1997: Piepjonge Zweedse blonde deerne van 18 jaar scoort een monsterhit “Show me love”, een freaky danspopdisco nummer.
Tien jaar later … vóór 2007 leek Robin Miriam Carllson wel van de aardbodem verdwenen; ze kon maar geen vervolg breien aan haar debuut. Dankzij de keuze in alle vrijheid muziek te willen maken op haar Konichiwa label, kwam ze opnieuw op het voorplan met haar vierde plaat, simpelweg ‘Robyn’ genaamd en de single “With every heartbeat”. Ze kreeg de waardering van bands als The Knife, Röyksopp en Basement Jaxx. Het bewandelen van een eigen pad leverde vruchten af … Op deze return profileerde Robyn zich ergens tussen Madonna, Roisin Murphy en de zangeressen Catherall/Sulley van The Human League. Niet verwonderlijk , want haar sound bood ‘80’s popdance, waarin electro, soul, funk en hiphop waren verwerkt.
Ze is bezig aan een drieluik waarvan ‘Body Talk pt 1’ & ‘pt 2’ uit zijn, 2x 30 minuten; aanstekelijke, briljante electropop en elektronicageflirt horen we, nauw verwant aan New Order – Erasure – G Moroder en het betere Goldfrapp. Een handvol singles zijn terug te vinden, “Dancing on my own”, “Indestructable”, “Hang with me” en “Call your girlfriend”. Op het eind van ‘pt2’ hebben we het bloedmelodieuze “Get myself together”, die het rijtje mooi besluit.
Gastbijdrages zijn er van Snoop Dogg met het trancy hip/electro/poppende “U should have known better” en de trancy soundscapes van Röyksopp op “None of dem”.
Ook Santigold en M.I.A. kijken om de hoek op nummers als “Don’t fucking tell me what to do” en “Dancehall queen”.
Haar muzikale visie zorgt ervoor dat electro een krachtiger gehalte krijgt … Robyn, Pop … Electro … artieste die intrigeert …
Toen we donderdag na het optreden van Robyn de AB buiten wandelden, konden we ons niet van een déja-vu gevoel ontdoen, één in de positieve zin, want het optreden deed terugdenken aan die 'warme' oktoberavond, toen we eind 2010 met een brede smile de Botanique verlieten …
Toen kende het feestje nog een aarzelend begin, hier was het er direct ‘boenk’ op! Met de vertrouwde partners in crime – 2 keyboards en 2 drums – werd het dansfestijn op hoog toerental gebracht. Van bij aanvang zorgde de volle, vette sound voor een kolkende, bruisende partysfeer en het tempo werd strak gehouden in de uitverkochte AB.
Robyn begon de anderhalf uur durende ‘work-out’ met haar typische ‘naturelle flair’ en op impressionante 90’s plateauzolen schudde ze als een duracellkonijn de meest waanzinnige dansmoves uit haar tengere lijf.
De ‘no nonsense’ aanpak raakte. De setlist was weloverwogen samengesteld en openers “Time machine” en “Fembot” boden de juiste vibe en effenden het 'danspad' voor de rest van de avond. Gevolgd door “Cobrastyle” en “Dancing on my own” werden twee krakers afgevuurd … singalongs en een uitzinnig publiek namen het over … Robyn orkestreerde en genoot met volle teugen van zoveel sfeer en warmte. De appreciatie en het enthousiasme van het publiek waren dan ook navenant.
De electropop van de Zweedse is misschien niet de meeste technisch verfijnde maar live staat dit steeds garant voor opzwepende feelgood dancemusic.
Geruggensteund door een indrukwekkende licht- en lasershow etaleerde ze haar krachtige stem op “We dance to the beat” en “Indestructible”, twee volgende 'prijsbeesten' in het eerste deel van de show.
Na 10 nummers kon het publiek even naar adem happen, maar een nieuwe explosie volgde … “Hang with me” en “With every heartbeat” zorgden voor dolle, uitgelaten taferelen en dompelden de zaal onder in een zalige extase.
Gewoon zichzelf zijn, zonder kapsones en grootse diva allures … Robyn zag, kwam en overwon in al haar eenvoud. Haar visitekaartje leverde ze af aan de twijfelaars.
Kers op de taart vormde de finalereeks “ In my eyes”, “Konichiwa bitches” en “Dancehallqueen”, ingeleid door een stukje “Dancing Queen” van Abba. “Show me love” besloot het epos en het aanfloepen van de zaallichten doorbrak de overdonderende Robyn droom!
Noteer alvast dat de Marquee in Werchter op zondag moeiteloos ingenomen zal worden, de volgende veroveringsplaats van de Scandinavische dancehallqueen, die momenteel iedereen in de Champions League naar huis speelt! Je bent gewaarschuwd!
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Blijkbaar was de vorige passage haar bijgebleven want de knusse Orangerie in de Botanique was opnieuw het decor voor de doortocht van Robyn. De warming up gebeurde ditmaal niet door een band maar wel door het dj duo Rebecca & Fiona. Deze 2 Zweedse deernes uit het thuisland van Robyn stonden heupwiegend en vol overgave een uur lang achter de knoppen om het publiek in de juiste mood te krijgen. Wat daarbij opviel was dat het schaarsgeklede duo niet wisselde van cd's en zodoende dus wat stond mooi te wezen op actuele en andere voorgeprogrammeerde partytracks. Een gimmick van de bovenste plank...
Rond half tien verschenen 4 mannen in witte overalls doorheen de knipperende stroboscopen, het ene duo vatte post achter 2 drumkits en de overige vonden rechts en links op het podium hun stek achter de keyboards. Na een leuk opgebouwde intro vervoegde witkop Robin Myriam Carlsson ofte Robyn haar kompanen.Ze opende met “Fembot” en “Cry when you get older” uit haar 'Body talk pt 1' album dat begin dit jaar verscheen en het eerste deel was van haar trilogie. De geluidskwaliteit was niet ideaal maar na wat sleutelen stond na 10 minuutjes alles op punt. Het poppy “Cobrastyle” kwam daardoor erg vet uit de speakers , bracht de zaal voor het eerst collectief ten dans en ging even later naadloos over in huidige single “Hang with me”.
Dit was het sein om enkele nieuwe tracks uit 'Body talk pt 2' te brengen en aan de reacties van het publiek te horen waren dit album al aardig ingeburgerd. Het volgende hoogtepunt was “Dancing on my own” waarin een goede balans werd gevonden tussen dance en melancholie en die kracht werd bijgezet door een wondermooie uitvoering van “Dream on” die in een nieuw jasje was gestoken. Welgekomen rustpunt na al deze electropop was het pakkende en zeemzoete “With every heartbeat” waarin Robyn haar zangtimbre etaleerde en het publiek met zoveel emotie deed verstommen maar hen op het eind toch uitnodigde om het refrein mee te zingen. De Botanique hing aan haar lippen en snakte naar meer.
In de bisronde kregen we haar typische sound in “In my eyes” en "Konitchiwa bitches” met als apotheose het swingende “Be mine” dat synoniem stond voor haar ‘feelgood music’. In de 2de bisronde opende ze met “Dancehall queen” een nummer dat drijft op een reggaebeat met dancehallinvloeden en voor een verrassende noot zorgde in de playlist. Als slotakkoord bracht ze een eigenzinnige versie van het onvermijdelijke “Show me love” waarmee ze haar doorbraak kende en ze hier haar anderhalf uur durende stomende set mee afsloot.
Uitkijken is het naar volgende maand wanneer haar laatste album uit de trilogie: 'Body talk pt 3' in de rekken ligt en wanneer we haar volgend jaar op Werchter of Pukkelpop kunnen terugzien, al gaat onze voorkeur uit naar dit soort zalen waar deze popdiva volledig tot haar recht komt en dit ook uitstraalt naar de zaal.
Haar samenwerking met toppers als oa Royksopp, Dyplo enn Snoop Dogg en voorpogramma's voor Kelis en Madonna zijn slechts een voorbode van het hoge niveau die ze vandaag de dag en de komende tijd zal bereiken!
Playlist 1.Fembot 2.Cry when you get older 3.Cobrastyle 4.Hang with me 5.We dance to the beat 6.Love kills 7.The girl & the robot 8.Dancing on my own 9.Dream on 10.With every heartbeat 11.In my eyes 12.Konichiwa bitches 13.Be mine 14.Dancehall queen 15.Show me love
Neem gerust een kijkje naar de pics
Organisatie: Botanique, Brussel
1997: Jonge Zweedse blonde deerne van 18 jaar scoort een monsterhit “Show me love”, een freaky danspopdisco nummer. Tien jaar later: vóór 2007 leek Robin Miriam Carllson wel van de aardbodem verdwenen; ze kon maar geen vervolg breien aan haar debuut. Dankzij de keuze in alle vrijheid muziek te willen maken op haar Konichiwa label, kwam ze opnieuw op het voorplan met haar vierde plaat, simpelweg ‘Robyn’ genaamd en de single “With every heartbeat”.
Er was alvast heel wat belangstelling om deze beloftevolle artieste aan het werk te zien, want de Bota was bijna uitverkocht. Ze trok de kaart van een groovy dansbare, strakke set met haar band (elektronica en drums) , af en toe was een meer sfeervolle noot te horen. De songs kregen elan door haar sympathieke uitstraling, enthousiasme, pose met gekruiste armen in de lenden en haar sensuele ‘saturday night fever’ danspasjes.
Een klein uur konden we genieten van het songmateriaal van de laatste cd, af en toe aangevuld met enkele oudjes. Robyn profileerde zich ergens tussen Madonna, Roisin Murphy en de zangeressen Catherall/Sulley van The Human league . Niet verwonderlijk , want haar sound biedt ‘80’s popdance, waarin electro, soul, funk en hiphop zijn verwerkt.
De dansspieren werden onmiddellijk geprikkeld met het freakende “Cobrastyle”, het electro neigende “Crash & burn girl”, en een aanstekelijke “Who’s that girl”. Ze was onder de indruk van de respons en populariteit. De soulgetinte “Bum like you” en “Handle me” klonken sfeervol. Het tempo werd opnieuw opgekrikt door het elektronicageflirt op “Konichiwa bitches”, het oudje “Keep this fire burning” en “Be mine”. De doorbraak single “With every heartbeat” (bepaald door het typisch Scandinavisch toetsenwerk en haar dromerige stem) mocht de korte, doch puike set besluiten.
Onder luid applaus kwam ze telkens terug. waarbij “Show me love” eigentijds klonk door acapella/gospel. “Dream on” werd omgetoverd tot een ingetogen pianoballad, wat haar stem een tweede maal onder hoogspanning bracht.
Robyn: Popmuziek, popplaat, popartieste die intrigeerde; de dame mogen we in 2008 in het oog houden!
Organisatie: Botanique,Brussel
Nederlands 
Français 
