De Britse drum & bass band Rudimental heeft het moeilijke tweede album overleefd en liet vandaag hun derde worp op de wereld los. De avond voor de release stonden ze op de planken van de Ancienne Belgique om het album er met een energieke live show voor te stellen. Dat het nieuwe album ‘Toast to Our Differences’ niet hun beste album is, moesten we in de AB vergeten waar ze hit na hit op hun jonge fans afvuurden. Sterkste puntje van de band waren ook deze keer de drie zangeressen (waaronder het Britse sterretje Ella Henderson) en de fantastische zanger, die alle nummers met verve interpreteerden. Dat het soms wat eentonig of te veel van hetzelfde was? Het publiek kan het geen pitje schelen.
Binnen één week brengt de Schotse Nina Nesbitt haar tweede album uit. Ze onderging hiervoor een muzikale metamorfose die gezien en gehoord mag worden. In een halfuur durende set stelde ze haar nieuwe nummers voor en die klonken fris, dynamisch en volwassen. Dat haar stem het naar eigen zeggen wat aan het begeven is na al die shows, hoorden we niet want zelfs de hoge tonen haalde ze bijna loepzuiver. Uitblinken deden de nummers “Colder” en “Loyal To Me”, die beiden zowel lyrisch als muzikaal goed zaten. Leuk extraatje bij haar show: de Schotse had tijdens haar show onverwacht een t-shirt van De Nieuwe Lichting-finalist ICTO aan. Girls supporting girls… we like it!
Waarom Rudimental bij de jeugd bekend staat voor een goede live show? Dat bewezen ze meteen vanaf het begin van de show! Met elf man op het podium weet je haast niet waar je naar moet kijken en ook de vierstemmig gezongen intro is een verrassende streling voor het oor. Met “Right Here” geven ze dan het feestje zijn officieuze startschop. Overdonderend gebracht en meteen heel de zaal ingepakt. Mission accomplished! “Not Giving In” gaat in diezelfde, explosieve trend verder en laat geen steken vallen. Het nieuwe “Summer Love” toont vervolgens dan ook aan dat het nieuwe werk ook grote zalen met gemak kan meekrijgen.
Voor velen is Rudimental vooral een band met radiogevoelige drum and bass, maar tussen al deze drum and bass nummers kan je wel degelijk ook enkele leuke zomerse popsongs vinden, die het bombast achter wege laten. Zo heb je het nieuwe “Toast To Our Differences”, dat als een funky dancehall track beschreven kan worden en ook hun zomerhit “These Days” weet op te vallen in hun set doordat men tempo terugneemt en nog steeds dynamische nummers weet te creëren. Het door Ella Henderson gezongen “Free”, waarbij heel wat mensen op elkaars schouders klommen, nam het tempo van de set ook eventjes terug zonder voor verveling te zorgen. Het moet niet altijd over the top bombastisch zijn om het publiek tevreden te stellen.
Toch was het niet altijd zonnig, want de set kende ook iets mindere momenten. Zo klonk “They Don’t Care About Us” niet zo overtuigend door een veel te overheersende bas en zelfs de whistle-note van Ella Henderson kon onze mening over het nummer niet meer aanpassen. Ook met “Go Far” en “Rumour Mill” raakte de band ons, ondanks sterke vocale prestaties, helemaal kwijt en vreesden we dat de set zijn magie kwijt was. Gelukkig was dat niet het geval.
Aan hits in de set geen gebrek. Van het recentere “Let Me Live” tot “Lay It All On Me”, elke hit werd bovengehaald om de massa in extase te brengen en dat lukte ook. Door goede drumpartijen en de toevoeging van de saxofoon en trompet, werden de hits live nog explosiever. Zo klonk “Sun Goes Down” zomerser en dansbaarder dan op de ietwat platte studioversie en klonk ook de Rag’N’Bone Man cover van “Human” best wel interessant. Set afsluiters “Feel The Love” en “Waiting All Night” werden bewust op het einde van de show geplaatst en deden de AB zowaar ontploffen. Tweeduizend gelukkige zieltjes die zich tien minuten helemaal smijten. Een mooi moment.
Rudimental is een band die hits scoort door al de gastzanger(essen)s, maar wie dacht dat dit live hun grootste struikelblok zou zijn, hebben ongelijk. De drie zangeressen en vooral ook de zanger zongen moeiteloos de nummers en wisten ons met hun goede interpretaties helemaal mee te trekken. Muzikaal was het explosief en bombastisch wat de sfeer helemaal ten goede kwam. Hun nieuwe album ‘Toast To Our Differences’ mag misschien niet helemaal zo goed zijn, live was het toch wel behoorlijk te noemen. Rudimental is duidelijk een band die live van aanpakken weet, dat staat vast!
Setlist: Intro - Right Here - Not Giving In - Summer Love - Toast To Our Differences - Sun Goes Down – Bloodstream - Walk Alone - Let Me Live - Lay It All On Me - Scared Of Love - They Dont Care About Us – Free - Go Far - Rumour Mill - Human (Rag’N’Bone Man cover) - Trouble/Sunshine - Sweet Love - Feel The Love - These Days - Waiting All Night
Met dank aan Dansede Beren http://www.dansendeberen.be
Organisatie: Live Nation
In de voetsporen van Fugees, Faithless , Basement Jaxx en recent ook wel Major Lazer hebben we Sigma en Rudimental , die met een heuse band en een rits MC’s , zangers/zangeressen garant staan voor catchy, aanstekelijke en sfeervolle danspop .
Het Britse Rudimental overtuigde twee jaar terug al sterk met het ‘Home’ album , waarvan de singles “Feel the love”, “Right here” , “Not giving in” , “Waiting all night” en “Free” , ‘hot-in-here’ kleppers waren.
Rudimental heeft nieuw werk uit en brengt een mishmash aan stijlen, soul, jazz, pop, hiphop, deephouse , drum’n’bass in hun groovy danspop . Ze hebben zich intussen opgewerkt tot een grootse band .
Een uiterst genietbaar , aangenaam album dat swingend , opwindend kan klinken op nummers als “I will for love” & “Go far” (met Will Heard) , “Never let you go” (Foy Vance) , “Love ain’t just a word” (Anne-Marie en Dizzee Rascal) en “Lay it all on me” (Ed Sheeran) . Songs die je in optimale stemming brengen en een samenhorigheidsgevoel aanscherpen.
Naast deze overtuigen voldoende andere nummers , met een lichtere groove , mooi uitgekiend. Toegegeven, soms een dipje en iets te veel van ‘t zelfde , maar Rudimental brengt kleur, ambiance en bubbels in hun materiaal . Fijn plaatje dus!
Vorst Nationaal maakte zich vrijdagavond op voor de drum’n’bass bende Rudimental uit Londen. Een week nadat zich in Parijs een verschrikkelijke terreurdaad heeft afgespeeld in de concertzaal Bataclan, stond Rudimental bij ons op het podium. Bij het binnenstappen van de zaal overviel ons even een vreemd gevoel, want net als de mensen toen, kwamen wij hier samen om te genieten van muziek. Bovendien stond de groep op donderdag 19 november geprogrammeerd in Bataclan, ook de bandleden werden dus opnieuw even geconfronteerd met de harde realiteit. Maar de aanwezigheid van al deze mensen, maakte dit optreden net dat tikkeltje specialer.
Ze zijn nog maar vijf jaar bezig, maar Rudimental heeft toch al een mooi repertoire van hits opgebouwd. Deze avond stelden ze hun nieuwe album ‘We The Generation’ voor. Bij het opkomen nam iedereen zijn plaatsje in: drie blazers, drie achtergrondzangers, drum, gitaar en keyboards. Maar van zodra de eerste noot begon te spelen, bleek dat dit maar een willekeurige opstelling was en dat niemand echt op de achtergrond hoorde.
Dj Locksmith neemt zijn rol als entertainer heel ernstig en neemt het publiek meteen mee. Zangeres Anne-Marie komt naar voren en met “Right Here” opent ze de show. Rudimental werkt vaak samen met grote namen, zoals Ed Sheeran, Ella Eyre en Emeli Sandé, maar ze bieden ook veel kansen aan jonge muzikale talenten. Zangeres Anne-Marie is ondertussen al een deel van de groep geworden en zeker niet onterecht, want wat een stem heeft ze!
Daarna komt saxofonist en zanger Will Heard op de voorgrond. Hij brengt heel overtuigend “I Will for Love”, een single op het nieuwe album. Heard heeft verschillende nummers ingezongen op het nieuwe album, dus ook hij mag zich stilaan een echt Rudimentallid noemen. Hij wordt afgewisseld door zanger Thomas Jules, die de rol van John Newman op zich neemt bij het nummer “Not Giving In”. Locksmith droeg dit nummer op aan alle aanwezigen, voor de moed die we hadden om toch naar dit optreden te komen. Hoe vreemd het gevoel was toen we de zaal binnentraden, hoe onbeschrijflijk het gevoel was om erbij te zijn. Een gevoel van verbondenheid ging door de zaal en de boodschap was duidelijk: ‘this time I’m gonna be stronger, I’m not giving on’.
Tenslotte moesten we nog kennismaken met zangeres Bridgette Amofah. Zij bracht de titelsong “We The Generation”. Op het podium is een heel leuke wisselwerking te zien tussen muzikanten en zangers. De saxofonisten en de trompettist brengen een opmerkelijke – en vooral beweeglijke – solo. Na het iets rustigere “Never Let You Go” is het tijd voor een nieuwe boodschap van liefde. Will Heard waagt zich voor “Go Far” iets dichter bij het publiek. “Go Far – Spread Love” werd luidkeels meegezongen door het publiek. Het is bijna onmogelijk om niet te denken aan wat er in Parijs is gebeurd, maar gedurende het hele concert van Rudimental is duidelijk dat elke boodschap die dubbele betekenis met zich meedraagt.
Amofah mag zich opnieuw aan een nummer wagen. Ze zingt “Solo”, dat op het eerste album ‘Home’ wordt ingezongen door Ella Eyre. Haar stem komt dit keer veel beter uit dan haar vorige nummer en ze zet een hele mooie performance neer. Dj Locksmith hangt ondertussen een beetje de grapjas uit op het podium.
De taken zijn duidelijk goed verdeeld, maar het zorgt voor een heel leuke sfeer op het podium. Anne-Marie en Thomas Jules nemen haar plaats in voor het mooie “Baby”. Dit nummer gaat naadloos over in “Rumour Mill”, samen met Will Heard. Heard en Anne-Marie amuseren zich duidelijk en Heard zet zelfs even de moonwalk neer.
Ella Eyre is niet meegereisd, Emeli Sandé evenmin, maar Bridgette Amofah zet een perfecte vertolking van “Free” neer. Locksmith vond dan maar dat het tijd was om het publiek op te zoeken. Hij zette zijn pet op het hoofd van de securityman en ging crowdsurfen. En hoewel Ed Sheeran er ook niet was, moest Thomas Jules niet onderdoen voor zijn versie van “Bloodstream”. Opnieuw werd het publiek betrokken. Iedereen moest gaan zitten, inclusief alle bandleden. ’t Is niet de eerste keer dat een groep zich aan zo’n zitexperiment waagt, maar bijna iedereen deed gewillig mee, om daarna op commando recht te springen en mee te dansen. Nadien volgde opnieuw een nummer van Ed Sheeran; “Lay It All On Me”, het nummer waar ze momenteel mee scoren in de hitlijsten. Will Heard was even de coole Ed van dienst.
Na het prachtige “Love Ain’t Just a Word” ging Rudimental even de reggaetoer op. Het voordeel van Rudimental is dat ze allerlei muziekstijlen aankunnen. Dit reggae-intermezzo was fantastisch en iedereen amuseerde zich kostelijk. Terug naar de liefde dan, met “Feel the Love”. Rudimental toonde hun liefde voor hun fans, hartjes gingen de lucht in. Met “Feel the Love” kwam er opnieuw een hoogtepunt in deze show. De band nam afscheid maar het publiek bleef zingen. Gelukkig was dit nog niet écht het einde.
De ereronde van Rudimental begon met “New Day”. Alle leden konden in een solo nog eens het beste van zichzelf geven. En toen moest nog het moment komen waarop we al de hele avond wachtten: Anne-Marie zorgde voor een fantastische finale met “Waiting All Night”. Hoewel … Locksmith zorgde misschien wel voor de beste finale. Hij zei dat dit optreden hem voor altijd zou bijblijven, want ook voor hem was het net iets specialer dan andere avonden. Zijn liefde voor het publiek was enorm, dat bewees hij door zijn pet weg te gooien in het publiek … En zijn schoenen … En zijn t-shirt … Ja, zijn hele outfit moest er aan geloven. Zijn boxershort hield hij nog nét aan.
Vrijdagavond waren we getuige van een fantastisch optreden in een fantastische sfeer. Bij Rudimental draait optreden niet om tijdrovende kledingwissels – iets waar enkel Locksmith zich af en toe aan waagde om zijn bezwete t-shirt te veranderen - maar het draait om de muziek en om plezier maken. Hun nummers bevatten boodschappen van liefde en vrijheid en verder wil de groep zich vooral amuseren. Die spontaniteit reflecteert zich op het publiek dat zichtbaar meegeniet van alles. Terreurdreiging of niet, muziek brengt mensen samen en moet mensen blijven samen brengen. Daar kan niks tegenop.
Organisatie: Live Nation
Eén van de hotte bands is het elektro/drum’n’ bass collectief Rudimental . Ze hebben al een paar aardige hits uit en in minder dan twee jaar tijd zijn zij een grote naam geworden . Niet voor niks staan ze na de AB en de overtuigende set op Rock Werchter al in de Lotto Arena!
Rudimental - Hun songs kunnen een stevige beat hebben , maar ze houden het ook op r&b, soul en hiphop. Een treffend eenvoudig als moeilijk muzikaal recept dat getuigt van smaak en finesse.
Live hadden we hier een heus combo, eigenlijk een viertal producers en songwriters, Piers Agget, Kesi Dryden, Amir Amor and DJ Locksmith, op het podium aangevuld met drie sterke vocals, die houden van pakkende zanglijnen. Ze slagen erin , waar nodig, de menigte op te zwepen . Verder nog kleurrijke keys, drums , gitaar en trompet . En hier komt nogal wat samen in een ‘mishmash’ , wat Rudimental toch wel enig en uniek maakt in het genre … En succes boekt !
Rudimental is nog geen Major Lazer, juist, gezien ze te veel ruimte laten voor hun uitgekiend materiaal en de kaart trekken van de sterkte van de indringende heldere zangpartijen, die ons deels terugbrachten naar de tijd van gastvocalisten bij bands als Groove Armada en Basement Jaxx.
En toch, ze zorgen voor een feestje. Het publiek ging voor de eerste maal uit z’n dak bij “Free”. “Not giving in” toont dan weer aan hoe dicht gevoelig- en uitbundigheid bij elkaar liggen .
“Feel the love” en “Waiting all night” zorgden voor adrenalinestoten, ze waren die ‘strakke hot-in-here’ kleppers die meer dan zomaar wat dance zijn, een kruisbestuiving van verschillende genres die ons tot het kookpunt brachten . Het publiek was uitbundig en zong lang na de nummers het refrein mee . Kippenvelmomenten dus ! Heel wat examenstress werd op deze manier doorgespoeld en … uitgeschreeuwd.
“Yes, we’ve feeled the Love of Rudimental”. Tot deze zomer op een festivalpodium!? Dan zijn we zeer zeker terug van de party(ij)!!
Organisatie: Live Nation
Het Britse Rudimental heeft een handvol interessante singles uit en is terecht één van die ontdekkingen . We hebben het dan over nummers als “Feel the love”, “Right here” , “Not giving in” , “Waiting all night” en “Free” , ‘hot-in-here’ overtuigende kleppers.
Het collectief manifesteert zich ergens tussen pop , soul , hiphop, drum’n’bass en deephouse in , en haalt de mosterd o.m. bij The Fugees. Hun songs kunnen een stevige beat hebben , maar houden het dus ook op r&b, soul en hiphop . Een heus combo op plaat als live van keys, drums , gitaar , trompet , zangeressen en zanger(s) en een hiphopper die de menigte kan opzwepen , waar nodig .
Een pak gastvocalisten passeren de revue als Emeli Sandé, Ella Eyre, Angel Haze, Becky Hill, Sinead Harnett en John Newman , zoals vroeger bij een Groove Armada en Basement Jaxx.
Hun materiaal is uitgekiend en klinkt gevarieerd , allesbehalve een eenheid en erg afwisselend! Meer dan de moeite waard en terecht een doorbraak!
Party on the stage, and everyone is invited! Zo is het concert van Rudimental zaterdagavond in de Ancienne Belgique in Brussel het best te beschrijven. Het Londense viertal en entourage zette een energieke, entertainende en vooral een erg leuke show neer, en zeg nu zelf: zijn er betere manieren om een zaterdagavond te spenderen?
Voorprogramma kwam in de vorm van Billie Kawende, een Belgische schone met roots in Congo. Billie is voor het concertseizoen 2013/2014 door de AB gekozen als één van hun Artists In Residence (in navolging van onder meer Selah Sue en The Black Box Revelation), en meer dan terecht, bleek al snel. Haar sound neigt vooral naar de soul, maar er zijn ook duidelijke invloeden van Afrikaanse muziek en gospel te bespeuren. Hoogtepunt van de set was vast en zeker de trage cover van Kelis's “Caught Out There”. Billie stelde haar kwaliteiten ruimschoots ten toon: een uitstekende stem, een vernieuwende sound en bakken vol talent. Belgische soul diva in de maak!
Als het publiek het voorprogramma al goedkeurde, dan ging het voor de hoofd act al helemaal uit de bol. Toen Rudimental in mei een concert moest annuleren was de teleurstelling groot en wanneer er een nieuwe datum werd aangekondigd, was de zaal dan ook in een mum van tijd uitverkocht. Het publiek had er duidelijk zin in, en wat meer was: de goedgeluimde bende op het podium ook. Twee essentiële elementen voor een uitstekend concert, dus.
De set op zich bracht weinig verrassingen, maar dit kwam het concert niet ten nadeel. Ondanks hun korte bestaan heeft Rudimental al een paar hits die door bijna allen gekend zijn en de onbekende songs zijn aanstekelijk genoeg om het publiek aan te spreken. Ook de grote groep muzikanten op het podium (negen in het totaal) was nooit echt overweldigend. Zingen werd netjes afgewisseld tussen één mannelijke en twee vrouwelijke vocalisten en het was DJ Locksmith die het meeste vooraan op het podium stond om de verbroederen met het publiek.
De band was zich duidelijk aan het amuseren op het podium en dit gevoel verspreide zich onvermijdelijk doorheen de volledige zaal, met als gevolg dat de aanwezigen "I can feel the love, can you feel it too?" bleven schreeuwen tot lang nadat de bende al teruggekeerd was voor een encore.
Rudimental + Guests + Brussel: samen gooien, goed mixen en af en toe een vleugje disco of zelfs reggae erbij: het recept voor een eersteklas concert.
Setlist: Give You Up (feat. Alex Clare) - Right Here (ft. Foxes) - More Than Anything (ft. Emeli Sandé) - Spoons (ft. MNEK & Syron) - Baby (ft. MNEK & Sinead Harnett) - Not Giving In (ft. John Newman & Alex Clare) - Home - Hell Could Freeze (ft. Angel Haze) - Free (ft. Emeli Sandé) - Powerless (ft. Becky Hill) - Solo (featuring Ella Eyre & Mark Crown) - Ready Or Not (Fugees cover) - Feel The Love (ft. John Newman)
Encore: Now (Paramore cover) + Sun Is Shining (Bob Marley Cover) - Hide (featuring Sinead Harnett) - Waiting All Night (featuring Ella Eyre)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Billie Kawende - http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4172
Rudimental - http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4171
Organisatie: Live Nation + Ancienne Belgique, Brussel
Nederlands 
Français 
