ook te maken met de mysterieuze muziek en het duistere podium. In alle stilte en wat ongemakkelijk kwamen de zeven artiesten van Rhye tevoorschijn. De spanning vervloog wanneer Milosh met zijn herkenbare androgyne falsetstem, vergelijkbaar met Sade, de eerste noten zong. Toch begon opener “Verse” zeer rustig en afwachtend. Gedurende “Please” maakte Rhye met een funky opbouw en een opzwepend eind een eerste sterke indruk. De kop was eraf en Milosh bedankte het publiek voor de eerste (en zeker niet de laatste) keer.
Hoewel de frontman grotendeels zelf de muziek maakt, liet hij live toch voldoende ruimte om elke muzikant zijn moment de gloire te beleven. Nadat de cellist met een duistere passage soleerde in “Major Minor Love”, mocht de drummer voor een eerste keer alles uit de kast halen in een indrukwekkende outro. “Count to Five” was dan opmerkelijk door de keyboardsolo en de strakke funky baslijn. Live was het alvast een totaal andere beleving dan wat we op de platen gewoon zijn. “Phoenix” was daar nog zo’n voorbeeld van waar zowel publiek als band wild van werden. Een autotune passage van de toetsenist in “Last Dance” had iets mee van Daft Punk maar die keuze bleek toch goed te pakken bij de toeschouwers.
Ondanks de muzikale uitbundigheid, was de typerende subtiele sensualiteit die Rhye niet verloren gegaan. Koppeltjes knuffelden nog intenser tijdens “Helpless” en “Last Dance”. Vervolgens imponeerde Milosh in hoogtepunt “Open” door zonder micro in een muisstille zaal de gekende zeemzoete lyrics fluisterend te zingen. Samenzang, vingergeknip en ongetwijfeld hoge endorphine-gehaltes bij het publiek waren het dankbare resultaat. “Hunger” ging nog voor een laatste keer de funky toer op.
Een bisronde zou de etherische beleving volledig teniet hebben gedaan en daarom koos Rhye om af te sluiten met “Song For You”. In dit rustig en beklijvend slot kreeg Milosh als een meesterlijke maestro de hele zaal aan het zingen.

Setlist Verse - Please - Major Minor Love - The Fall - Last Dance - Helpless - Waste - Count to Five - Phoenix - Shed Some Blood - Open - Hunger - Song For You

Organisatie: Live Nation

Rhye - Woman bracht Rhye faam, Blood bracht de AB aan het dansen
Rhye
Ancienne Belgique (Ballroom)
Brussel
25-03-2018
Jasper Laureyssens

Niet zo heel lang geleden hadden wij een gezellige babbel met Rhye. Wij zagen toen een erg ontspannen Milosh, die net een tweede plaat had afgemaakt. In de maanden na de release van ‘Blood’ werd het album door honderden recensenten gefileerd en als wij al diegenen mogen zijn die een conclusie mogen trekken, dan kunnen we stellen dat Rhye de muzikale lat hoog heeft gelegd. Wij waren dan ook benieuwd of die lat ook live bereikt kon worden.

Een uitverkochte AB was al weken klaar voor de hoogmis van de electrosoul. En dat deze hoogmis op een zondag doorging, kon gewoon geen toeval zijn. Jens Kuross mocht ons opwarmen. Dit probeerde hij, maar echt slagen deed hij echter nooit. Zijn flauwe mix van James Blake en Coldplay in hun begindagen botste al snel op verveling en werd maar lauwtjes ontvangen.

Het publiek had duidelijk honger en zat te wachten tot deze werd gestild. Dat gebeurde onmiddellijk wanneer Rhye het podium betrad. Een wel erg ingetogen begin in de vorm van “3 Days” mocht de spits afbijten. De sfeer van de avond werd gezet, maar het ijs was nog niet meteen gebroken. Ook niet na fantastische stemmanoeuvres en percussiewerk van Milosh. Laat het ons dan met “Please” gaan proberen moet Rhye gedacht hebben. Een prachtig nummer met een hoog soulgehalte die voor mooi samenspel zorgde tussen de zeskoppige band. Hier en daar kwamen er al wat heupen los en wij hoopten dat dit moment niet beperkt werd in tijd.
Er zijn zo van die nummers die je onlosmakelijk verbind met een band. Zo is het machtige “The Fall” er eentje die ons direct aan Rhye doet denken. Vanaf de eerste noot horen we het publiek de eerste maal uitbundig juichen. Sterk samenspel en alweer een stem in topvorm, lossen de verwachtingen in die aan dit nummer verbonden zijn.
Milosh is duidelijk in zijn element en lijkt de touwtjes goed in handen te hebben. Toch is er bij “Minor Love” wel sprake van onzekerheden en technische mankementjes. Niet in die mate dat je oren er van gaan pijn doen, maar toch. We kunnen ons inbeelden dat Milosh er zich in al zijn perfectionisme toch druk om heeft gemaakt. De Sade toets in Rhye’s muziek is nooit veraf, ook al zegt Milosh dat zij geen invloed heeft gehad op zijn werk. Bij nummers als “Softly” en “Stay Safe” durven we zelf even de ogen te sluiten om de vergelijkende test te doen. En ja hoor, it’s a match.
“Woman” bracht Rhye faam, “Blood” bracht Rhye een dansend publiek. “Count To Five” en “Taste” openen funky en missen hun doel van het dansbaar willen zijn dan ook niet. De vettige bas op “Count To Five” leidde ons naar een muzikale climax waar het publiek duidelijk even stil van werd. Een grandioos applaus is de enige logische uitkomst. Opvallend is dat Rhye iets te vaak het uitrekken van zijn nummers opzoekt, waardoor het soms voorspelbaar en minder spontaan werd. “Last Dance” en “Count To Five” waren in het zelfde bedje ziek, maar we verloren er ons goed humeur zeker niet door, want op andere momenten verheffen de viool en de schuiftrompet nummers als “Waste” en “Phoenix” naar een hoger niveau.
Er was wel degelijk sprake van intimiteit tijdens de set. Bij “Stay” en “Wicked State” hangt de voltallige AB bijna letterlijk aan Milosh’s lippen. Werkelijk momenten om stil van te worden. Na de traditionele bandvoorstelling onder gebruikelijk geklap, volgde een gezellige apotheose. De band schonk ons het prachtige ingetogen “Song For You” in een nog dikkere jas, dan dat die op de plaat te beluisteren valt.

Na een gul anderhalf uur stuurde Rhye ons richting bed, met een warme gloed die onze maandag iets dragelijker deed maken.

Setlist: 3 Days – Please - The Fall - Major Minor Love – Softly - Last Dance – Waste - Count to Five – Phoenix – Taste - Wicked State – Open – Him – Hunger - Song for You

Ism Dansende Beren www.dansendeberen.be

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel